جنگنده «برکوت»؛ عقاب طلایی روس ها!

وب‌سایت گانزمانیتور: سوخو-۴۷ هواپیمای جنگنده مافوق صوت ساخت کمپانی روسی سوخو بوده که تحت عنوان "برکوت" به معنای عقاب طلایی نیز معروف است. در واقع برکوت عقاب طلایی آسیایی است که بیشتر در طبیعت هیمالیا دیده می شود.

این پرنده نظامی اوایل دهه ۱۹۹۰ تولید شد و ویژگی اصلی آن بال های رو به جلو است که سوخو- ۴۷ را از سایر جنگنده های هم رده خود متمایز می سازد. این خصوصیت بارز به هولپیما چالاکی و قدرت مانور بالایی می دهد. با این حال سوخو- ۴۷ هیچ گاه وارد خط تولید انبوه نشد و تکنولوژی های پیشرفته به کار گرفته شده در طراحی این پرنده، بعد ها در جنگنده های دیگری همچون سوخو- ۳۵ و جنگنده نسل پنجمی سوخو پک فا تجلی یافت.

با وجود چنین برنامه هایی، در تاریخ ۱۱ اوت سال ۲۰۱۴ ژنرال ویکتور باندارف؛ فرمانده نیرو های هوایی روسیه اعلام کرد که روند تحقیق و توسعه پیرامون پروژه سوخو- ۴۷ همچنان ادامه دارد و نمونه جدیدی از این هواپیما در آینده نزدیک معرفی خواهد شد.

طراحی و توسعه

سوخو- ۴۷ در اصل با کد اس- ۳۷ شناخته می شده است تا آن که در سال ۲۰۰۲ به سوخو- ۴۷ تغییر نام پیدا کرد. همان طور که پیش تر نیز اشاره شد، این پرنده نظامی به صورت رسمی به برکوت؛ عقاب طلایی مشهور بوده و مهم ترین جنگنده آزمایشی روسیه به منظور تست مواد اولیه کامپوزیتی به کار رفته در ساخت هواپیما و همچنین سیستم های کنترلی پیشرفته به شمار می رود.

موسسه مرکزی آئروهیدرودینامیک که در سال ۱۹۱۸ در مسکو بنیان گذاری شد، به خوبی با مزایای تکنولوژی بال های رو به جلو آشنایی دارد و تاکنون نیز در پروژه های نظامی مختلفی کارایی آن را مورد تحقیق و بررسی قرار داده است. تکنولوژی بال های رو به جلو به ویژه در حملاتی که از زاویه بالا صورت می گیرد، امکان کنترل هر چه بهتر قسمت متحرک بال هواپیما را برای خلبان به ارمغان آورده و در نهایت شانس برد را افزایش می دهد.

با توجه به مزایای متعدد سوخو- 47، روند ساخت این پرنده به سفارش نیروی هوایی شوروی در سال 1983 آغاز شد اما با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، بودجه اختصاص یافته برای این پرنده نظامی نیز قطع شد و توسعه بیشتر آن تنها با کمک مالی توسط خود کمپانی سوخو میسر بود. سوخو- 47 نیز همانند همتای آمریکایی خود؛ گرومن ایکس- 29 نمونه اولیه ای بود که با هدف الگو برداری برای ساخت جنگنده های پیشرفته تر در آینده طراحی و متولد شد.

از نظر ابعاد سوخو- ۴۷ تشابه بالایی با جنگنده های سوخو قدیمی تر و سوخو- ۳۵ دارد. برای کاهش هزینه ها تا جای ممکن، در ساخت سوخو- ۴۷ از کابین جلو و ارابه فرود خانواده سوخو- ۲۷ استفاده شده است. با این حال هواپیما مجهز به محفظه سلاح داخلی و فضایی اختصاصی برای نصب رادار های پیشرفته نیز خواهد بود. اگرچه در کل این پرنده نظامی عمده طراحی خود را مدیون همتای آمریکایی است، با این حال سوخو- ۴۷ بزرگ تر بوده و معنای کامل تری از یک هواپیمای جنگی موفق را به نمایش می گذارد.

