معرفی سبک معماری «های تِک» (۲)

برترین ها - سحر کشمیری:

معرفی سبک معماری های‌ تک با کمک اولین بنای ساخته شده به این سبک: مرکز فرهنگی هنری ژرژ پمپیدو

معرفی سبک معماری «های‌ تِک» (1)

۶.استفاده از رنگ های روشن و ساده


در مرکز فرهنگی و هنری ژرژ پمپیدو مقابل سازه‌‌ی فولادی و نمای شیشه ایِ شفاف، لوله های تاسیساتی که با رنگ تفکیک شده اند قرار دارند: زرد برای برق، قرمز برای تاسیسات حرارتی، آبی برای تاسیسات هوارسانی و سبز برای لوله‌‌های آب. ریچارد راجرز و رنزو پیانو با استفاده تضاد بین رنگ‌‌ها اثر گذاری بصری ساختمان خود را بیشتر می‌‌کنند طوری که از کیلومتر‌‌ها آنطرف تر قابل مشاهده است. همچنین بدین وسیله بین نمای اصلی و فرعی مرکز پمپیدو تمایز قائل می‌‌شوند، در نمای اصلی رنگ نیست و سازه نقش اصلی را بازی می کند. اما در نمای‌‌های بعدی داکت‌‌ها و لوله های تاسیساتی به وسیله رنگ هویت پیدا کرده و شاخص شده اند و به جای پنهان شدن داخل بنا به بازیگر مکمل در تزیین نمای ساختمان تبدیل شده اند بنابراین رنگ در این بنا هویت بخش و ارزشگذار است.

7.سازه و استفاده از ساختار آن به عنوان تزئینات


ریچارد راجرز در صاحبه دیگری می‌‌گوید: "تکنولوژی به ما کنترل بیشتر عرضه می‌‌کند و نه کمتر. ساختمان های آینده بیشتر شبیه ربات خواهند بود تا معبد.مانند آفتاب پرست، آنها خود را با محیط پیرامون تطبیق می-دهند".سازه یکی از مهم‌‌ترین بخشی از ساختمان ست که تکنولوژِی در آن فرصت ظهور پیدا کرده است.


8.استفاده از اجزای کششی سبک :


بطور کلی ایجاد سازه‌‌هایی که با کشش کار می‌‌کنند اولین بار توسط نورمن فاستر، یکی دیگر از معماران سبک های تک، در بانک هنگ‌‌کنگ استفاده شد. در این بنا به جای اینکه طبقات روی ستون های زیرین خود فشار بیاورند از ستون های بالاتر از خود آویزان هستند.



این ایده‌‌ی در ساختمان‌‌های بعدی این معمار یا دیگر معماران سبک های‌‌تک بدلیل به صرفه نبودن پیگیری نشد اما سازه‌‌ها و عناصر کششی پس از آن جایگاه مناسبی در صنعت ساختمان پیدا کردند. اعضا کششی به غیر از جذابیت ها و امکاناتی که از نظر سازه‌‌ای در اختیار معماران قرار می‌‌دادند به بخش جدایی ناپذیری از معماری تبدیل شدند. بیان معماری با استفاده از کشش فولاد، در داخل و بیرون بنا آنقدر وسوسه بر انگیز بود که معماران های تک حاضر شدند به خاطر آن حتی یکی از اصول خود را زیر پا بگذارند ؛ صداقت در استفاده از مصالح.



9.جدا کردن بخش های سرویس‌‌دهنده از قسمت‌‌های سرویس‌‌شونده


موضوعی که لویی کان (Louis kahn) در دهه شصت عنوان کرد ،بخش‌‌های سرویس شونده،بخش های سرویس دهنده،قسمت‌‌های خدماتی، از هم جدا شوند در دهه‌‌ی هفتاد به موضوع تعیین کننده ای در معماری های‌‌تک تبدیل شد. آنها فضا های موجود در ساختمان را به دو قسمت سرویس شونده( سرویس گیرنده) و سرویس دهنده تقسیم می‌‌شوند.به طور مثال در مرکز ژرژ پمپیدو نمایشگاه ها فضا های سرویس گیرنده اند و مخزن های ذخیره آثار یا فضا های اداری سرویس دهنده است. این مساله باعث افزایش انعطاف پذیری در فضا می شود. طبق اصول معماری های تک قسمتهای خدماتی از بخش‌‌های سرویس شونده جدا می شوند.لذا داکت‌‌ها، لوله ها و اجزا تاسیساتی ساختمان و به علاوه راه‌‌پله ها از بدنه اصلی ساختمان جدا می‌‌شوند.مزیتش از نظر معماران های‌‌تک سهولت تعمیر و نگهداری ساختمان است. به علاوه قسمت‌‌های سرویس دهنده که عمر نسبتا کوتاهی دارند از قسمت های سرویس شونده که عمر طولانی ای دارند به صورت دو قسمت مجزا از هم عمل می‌‌کنند.

10.طراحی بام ساختمان به عنوان نمای پنجم ساختمان


تا پیش از این بام ساختمان به این دلیل که در معرض دید نبود طراحی نشده و به آن توجه نمی‌‌شد اما در مرکز ژرژ پمپیدو برای اولین بار آن بخش از فضا‌‌های تاسیساتی که به بام منتقل شدند به وسیله رنگ‌‌ متمایز شده و به معرض نمایش گذاشته شدند.


معماری های‌‌تک در دهه‌‌های هفتاد و هشتاد با رویکردی شجاعانه و جدید نسبت پا به عرصه‌‌ی پر تکاپوی سبک‌‌های معماری معاصر گذاشت اما به دنبال انتقاداتی که بیشتر در خود انگلستان به فلسفه‌‌ی آن وارد شد چهره‌‌ی جدیدی به خود گرفت. در این چهره‌‌ی جدید معماری های‌‌تک تکنولوژی بیش از آنکه موضوع معماری باشد ابزاری ست در دست معمار و با نام جدید اکوتک تلاش می‌‌کند پاسخی برای معضلات زیست‌‌محیطی جهان معاصر بیابد.