Ray.Ban آفتاب گیر لوکس و گران قیمت

بوش و لومب، شرکت ری بن را برای تولید عینک های آفتابی لوکس و گران قیمت تاسیس و در ۷ می سال ۱۹۳۷ حق امتیاز محصول جدید خود را ثبت کردند

زمانی که انسان به این واقعیت برسد که می تواند هرچقدر که ثروت می خواهد به دست آورد، کافی است که انسان به اقیانوس فکر و ذهن خود مراجعه کند و در آن دست دراز کند تا به آرزوهای خود برسد.


در سال ۱۸۵۳ شرکت بوش و لومب (Bausch & Lomb) توسط دو مهاجر آلمانی در روچستر نیویورک تاسیس شد. زمانی که «جاکوب بوش» چشم پزشک تجربی، با «هنری لومب» آشنا شد، در او قابلیت سرمایه گذاری برای بناکردن کارگاه کوچکی را که برای تولید عینک های یک چشمی لازم داشت، دید و این دو ازت آنجا شروع به همکاری با یکدیگر کردند. در سال ۱۸۵۳ شرکت بوش و لومب (Bausch & Lomb) توسط دو مهاجر آلمانی در روچستر نیویورک تاسیس شد. در اوایل تاسیس شرکت، آنها فریم های کائوچویی و دیگر لوزام عینک را تولید می کردند. در جریان جنگ صنعتی آمریکا، قیمت طلا و سایر فلزات به شدت بالا رفت؛ بنابراین تقاضا برای عینک های کائوچویی بوش و لومب افزایش یافت.

در سال ۱۸۷۶ شرکت شروع به ساختن میکروسکوپ کرد و یک سال بعد در نمایشگاه یادبود فیلادلفیا جایزه ویژه مراسم را گرفت. همچنین آنها در ۱۸۸۳ شروع به ساختن لنزهای عکاسی کردند که بعدها به دوربین های دوچشمی گسترش یافت و از سال ۱۸۹۲ با همکاری شرکت زایس آلمان تولید لنزهای نوری را آغاز کردند. بدین ترتیب شرکت در پایان قرن نوزدهم دامنه وسیعی از میکروسکوپ، عینک، عدسی، دوربین، انواع لنز، پروژکتور و دیافراگم دوربین عکاسی را تولید می کرد.

در سال ۱۹۰۲، «ویلیام بوش» فرزند جاکوب، فرآیندی برای تولید عدسی هایی با شکل های دلخواه از طریق قالب گیری شیشه ذوب شده ابداع کرد. این روش جدید به صرفه جویی زیادی در مواد اولیه، هزینه و زمان انجامید، زیرا تا قبل از آن عدسی ها باید به صورت جداگانه برش می خرودند و پس از سایش، در یک فرآیند پیچیده صیقل داده می شدند.


در جریان جنگ های جهانی، پیشرفت های بعدی شرکت تحت تاثیر رویدادهای سیاسی انجام گرفت و به دلیل نیازهای بالای تجهیزات نظامی، به تولید عدسی های هدفیاب، لنزهای دوربین، تلسکوپ های دوچشمی، آینه های جست و جوی دشمن، دوربین زیردریایی و نشانه گیر لوله اژدر پرداختند. در این دوران ۷۰ درصد تولیدات شرکت را تجهیزات نظامی تشکیل می داد. یکی از مهم ترین این تجهیزات، عینک های آفتابی بود که برای محافظت از چشم خلبانان طراحی شده بود که بعدها به «ری بن خلبانی» معروف شد.

در سال ۱۹۲۶ ستوان جن مک کردی که از یک سفر ماجراجویانه با بالن بازگشته بود، از اینکه تابش مداوم نور آفتاب به شدت به چشمان او آسیب زده بود، شکایت داشت. او به همین دلیل با بوش و لومب تماس گرفت و از آنها خواست که نوعی عینک آفتابی تولید کنند که هم در مقابل نور شدید و مداوم آفتاب از چشم حفاظت کند و هم شیک باشد.

