زندگی اهالی یک محله خاص، عصر چهارشنبه زیر و رو شد

برترین‌ها: عصر روز چهارشنبه که آسمان سیاه شد و باران سیل‌آسا، زندگی برخی هموطنان را به مرز نابودی کشاندـ بارانی که می‌گویند در نیم قرن اخیر در منطقه خراسان بی‌سابقه اگر نه ولی کم‌سابقه بوده ـ مدت زیادی نگذشت که سیل و گل و لای برخی محلات مشهد و شهرستان‌های اطراف را درنوردید و متاسفانه 7 تن از هموطنانمان هم جان باختند و تعدادی دیگر مفقود شدند. در این میان محله «سیدی» مشهد آسیب جدی دیده. محله‌ای ضعیف‌نشین که ظاهرا بر حسب سهل‌انگاری حالا به کلی زیر و رو شده. با ما همراه باشید.

محله سیدی کجاست؟

این‌ محله‌ در ضلع‌ شمالی‌ بزرگراه شهید کلانتری قرار داشته‌ و محصور بین‌ خیابان کوشش‌ جنوبی‌ و ٣٥ متری اول سیدی و خیابان خلج‌ می‌ باشد. در ابتدای خیابان خلج‌ در تقاطع‌ صبا غربی‌ و خیابان خلج‌ وقتی‌ وارد خیابان خلج‌ به‌ سمت‌ پارک شادی می‌ شویم‌ مقابل‌ گاراژ شاهین‌ سمت‌ راست‌ مقبره مرحوم سید محمود سیدی فرزند بزرگ سید محمد سیدی، در جوار بوستان شادی واقع‌ در ابتدای خلج‌ می‌ باشد.

بنا به مصاحبه‌های صورت گرفته از مردم محلی قدمت این منطقه حدود نیم قرن تخمین زده می‌شود که با توسعه خانه‌سازی غیراستاندارد در اطراف کارخانه آسفالت موجود در آن منطقه بنا گردیده است.

موقعیت‌ منطقه‌ سیدی 

مناطق مسکونی منطقه سیدی

پیشرفت مناطق مسکونی منطقه سیدی به سمت کوه بینالود

آب و هوا و موقعیت جغرافیایی

در کوی سیدی با توجه‌ به‌ موقعیت‌ جغرافیایی‌ آن، دو نوع آب و هوای وجود دارد. یکی‌ آب و هوای کوهستانی‌ در ارتفاعات بیش‌ از ١٠٠٠ متر که‌ شامل‌ نواحی‌ کوهستانی‌ شمالی‌ و جنوبی‌ می‌ شود و دیگری آب و هوای جلگه‌ای در ارتفاعات حداکثر تا ١٠٠٠ متر که‌ می‌توان آن را معتدل مایل‌ به‌ سرد نامید.حداقل‌ درجه‌ حرارت ٧- درجه‌ سانتیگراد ، متوسط‌ آن ٤،١٤ و حداکثر درجه‌ حرارت ٤،٤٣ درجه‌ سانتیگراد می‌ باشد. متوسط‌ میزان بارندگی‌ در این محله ٢٦٠ میلیمتر و بیشتر میزان بارندگی‌ در ماه‌های بهمن‌ تا اردیبهشت‌ می‌ بارد.

دیوار کوتاه منطقه«سیدی»

وقتی به پیشینه ساخت و ساز در منطقه سیدی نگاهی بیاندازیم، با یک جمله ثابت رو به خواهیم شد و آن جمله این است: «تصرف و ساخت و ساز غیرمجاز». چندین دهه است که حاشیه‌نشینی و ساخت و سازهای غیرمجاز مشهد، به ویژه در کمربند جنوبی و ارتفاعات آن، نقل محافل شهرسازی و تشکل های فعال در این زمینه است، ولیکن این هشدارها هیچگاه شنیده و برآن تدبیر جدی نشده است.

از ابتدای دهه 50 ساخت و سازهای غیرمجاز در کمربند جنوبی و حاشیه مشهد، همواره جزو معضل‌های شناسایی شده بوده که تاکنون مسئولان استانی و شهری عزمی جدی برای حل ریشه‌ای آن نداشته‌اند، هم به لحاظ مخاطرات زلزله و فعال شدن "گسل جنوبی مشهد" و "گسل سنگ بست-شاندیز" و هم به لحاظ کور شدن مسیل‌های صدها ساله آب که در کوه پایه‌های خلج در جنوب شرقی شهر مشهد واقع شده است.

مقصر کیست؟

ایسنا درباره مقصر اصلی حادثه می‌نویسد: در سیلآب اخیر مشهد، غافلگیری هم مزید بر علت شد و برای مثال صوتی منتشر شد که مدیر بحران شهرداری مشهد که متولی رصد، نظارت و اعلام هشدارهای شهری است، خود در جریان سیل نبوده و آن را کتمان می‌کند، گرچه این مسئول شهری با دستور استاندار خراسان رضوی عزل شد، اما این سوال باقی می‌ماند که نهادهای مسئولی چون آب و هوا شناسی، ستاد بحران استان و دستگاه‌های شهری و استانی چرا به موقع هشدارهای لازم را به دستگاه‌های خدماتی برای پیشگیری و همچنین آمادگی مردم از قبل نداده‌اند.

پس از حادثه چندتن از اعضای شورای شهر مشهد با حضور در منطقه آسیب‌دیده «سیدی»، انگشت اتهام را به سوی دیوار آستان قدس می‌گیرند و آن را مسبب شدت سیل می‌دانند، حال آن که طبق ماده ۱۱۰ قانون شهرداری‌ها همه مالکان موظفند دور زمین‌هایشان را دیوارکشی کنند و در خصوص زمین پشت «بولوار سپاه» و منتهی به «کوه‌های خلج» هم این اقدام با مجوز مکتوب شهرداری انجام شده است و اگر دیواری آن جا بوده در واقع طبق قوانین شهری و شهرداری در آن نقطه کشیده شده است و مجوز دهندگان باید مخاطب این چرایی اعضای شورای شهر باشند.

مردم درباره این محله چه می‌گویند؟

مریم: این منطقه «سیدی» از محرومترین مناطق مشهده. بعضیاشون فقط یه ماشین داشتن که اونم سیل برده. بعضی خونواده‌ها عزادار شدن، ما می‌فهمیم اونا دارن چی می‌کشن اما «حسش نمی‌تونیم بکنیم». یه شکل غریبی از رنجـه و چه سود از لعنت فرستادن به باعث و بانیش وقتی دیگه مردم همه چیزشونو از دست دادن..!

هادی: میگن داستان از این قراره که تو منطقه سیدی مشهد  دیوار  چیدن و چون داخل گودی بوده آب انباشت شده (قبلا پشت این دیوار رود بوده و چون میخواستن زمین بسازن و بفروشن پر کردنش) و بعد از شکستن دیوار مثل شکستن سد عمل کرده و مردم رو اینطور بیچاره کرده است

.

رستم: یکی از چیزایی که ایران و ایرانی رو بیچاره کرده، فرهنگ "سرم به کار خودم باشه" است. ما جمعی زندگی می کنیم و مجبوریم نسبت به استفاده درست از محیط زندگیمون حساس باشیم. نسبت به رعایت حقوق انسانی هم همینطور.