داستان پشت پرده اسم رمز محصولات اپل

وب سایت دیجیاتو - مریم موسوی: اپل در تولید محصولاتش ترجیح می دهد مرموز عمل کند و تا پیش از آنکه تولیداتش از کمپ کوپرتینو خارج شوند، به جای نام واقعی آنها را با اسم رمز خطاب نماید.

هر یک از این اسامی اما داستانی برای خود دارند و در پس اغلبشان نکته ای نغز و لطیف نهفته است. جالب است بدانید که یکی از آنها حتی، پای این شرکت را به دادگاه کشاند و آن را مقابل به یک منجم مشهور قرار داد.

در ادامه این مطلب قصد داریم شما را به ۸ مورد از این اسامی و فلسفه انتخابشان آشنا نماییم.

این پروژه فوق محرمانه که تحت عنوان Purple یا ارغوان از آن یاد می شد در اصل به توسعه آیفون مربوط می گردید و در جایی به نام Purple Dorm یا خوابگاه ارغوان دنبال می شد.

اسکات فورستال در جریان یکی از جلسات دادگاه علیه سامسونگ اظهار داشت: ما نوشته ای با عنوان «باشگاه جنگ» را روی درب اتاق نصب کرده بودیم و نخستین قاعده پروژه ارغوان هم این بود که نباید خارج از درهای آنجا حرفی از آن به میان می آمد.



نسخه اولیه iMac G3 در سال 1993 میلادی و با رنگ آبی روشن عرضه گردید. زمانی که اپل این محصول را با عرضه نسخه Revision C به روز رسانی کرد، 4 رنگ دیگر را هم به آن افزود که عبارت بودند از سبز، بنفش، قرمز و نارنجی.



این دستگاه های خوش رنگ با نام «ناجیان زندگی» شناخته می شدند و در سال ۱۹۹۹ میلادی، جابز به شوخی گفت که ما امید داریم مردم هر ۵ رنگ آن را خریداری کنند.


در سال ۱۹۹۴ میلادی، اپل پاور مکینتاش ۷۱۰۰ را معرفی کرد؛ دستگاهی که به خاطر اسم رمزش تصور می شد «میلیاردها میلیارد» دلار را عاید این شرکت نماید.


این کامپیوتر به نام «کارل ساگان» منجم معروف آن دوران خوانده می شد و نتنها درآمد چند میلیارد دلاری عاید اپل نکرد بلکه باعث شد که این منجم پرونده ای قضایی را به خاطر استفاده از نامش در آن، علیه این شرکت در مراجع قضایی باز کند.

ساگان زمانی از وجود این اسم باخبر شد، که دستگاه در جریان رویداد MacWeek در سال ۱۹۹۳ میلادی (یعنی یک سال قبل از عرضه اش به بازار) معرفی گردید. اپل بعد از مطرح شدن این شکایت، نام دستگاه را به BHA یا ستاره شناس سر به هوا تغییر داد.



ساگان دل خوشی از اسم جدید نداشت و مجددا شکایتی را علیه اپل در مراجع قانونی مطرح کرد که این بار نتوانست ادعایش را ثابت کند.

او مجددا به خاطر انتخاب نام اولیه این دستگاه اهالی کوپرتینو را به دادگاه کشاند و باز هم شکست خورد. در نهایت اپل نام محصول خود را به LAW مخفف عبارت وکلا بزدل هستند تغییر داد و خارج از فضای دادگاه با این منجم سازش کرد.



سیستم عامل اپل پیش از آنکه Mac OS نام بگیرد Systems خوانده می شد. در سال ۱۹۹۵ میلادی، اپل توسعه نسخه ۷.۵ آن را در دست داشت و System ۷.۵ می خواندش.


براساس داستان های قدیمی اپل از عبارت موزارت برای نامیدن این نسخه استفاده می کرد که از روی نام آهنگساز مشهور تحت همین نام اقتباس شده بود.

سال ۱۹۹۵ بود و خبر آمد که رقیب اپل مشغول کار روی سیستم عامل ویندوز ۹۵ است که با اسم رمز «شیکاگو» از آن یاد می کرد.

کارکنان اپل، بعد از آنکه در مورد این نام شنیدند اسم رمز سیستم عامل در دست ساخت خود را با الهام از نام گانگستر بدنام شیکاگو به کاپون تغییر دادند تا ترس را به جان مایکروسافتی ها بیاندازند.



بسیاری از مردم دوست داشتند که نام ساعت هوشمند اپل، آی واچ باشد، با این همه، گجت مورد بحث اسم رمز خاص خود را داشت.



در سال ۱۹۸۴ میلادی، MacDraw به عنوان نخستین سیستم اپل روانه بازار شد.



این دستگاه با اسم رمز مکل آنژ معرفی گردید که از روی نام مجسمه ساز و نقاش مشهور ایتالیایی میکل آنژ گرفته شده بود.


زمانی که اپل پاور مکینتاش ۶۱۰۰ را عرضه کرد، تصور بر این بود که این دستگاه همان حلقه گم شده میان دو نسخه قبلی اش خواهد بود.



کارکنان اپل از اسم رمز Piltdown Man برای آن استفاده می کردند که در اصل یک فسیل جعلی به دست آمده از دهه ۱۹۰۰ میلادی بود.

تصور بر این بود که این فسیل همان حلقه گم شده میان میمون ها و انسان باشد اما طولی نکشید که جعلی بودن آن بر دانشمندان ثابت شد. این در حالیست که پاور مکینتاش ۶۱۰۰ همچنان به حیات خود ادامه داد.


اهالی کوپرتینو مدت ها قبل از ساخت اپل تی وی بخت خود را در ساخت دستگاهی به نام مکینتاش تی وی آزموده بودند.

این دستگاه در سال ۱۹۹۳ میلادی عرضه گردید و مجهز به یک تیونر کانال های کابلی بود و کاربران آن می توانستند هر زمان که می خواهند تماشای تلویزیون از طریق آن را کنار گذاشته و از دستگاه به عنوان یک کامپیوتر استفاده نمایند. ظاهرا نام این محصول باعث شد موفقیتی که شایسته اش بود را پیدا نکند.


آنطور که در گزارشات آمده، در داخل شرکت، کارکنان اپل، مک تی وی را با دو نام می خواندند: پیتر پن و LD۵۰ (نوعی اصطلاح پزشکی که منظور از آن دوز کشنده ۵۰ درصد است). متاسفانه این محصول نتوانست موفق ظاهر شود و تنها هزار دستگاه از آن به فروش رفت.

آنطور که در گزارشات آمده، در داخل شرکت، کارکنان اپل، مک تی وی را با دو نام می خواندند: پیتر پن و LD۵۰ (نوعی اصطلاح پزشکی که منظور از آن دوز کشنده ۵۰ درصد است). متاسفانه این محصول نتوانست موفق ظاهر شود و تنها هزار دستگاه از آن به فروش رفت.