گفتگو با مدل حرفه ای ایرانی در سطح بین‌المللی

همشهری جوان: شاداب تَتَرِچه اما از آن جوان های با پشتکاری بود که کار مادلینگ را قبل از فراگیر شدن علاقه گروهی از جوان ها به مادلینگ آغاز کرد و حالا از معدود مدل هایی است که در خارج از ایران فعالیت رسمی و حرفه ای انجام می دهد. در ژورنال های مد خارجی فتومدلینگ هایش کار می شود. با آژانس های بین المللی قرارداد دارد و البته پول حرفه ای هم می گیرد. لیسانس مدیریت تربیت بدنی دارد و در 24 سالگی با اینکه موفقیت های خوبی در این حوزه داشته، همچنان به تئاتر و بازیگری که علاقه اولش است، به عنوان شغل اصلی اش نگاه می کند. در این گفتگو شاداب از فضای کار حرفه ای مدلینگ، سختی ها، شرایط و راه های موفقیت در این حرفه برایمان گفته است.

خودت کار را چطور شروع کردی؟

- من از ایران شروع کردم و در سال 2012 در رنکینگ سایت مدل منیجمنت فرانسوی 70 شدم و این زمانی بود که در ایران تازه فیس بوک و شبکه اجتماعی آمده بود و هنوز مشخص نبود چه کسی مدل هست و چه کسی نیست. من از یکی از آژانس های مادلینگ معروف پیشنهاد گرفتم. قرارداد بستم و مجله های خارجی عکسم را چاپ کردند. من از طریق اینترنت تلاش کردم و بازخوردی که توی سایت می دیدم، نشان داد که دارد جواب می دهد و همین که ایمیل پیشنهاد می گیری که باید کاری بفرستی، خودت می فهمی که داری کار می کنی.


درآمدت الان چطور است؟

- در ماه ۸ هزار درهم که اجاره خانه و ... هم پرداخت می کنم. چیزی که می ماند می شود حدود چهار هزار درهم برای هر پروژه و البته اگر روابط عمومی خوب باشد ممکن است پروژه های بیشتری با همان برند از آژانس بگیریم. کلا در دنیای سرگرمی و تفریحات روابط عمومی خیلی تاثیر دارد و نهایتا همه چیز به مدل برمی گردد.

ایران چطور؟

- اینجا کار بیلبوردی کردم اما در تهران سخت می شود کار کرد.

کار کردن حرفه ای و در خارج از کشور چه تفاوت هایی دارد؟

- شما وقتی با یک شرکت قرارداد می بندی، باید سطح کاری ات را ببری بالا؛ رژیم های سخت و ورزش و معلوماتی از فشن داشته باشی و همیشه فِرِش باشی.

این تب فقط مختص ایران است؟

- تب الان تا حدی خوابیده است اما در تمام دنیا این یک راه پول درآوردن برای بعضی جوان ها است که حداقل در زندگی شان یکی دو بار این کار را انجام بدهند. اطلاعات خیلی مهم است اما اکثرا خیال واهی دارند که فکر می کنند بروند همه چیز رویایی می شود. البته که نشد هم ندارد اما باید به شناخت کامل از خودشان برسند بعد این سرمایه و این تلاش را بکنند که همه کسانی که در خارج از کشور به جایی رسیده اند اول اینجا با برندهایی کار کردند یا عکس شان در ژورنال های خارجی به نمایش درآمد که به موفقیت رسیده اند و به درکی از خودشان رسیده اند که می توانند.


خیلی ها هم بودند که دوست داشتند اما استعدادش را ندارند، فضا را نمی شناسند و شروع می کنند با دوستانشان به عکس گرفتن؛ جواب نمی دهد و خیلی ناراحتی های روانی برایشان ایجاد می کند و سرخورده می شوند. وقتی پیشرفت نمی کنند اعتماد به نفس شان می آید پایین.

بیشتر چه تیپ از افراد به سمت کار مدلینگ تمایل دارند و از شما کمک و اطلاعات می خواهند؟

- خیلی زیاد هستند افرادی که می آیند. از ۱۳ ساله هست تا افراد تحصیلکرده. کار تئاتر کردند یا سن شان گذشته. هر چقدر خوب باشند و فضای جذابی است و اینطوری است که همه تیپ آدم باید دوست داشته باشند. خیلی کسانی که صرفا می روند باشگاه و فکر می کنند مدل شده اند. نسبت دختر و پسر یکی است.

شبکه های اجتماعی تا چه حد می تواند تاثیر مثبت داشته باشد؟

- حرفه ای ها در اینستاگرام و فیس بوک خودشان را شو نمی کنند و این استفاده از شبکه های اجتماعی جهان سومی است. کسی که دوست دارد ادامه بدهد کار مدلینگ را برای شناخته خودش این کار را انجام می دهد.


پول چقدر برای خودت مهم است؟

- وقتی بخواهی حرفه ای کار کنی و خیلی جاها بگویند نه خوب نیستی برو. خیلی رک بهت می گویند و اینها از سختی های کار است و پول باید برایت مهم باشد ولی خب وقتی از کشوری که فشن ندارد با سختی می آیی بالا، وقتی می بینند پرستیژ کاری ات می رود بالا، وقتی کار استایلینگ و عکاسی و ... را خودت کردی، در تصمیم شان تاثیر می گذارد ولی به هر حال کار در خارج از ایران خیلی سخت است، خصوصا برای دختران.