۴۳۳۷۶۶ ۱۳ آذر ۱۳۹۵ ۰۱:۴۲

نصیری: یادگاری از ایران را به موزه IOC دادم

پیشکسوت وزنه‌برداری ایران گفت: بزرگترین افتخارم اهدای مدال به موزه IOC بود و یادگاری از ایران باقی ماند.

خبرگزاری ایسنا: محمد نصیری درباره اهدای مدالش به موزه کمیته بین‌المللی المپیک بیان کرد: اهدای مدالم به موزه کمیته بین المللی المپیک بزرگترین افتخارم بود و توماس باخ هم با جان و دل آن را پذیرفت. تاکنون هیچکسی از ایران این کار را انجام نداده بود و یک یادگاری از ایران در موزه کمیته بین المللی المپیک وجود دارد.

او ادامه داد: موزه IOC واقعا مکان زیبا و هیجان انگیزی است و با تشریفات کامل من و به ویژه علی مرادی را بسیارتحویل گرفتند. هدف من این بود کاری کنم که مردم ایران خوشحال شوند و باید از آقای بدیعی که مدال را پس از خریدن به من داد تشکر کنم او واقعا انسان بزرگ و ورزش دوستی است.

پیشکسوت وزنه برداری در پاسخ به این پرسش که پیشنهاد اهدای مدال به موزه را چه کسی مطرح کرد، گفت: من، آقایان مرادی و صدیقی این برنامه را پیاده کردیم که مورد قبول واقع شد و پس از آن برایمان دعوتنامه هم فرستادند.

نصیری در پاسخ به این پرسش که نمی خواست این مدال که بعد از سالها دوباره به دست آورده بود را برای خود نگه ندارد، تصریح کرد: اگر پیش خودم بود شاید خدایی نکرده دوباره دزدیده می شد و آن موقع دیگر نمی توانستم پیدایش کنم(با خنده). اکنون تا آخر عمر در موزه باقی می ماند.

او در مورد اینکه فدراسیون وزنه برداری با چه راهکاری می تواند مشکل رستمی و انوشیروانی را حل کند،تصریح کرد: قبل از المپیک هر کاری انجام می دادند ممکن بود ناراحتی ایجاد کند. فدراسیون وزنه برداری برای قهرمانان زحمت می کشد و زحمات علی مرادی را هر کسی متوجه نمی شود. رستمی هم باید با آقای مرادی صحبت کند تا موضع را حل و فصل کنند . اگر این قانون باشد که هر کسی برای خودش حرکت کند پس فدراسیون برای چه چیزی ایجاد شده است؟

او افزود: فدراسیون یک نفر را به عنوان مربی گذاشته و بقیه باید زیر نظر او کار کنند . اینکه ناراحتی بین مربی و شاگرد به وجود آمده است باید حواسمان را جمع کنیم و با خود رستمی هم صحبت خواهد شد تا انشالله موضوع حل شود. به هر حال ثبت نام ورزشکاران، تمرین کردن، مشکلات پزشکی آنها زیر نظر فدراسیون است و فدراسیون برای ورزشکاران همه کار انجام می‌دهد، بنابراین اینکه اگر من قهرمان شدم دیگر بگویم خودم به همه چیز آگاهم که نباید این طور باشد.