نگاهی به Rimac Concept One، سردمدار سوپراسپرت‌های برقی

هفته نامه خودرو امروز: در قسمت نخست از فصل دوم برنامه پرطرفدار گرند تور، ریچارد هموند به بررسی یک خودرو سوپراسپرت تمام برقی پرداخت که در طول فیلمبرداری و بررسی، تعجب و در عین حال تحسین خود و ۲ مجری دیگر این برنامه را برانگیخت. اما قطعا دیدن و خواندن بررسی و گفته ها و شنیده ها از این خودرو قدرتمند تمام برقی نمی توانست به اندازه فیلم منتشرشده از لحظه واژگونی ریچارد هموند با آن برایش تبلیغات کند. خودرو مورد بحث، Rimac Concept One نام دارد. این خودرو که درواقع یک سوپر اسپرت کانسپت تمام برقی مجهز، ساخت کشور کرواسی است،

می تواند با بهره گیری از ۴ پیشرانه برقی (internal Permanent Magnet Synchronous Motor) و سیستم Individual Wheel- Drive مجموعا ۱۲۲۴ اسب بخار قدرت و ۱۶۰۰ نیوتن متر گشتاور تولید کند. این حجم از قدرت و گشتاور تولیدی، می تواند Concept One ۱۸۵۰ کیلوگرمی را در کمتر از ۲.۵ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت رسانده و این شتابگیری را تا مرز سرعت ۳۵۵ کیلومتر بر ساعت ادامه دهد.

این اعداد و ارقام نشان می دهد که Rimac را نمی توان صرفا به عنوان یک خودرو برقی معمولی مورد بررسی قرار داد بلکه باید با این دیدگاه به آن نگاه کرد که این خودرو و درواقع این نسل از خودروها، آینده صنعت سوپراسپرت سازی خواهند بود. در این مطلب سعی شده تا با بررسی تاریخچه و روند رشد این خودروساز از دیدگاه فنی، بتوانیم نگاهی درست تر به آینده اَبَر خودروها داشته باشیم.

نگاهی به سرگذشت Rimac

کانسپت One نخستین بار در نمایشگاه خودرو فرانکفورت سال ۲۰۱۱ رونمایی شد. طراحی فضایی و متفاوت این سوپراسپرت متولد کرواسی (که شرکت سازنده آن به عنوان یک برند نوپا، در سال ۲۰۰۹ تاسیس شده است) توانست در نمایشگاه آن سال نظرهای بسیاری را به خود جلب کند. Mate Rimac (بنیانگذار این شرکت)، از جایی به فکر خودروساز شدن افتاد که در سال ۱۹۸۴ و در جریان یک مسابقه اتومبیلرانی، پیشرانه درون سوز خودرو ب‌ام‌و E۳۰ (نسل دوم سری ۳) وی منفجر شد.

او پس از این ماجرا، اقدام به جایگزینی پیشرانه منفجر شده با یک پیشرانه برقی ۶۰۰ اسب بخاری کرد که این امر باعث موفقیت وی در مسابقات شد تا جایی که خودرو او با نام Green Monster یا هیولای سبز شهرت پیدا کرد. بعد از این ماجرا،Rimac سفارش های زیادی از سوی دیگر مالکان خودروهای ب‌ام‌و (به خصوص اتاق E۳۰) دریافت کرد و برخی از این سفارش ها را به مرحله اجرا رساند. بعد از رسیدن به این موفقیت، ریمک تصمیم گرفت تا خودرو خود را با برند اختصاصی تولید کند. تمامی مراحل طراحی تا ساخت و تولید خودرو کانسپت One به صورت کاملا بومی توسط شخص ریمک و تیم حرفه ای او در کرواسی انجام شده

و پس از آماده شدن خودرو به نمایش گذاشته شده نخستین نمونه آن در نمایشگاه خودرو فرانکفورت ۲۰۱۱ و نمایشگاه خودرو پاریس ۲۰۱۲، دریافت نظرات مثبت و تشویق های بسیار، آقای ریمک را در ادامه فعالیت های خود، مصمم تر کرد. این خودرو که مورد تست و بررسی های فنی و میدانی زیادی قرار گرفته است، می تواند بعد از اعمال یکسری تغییرات کوچک، با خودروهای سوپراسپرت قدرتمند بازار جهانی رقابت کند. قیمت پایه در نظر گرفته شده برای این خودرو حدود ۹۸۰ هزار دلار است که در مقایسه با بسیاری از سوپراسپرت های رقیبت (که قیمت های بالای ۱ میلیون دلار دارند) قیمتی رقابتی محسوب می شود.

