آزمایش و بررسی مگان کابریولت

هفت صبح: فرانسوی ها همیشه سیاستی خاص را در ساخت اتومبیل پیاده می کنند و همواره سعی داشتند اتومبیلی اقتصادی، ساده و کم استهلاک را طراحی کنند؛ برخلاف رقبای آلمانی و ایتالیایی که چاشنی تجمل و لوکس گرای را با بیشترین مقدار ممکن، به محصولات خود اضافه می کنند، پژو، سیتروئن و رنو، سه برند مشهور در صنعت خودروسازی فرانسه هستند که محصولات آنها به غیر از اروپا، در استرالیا، آمریکای جنوبی و آسیا نیز طرفداران زیادی دارد.


ویژگی مشترک محصولات این خودروسازان، قیمت مناسب و دوام بالای قطعات آنها بوده که با این حساب طیف وسیعی از مشتریان را به خود اختصاص داده اند.

رنو در ایران با مدل پنج مشهور شد و خیلی از ایرانی ها خاطرات خوبی را با این اتومبیل هاچ بک کوچک به یاد دارند اما بعدها کیفیت نامطلوب مدل های تولید داخل یعنی سپند و PK باعث شد تا ذهنیت ایرانیان نسبت به رنو تغییر پیدا کند هرچند که می دانستیم مدل های جدیدتر و باکیفیت این برند در دیگر کشورها عرضه می شود.

سال ها گذشت تا اینکه پای رنو مگان به ایران باز شد و از همان ابتدا به لطف تبلیغات گسترده ای که صورت گرفت، با استقبال خوبی از سوی هموطنان مواجه شد. رنو مگان، از طریق سایت مونتاژ رنو در ترکیه به ایران راه یافت و بعدها به فهرست خودروهای مونتاژ داخل وارد شد.


کاتالوگ هایی که قبل از ورود این خودرو به ایران رویت شده بود، سطح تجهیزات و امکانات رفاهی بالاتری را نوید می داد که متاسفانه بعدا، بعضی از آنها در فهرست امکانات مدل های مونتاژ داخل دیده نشد اما با این حال، کابین بسیار جادار و طراحی جدید این خودرو مورد پسند بسیاری از ایرانی ها قرار گرفت.

تقریبا می توان گفت که اکثر خریداران مگان از کیفیت مونتاژ و دوام قطعات فنی آن راضی هستند و تنها مشکل مهم آن، سطح پایین تجهیزات و امکانات رفاهی است. تصمیم پارس خودرو بر این بود که فقط مدل سدان مگان در کشور تولید شود اما بعدها تعداد بسیار محدودی از مدل های هاچ بک و کانورتیبل نیز به صورت شخصی به ایران وارد شدند که به لطف یکی از دوستان فرصتی پیش آمد تا مدل کانورتیبل آن را مورد بررسی قرار دهیم.


البته این اتومبیل نسبت به دیگر مدل های موجود در کشور متفاوت بوده و در عربستان، تیونینگ مختصری روی آن صورت گرفته است.

طراحی این مدل مانند بسیاری از خودروهای فرانسوی، ساده و محافظه کارانه بوده اما برای ما ایرانی ها که فقط مگان را به صورت چهار در دیده ایم متفاوت و جالب است.

همانطور که گفتیم تغییرات کوچکی در این خودرو صورت گرفته و باعث شده تا چهره آن جذاب تر به نظر برسد. نمای جلوی مگان کابریولت کاملا مشابه نمونه سدان بوده با این تفاوت که در مدل مورد بررسی ما، فلاپ اسپورت نیز در زیر سپر نصب شده و جلوه خشن تری برای آن پدید آمده است.

به ویژه اینکه کاسه چراغ ها نیز به رنگ دودی بوده و لامپ های LED و زنون در پشت آن خودنمایی می کنند. آینه های جانبی و دستگیره های در نیز با مدل استیل براق تعویض شده و رینگ های ۷ پره دوشاخه و مشکی رنگ نیز زیبایی و ابهت خاصی را برای نمای جانبی آن پدید آورده اند.

نمای عقب، تنها قسمتی است که کاملا متفاوت از مدل سدان بوده و چراغ های ذوزنقه ای شکل آن تناسب خوبی را با فرم طراحی بدنه ایجاد کرده اند. چراغ ترمز سوم و آنتن نیز در قسمت فوقانی در صندوق نصب شده اند که این ویژگی در اکثر اتومبیل های CC یا همان Coupe Cabriolet دیده می شود.