مانور پذیری

سوخو- 47 مهارت بالایی برای پرواز در سرعت های مادون صوت داشته که هواپیما را در راستای تغییر زاویه و مسیر حمله خود در کمال چابکی مستعد می سازد. این جنگنده در ارتفاعات بالا از حداکثر سرعت 1.6 ماخ برخوردار است. تکنولوژی بال رو به جلو مزایای متعددی دارد که چند مورد از مهم ترین آن ها به قرار زیر خواهد بود:

- عکس العمل سریع تر در شرایط بحرانی مانند سقوط هواپیما

- برد بالا تر در سرعت های مادون صوت

- پایداری بیشتر در صورت حمله

- کاهش بیشتر در حداقل سرعت پرواز

- مسافت کوتاه تر مورد نیاز به منظور برخاست و یا فرود

بال ها

بال های رو به جلو در ظاهر سوخو- 47 نیز تاثیر به سزایی داشته و آن را تبدیل به هواپیمایی غیر معمول کرده است. اما ناکامی که در مورد این نوع بال وجود دارد، وارد آمدن فشار بیشتر روی بال به صورت هندسی خواهد بود و این مسئله خود نقطه ضعفی بزرگ محسوب می شود. اصلی ترین راه کار برای حل این مشکل، طراحی بال به نحوی است که بتواند حین چرخش پرنده تاب بخورد و از فشار اضافی روی بال ها بکاهد.

مشخصات سوخو- ۴۷

+ مشخصات عمومی

- خدمه: ۱

- طول: ۲۲.۶ متر

- پهنای بال: ۱۵.۱۶ متر الی ۱۶.۷ متر

- ارتفاع: ۶.۳ متر

- مساحت سطح بال: ۶۱.۸۷ متر مربع

- وزن خالی: ۱۶،۳۷۵ کیلوگرم

- وزن بارگیری شده: ۲۵،۰۰۰ کیلوگرم

- بیشینه وزن برخاست: ۳۵،۰۰۰ کیلوگرم

- موتور هواگرد: ۲ موتور توربوفن Lyulka AL-۳۷FU

- رانش خشک: ۸۳.۴ کیلو نیوتون

- رانش با پس سوز: ۱۴۲.۲ کیلو نیوتون

+ عملکرد

- حداکثر سرعت: ۱.۶ ماخ معادل ۱،۷۱۷ کیلومتر بر ساعت (این ارقام در تست های پرواز انجام گرفته به دست آمده اند)

- سرعت کروز: ۱،۸۰۰ کیلومتر بر ساعت با رانش خشک

- برد: ۳،۳۰۰ کیلومتر

- سقف پرواز: ۱۸،۰۰۰ متر

- بارگیری بال: ۲۳۳ کیلوگرم بر متر مربع

- نسبت نیرو به وزن: ۱.۱۶ بارگیری شده و ۱.۷۷ خالی

+ جنگ افزار

- تفنگ ها: یک عدد توپ اتوماتیک ۳۰ میلی متری GSh-۳۰-۱ با ۱۵۰ دور

- موشک ها: ۱۴ محل مخصوص جای گذاری موشک شامل ۲ جایگاه در نوک بال، ۶ الی ۸ جایگاه زیر بال و ۴ الی ۶ جایگاه قسمت زیرین بدنه

موشک ها شامل موشک های هوا به هوا R-۷۷, R-۷۷PD, R-۷۳, K-۷۴ و هوا به سطح X-۲۹T, X-۲۹L, X-۵۹M, X-۳۱P, X-۳۱A, KAB-۵۰۰, KAB-۱۵۰۰ هستند.

جنگنده سوخو- ۴۷ نخستین پرواز خود را در تاریخ ۲۵ سپتامبر سال ۱۹۹۷ انجام داد.