ریچارد هموند در کنار Rimac Concept One

در سال 2013 نخستین نمونه عملی این خودرو به یک مشتری گمنام اسپانیایی تحویل داده شد و تا پایان سال 2014، ریمک موفق شد تا 7 دستگاه دیگر از Concept One را تولید کرده و به فروش برساند. نمونه تغییریافته این خودرو که در سال 2015 با نام E- Runner Concept One معرفی شد، با بهره گیری از 1500 اسب بخار قدرت توانست با رانندگی Nobuhiro Tajima در مسابقه Pikes Peak race مقام دوم را از آن خود کند. بعد از اعمال تغییرات، نمونه نهایی این خودرو در سال 2016 در نمایشگاه خودرو ژنو به نمایش گذاشته شد و در سال 2017 هم برای نخستین بار به عنوان یک خودرو برقی در فستیوال سرعت Good Wood توانست رکورد زمانی در پیست 1.5 مایلی را جا به جا کند.

همان طور که گفتیم، تا پایان سال 2014 تنها 8 دستگاه از این خودرو در جهان موجود بود که 4 دستگاه آنها در ایالات متحده آمریکا، 2 دستگاه در انگلستان و 2 دستگاه در امارات متحده عربی به فروش رسیده بودند. اما در حال حاضر و تا پایان سال 2017، مسیر قانونی برای خرید این خودرو از طریق دفترهایAl Marooni Group، Manhattan Motorcars و PACE Germany برای خرید در اروپا، آمریکای شمالی و خاورمیانه باز شده است.

طراحی خارجی

استفاده از اصول زیبایی شناختی در طراحی بیرونی این خودرو نشان از نگاه دقیق و خلاق طراح خارجی آن یعنی Adriano Mudri دارد. چراغ های زیبا که از ۵۸ عدد LED قدرتمند تشکیل شده و چیدمان دقیق آنها، موجب شده تا بتوانند نور را با بهترین کیفیت روی مسیر بگسترانند.

رینگ های تهیه شده از آلومینیوم نوردشده که به ترمزهای دیسکی سرامیکی 39 سانتی متری در جلو و 38 سانتی متری در عقب مجهز بوده و توسط یک ژنراتور معکوس شونده 400 کیلوواتی پشتیبانی می شوند، علاوه بر بخشیدن زیبایی به نمای بیرونی خودرو، آماده ارائه عملکردی بی نظیر هنگام رانندگی های سریع و اسپرت هستند.

در کنار رینگ ها، شاهد یک نوار فیبر کربنی با طراح کروات هستیم که از جمله امضاهای طراحی این خودرو به حساب می آید. کمی عقب تر، یعنی در نمای پشت خودرو، چراغ های عقب که با چند هدف مختلف از جمله بخشیدن حالت آیرودینامیک به خودرو، کانال خنک سازی ورودی هوای رادیاتورهای سیستم خنک کاری عقب و همچنین روشنایی طراحی شده اند، جلوه زیبایی به نمای عقب این اَبَرخودرو الکتریکی می بخشند.

طراحی داخلی

نمای داخلی کانسپت One نیز با همان DNA نمای بیرونی، اما به دست یک طراح دیگر طراحی شده است. طراحی اتاق Concept One را Goran Popovic برعهده داشت. تریم چرمی بسیار باکیفیت که اتاق را در آغوش کشیده، سیستم های کنترلی ساده و در عین حال جذاب با دکمه های زیبا و شکل های فضایی، صندلی های دربرگیرنده راننده و سرنشین که درست در مرکز ثقل خودرو قرار داشته و کمترین تنش را به سرنشینان وارد می کنند و همچنین لایه محافظ پشت صندلی ها که مستقیما به شاسی متصل است، تماما حس یک سوپراسپرت واقعی را به راننده منتقل می کنند.