معمولان انتظار دارید که در این گونه خودروها، سراگزوزهای بزرگ و اسپورت در زیر سپر خودنمایی بکنند ولی در کمال تعجب در این مدل، هیچ اثری از سراگزوز دیده نمی شود و طراحان ترجیح داده اند تا آن را در زیر و پشت سپر، مخفی نگه دارند. سقف این مدل از نوع پانورامیک بوه که تضاد رنگی مشکلی آن را با رنگ بدنه و هماهنگی آن با رینگ ها، هارمونی خاص و جالبی را به ارمغان آورده است.

طراحی داخلی این مدل نیز کاملا مشابه مدل سدان بوده با این تفاوت که در قسمت وسط پانل مرکزی آن، یک نمایشگر لمسی جهت کنترل سیستم صوتی و تصویری و همچنین نویگیشن نصب شده است.

صندلی ها نیز با پوشش چرم قرمز و مشکی تزئین شده اند که فضای کابین را زیبا، جذاب و اسپورت جلوه می دهند. دسترسی به کلیه ادوات کنسول مرکزی آسان بوده و کارکردن با هریک از آنها فاقد پیچیدگی است. ارتفاع نسبتا بلند از هم تعویض دنده نیز باعث شده تا به راحتی در دسترس راننده قرار گیرد.

نکته جالب، فرم اهرم ترمز دستی رنو مگان است که به صورت یک دستگیره به سمت بالا کشیده می شود. فضای پا برای سرنشینان جلو مناسب بوده اما ردیف عقب فوق العاده تنگ و کوچک است.

البته اگر سرنشینان جلو فداکاری کرده و صندلی خود را جلوتر ببرند افراد کوتاهتر از ۱۷۰ سانتی متر می توانند به راحتی در ردیف عقب جای بگیرند اما مطمئنا بعد از مدتی نه چندان طولانی، دچار خستگی می شوند!


ماهیچه های جانبی صندلی ها در ردیف جلو و عقب به خوبی شما را تحت حفاظت خود قرار می دهند تا در پیچ ها از حرکت عرضی بدن جلوگیری شود. ارتفاع سقف نیز نسبتا کوتاه است و برای افراد بلندقد پیشنهاد می کنیم که همیشه با سقف باز رانندگی کنند تا فضای دلبازتری را در اختیار داشته باشند!

پیشرانه مدل مورد آزمایش ما از نوع چهارسیلندر دولیتری و دارای ۱۶ سوپاپ بود که قادر است قدرتی معادل ۱۳۵ اسب بخار و گشتاور ۱۹۲ نیوتن متر را تولید کند. البته به گفته مالک محترم، حس سنگین بودن بدنه هنگام رانندگی با این اتومبیل به شما القا می شود و گویی که قدرت پیشرانه کافی و راضی کننده نیست اما بازهم تفاوت آن نسبت به مدل ۱۶۰۰ سی سی کاملا آشکار است و پاسخگویی موتور آن به فشار روی پدال گاز تحسین برانگیز است. البته برای کسانی که این اعداد و ارقام راضی کننده نباشد، مگان RS (مدل ۲۰۰۴) با پیشرانه ۲ لیتری توربوشارژ و قدرت ۲۲۵ اسب بخار نیز موجود است.

نکته مثبت این است که ستون های C این اتومبیل چندان قطور نیستند و در حالت بسته بودن سقف نیز دید نسبتا مناسبی از عقب خودرو خواهید داشت و سنسورها و دوربین دید عقب نیز باعث می شوند تا به راحتی مگان کابریولت را در فضای موردنظرتان پارک کنید. به ویژه اینکه عملکرد فرمان آن بسیار نرم است.


مگان کابریولت ۲۰۰۳ توانسته است پنج ستاره ایمنی را از موسسه ایمنی اروپا (Euro Ncap) دریافت کند. در کل می توان گفت که این اتومبیل با قیمتی حدود ۶۵ میلیون تومان، ارزان ترین خودروی کروک نسبتا مدرن در بازار داخلی بوده که امکانات مناسب و سواری لذت بخشی را در اختیارتان قرار می دهد و فراموش نکنیم که مانند دیگر خودروهای فرانسوی به این زودی به خرج نمی افتد!

البته در حال حاضر مدل های جدیدتر مگان در بازارهای جهانی عرضه می شنود و پیش بینی می شود که شاید بعضی از آنها در آینده به دست نمایندگی رنو (شرکت نگین خودرو) در ایران عرضه شوند.