لذا بوش و لومب، شرکت ری بن را برای تولید عینک های آفتابی لوکس و گران قیمت تاسیس و در ۷ می سال ۱۹۳۷ حق امتیاز محصول جدید خود را ثبت کردند. این برند در واقع برای نیروی هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا معرفی شده بود. نمونه اولیه آن که با نام آنتی گلر شناخته می شد، قابی بی اندازه سبک و با وزن تنها ۱۵۰ گرم بود. قاب این عینک ها با فلزات آبکاری شده، با آب طلا ساخته می شد و لنزهای سبزرنگی از شیشه های معدنی برای فیلتر کردن اشعه های مادون قرمز و ماورای بنفش در آن به کار رفته بود. خلبانان نیروی هوایی ارتش آمریکا به سرعت از این عینک استقبال کردند. «ری بن خلبانی» زمانی که جنرال داگلاس مک آرتور (Douglas MacArthur) در جنگ جهانی دوم در ساحلی در فیلیپین با به چشم زدن آنها جلوی دوربین عکاسان ظاهر شد، به نوع معروف و شناخته شده ای در میان عینک های آفتابی تبدیل شد.


قاب های عینک های ری بن کنونی از فیبر کربن که یکی از بهترین و با کیفیت ترین انواع مواد موجود در تکنولوژی ساخت عینک است، ساخته می شود. این قاب ها بسیار سبک و قدرتمند هستند و این به دلیل ویژگی های مواد تشکیل دهنده آن است.

این ورقه های کربن برش داده شده با فشار آب شامل ۷ لایه مختلف از فیبر کربن ترکیب شده با رزین هستند. این فریم ها بسیار منعطف و مقاومند و همچنین هنگام زدن به چشم آزاردهنده نیستند. ری بن دارای ۷ خط تولید اصلی در کلکسیون عینک های آفتابی است که شامل عینک های خانوادگی، آیکان، مدل زندگی فعال، های استریت، تند و سریع، تکنولوژی و کرفت می شود. عینک های ری بن برای تمام سنین از جوان ترین تا مسن ترین افراد ساخته می شوند. به همین دلیل بسیاری از طرح های این برند سنتی هستند و برای افراد مسن تر که به دنبال ظاهری جدی تر و موقرتر هستند، طراحی شده اند .

دامنه قاب های عینک های ری بن از قاب های بسیار نازک فلزی مانند تا قاب های کلفت تر و قاب های فیبر کربنی را دربر می گیرد. لنزهای این عینک ها پلاریزه هستند که درخشندگی و تابش انعکاس سطوح را حذف کرده و باعث کاهش شدید درخشندگی سطوح براق مثل کروم و سطح آب می شود. این لنزها همچنین چشم ها را در برابر نور آبی که بسیار مضر است، حفاظت می کنند. این لنزها از آنجا که در مقابل خش مقاوم و همچنین بسیار شفاف هستند و حفاظت ۱۰۰ درصدی را در مقابل اشعه های خطرناک UV فراهم می کنند، بسیار مطلوب عموم هستند.


بوش و لومب در سال ۱۹۹۹ این برند را به گروه ایتالیایی لوکسوتیکا (Luksutyka) به مبلغ ۲/۱ میلیارد دلار فروخت که شامل برندهای دیگری از جمله اوکلی (Aukly)، ووگ (Vugu)، آرنت (Arendt)، پرسول (Prsvl) و... می باشد و به عنوان بزرگترین شرکت عینک سازی دنیا شناخته می شود. لوکسوتیکا با بیش از ۶۰ هزار کارمند در سراسر جهان، در سال گذشته میلادی درآمدی بالغ بر ۵ میلیارد یورو را از آن خود کرد.

منبع: روزنامه آسیا

باز نشر: مجله اینترنتی Bartarinha.ir