سیستم فرمان الکتروهیدرولیک مورد استفاده در این خودرو به منظور افزایش ایمنی در هنگام رانندگی با سرعت بالا به این نحو کار می کند که در حالت عادی فرمان به صورت برقی عمل می کند اما برای احتیاط، یک سیستم هیدرولیکی مکانیکی هم در میل فرمان نصب شده که در مواقع اضطرار بتواند کنترل خودرو را به دست بگیرد. مانیتورهای بزرگ نصب شده در پنل میانی و پشت آمپر به راننده این اجازه را می دهند تا اطلاعات دقیق عملگرهای خودرو را ثانیه به ثانیه دنبال کند. سیستم صوتی قدرتمند این خودرو می تواند علاوه بر ارائه کیفیت فوق العاده صوت، اقدام به تولید صدای موتور هنگام شتابگیری کند تا راننده به صورت مجازی احساس اسپرت راندن را در فضای ساکت اطراف خود تجربه کند.

مشخصات فنی

از جمله مهم ترین خصوصیات پیشرانه های برقی این است که می توانند در لحظه شروع به حرکت، حداکثر توان و گشتاور خود را ارائه دهند. وقتی این امکان روی ۴ عدد پیشرانه برقی که مجموعه ۱۶۰۰ نیوتن متر گشتاور تولید می کنند، وجود داشته باشد، یک خودرو سوپراسپرت واقعی پدید می آید. بهره گیری از سیستم IWD (که به معنی محور محرک مجزاست) کمک می کند تا نیروی موتورهای برقی جلو و پشت، به صورت عادلانه و بسته به شرایط جاده، بین چرخ های هر محور تقسیم شود. با توجه به این امکان رسیدن به بازده ۹۰ درصدی که ریمک از آن صحبت کرده است، چندان دور از دسترس نخواهد بود.

موتورهای برقی ارائه شده روی این خودرو می توانند از ۴ نوع با کدهای PM-OC- ۲۵۰، ۳۰۰، ۵۰۰ و ۶۰۰ باشند که به ترتیب قدرت هایی معادل ۱۶۰، ۱۹۳، ۳۲۰ و ۳۸۶ کیلووات دارند و وزن هایشان هم به ترتیب ۵۰، ۵۹، ۹۵ و ۱۱۵ کیلوگرم است. همچنین می توانند حداکثر ۱۲۰۰ دور در دقیقه دوران کنند.

این موتورها که سیستم خنک کاری شان با آب کار می کند با اتصال به باتری های قدرتمند می توانند عملکرد بی نظیری را از خود به نمایش بگذارند. از طرف دیگر گیربکس های تک سرعته و دو سرعته متصل شده به این مجموعه که می توانند به ترتیب ۴۲۰ و ۴۵۰ نیوتن متر گشتاور (در دور حداکثر ۱۳۰۰۰RPM) را تحمل کنند، با وزن های ۲۲ و ۲۵ کیلوگرمی شان توان ارائه بازده ۹۷ و ۹۵ درصدی را دارند.

باتری ها

پک باتری های این خودرو برای تولید ولتاژ بسیار قوی 1000 کیلوولتی آماده شده تا هنگام شتاب گیری بتواند روی هر موتور برقی، 400 کیلووات نیرو تولید کند بنابراین برای به دست آوردن این بازده باید از سیستم های با مقاومت بسیار پایین استفاده شود. در عین حال، به دلیل استفاده از مقاومت بسیار پایین، سیستم می تواند به سادگی منفجر شده و آتش سوزی ایجاد کند. برای جلوگیری از بروز این حادثه، یک سیستم ایمنی بسیار قوی برای باتری های این خودرو طراحی شده که باعث افزایش ریسک پذیری باتری شده و احتمال خطر را کاهش می دهد.

در مورد سیستم های مراقبت از باتری به جز پک های حرفه ای تعبیه شده در اطراف آنها از دیگر موارد صحبتی نشده است. این مسئله را می توان این گونه برداشت کرد که ریمک این فناوری را به عنوان یک راز صنعتی نزد خود محفوظ نگه داشته است. نکته بسیار مهمی که در مورد این خودرو می توان به آن اشاره کرد این است که وزن بسیار کم باتری ها و موتورهای نصب شده، وزن کلی خودرو را به 1850 کیلوگرم محدود کرده است.

هر چند که این عدد در مقایسه با خودروهای سوپراسپرت دیگر نسبتا بالاست اما باید در نظر داشت که وزن باتری در خودروهای برقی همواره به عنوان یک عامل هم شناخته می شود، به عنوان مثال تسلا مدل S که یک خودرو سدان 4 در برقی است، حدود 2250 کیلوگرم وزن دارد بنابراین، این اختلاف فاحش در وزن را می توان به حساب بهره گیری از تکنولوژی نوین در ساخت باتری گذاشت.