چرا من مثل استیوجابز نشدم؟

برترین ها: افراد موفق در بسیاری از زمینه‌ها وجه مشترك دارند؛ آن‌ها دارای ویژگی‌های زیادی هستند اما فقدان یك ویژگی رمز موفقیت آن‌هاست: آن‌ها بدبین نیستند. اگر از شما بپرسند افراد موفق چه ویژگی‌هایی دارند چه پاسخی می‌دهید؟ آن‌ها سخت كار می‌كنند، زود تسلیم نمی‌شوند، به اهداف خود ایمان دارند و بسیاری ویژگی‌های دیگر. اما آن‌ها در نداشتن یك ویژگی مشترك هستند؛ می‌توان با قاطعیت گفت هیچ‌كدام از افراد موفق بدبین نیستند. واقعیت این است كه فرد موفق بدبین وجود ندارد. می‌توان اینطور گفت كه موفقیت واقعی كه جامعه متر و معیار آن را مشخص می‌كند در هر زمینه‌ای(مالی، شهرت، خوشبختی و خانوادگی) درصورت وجود بدبینی به‌دست نمی‌آید. اما چرا؟ متیو مك كوناهی، یكی از ستارگان موفق و مطرح سینمای تجاری به این پرسش اینطور پاسخ داده است: افراد بدبین و ایرادگیر به‌جای سلامت عاشق بیماری هستند. آن‌ها غرغر می‌كنند و دوست دارند همه را متهم كنند. دائم می‌گویند من را بیچاره كردند، در حقم بد كردند، نباید این اتفاق برای من می‌افتاد و... آن‌ها در یك بن‌بست دائمی زندگی می‌كنند.



افراد موفق از دنیا طلبكار نیستند. آن‌ها بیرون می‌روند و آنچه را می‌خواهند بدون خواهش و اجازه از كسی به‌دست می‌آورند؛ افراد موفق پرانگیزه و با استعداد هستند و با تمركز روی نكات مثبت از مسائل منفی دوری می‌كنند. یك آدم منفی و بدبین و ایرادگیر برای این حرف‌ها تره هم خرد نمی‌كند و دائما توجیه می‌كند این حرف‌ها مفت نمی‌ارزد ولی واقعیت چیز دیگری است مثلا همین متیو مك كوناهی ثروتمند است، فیلم‌های موفق و پرفروش داشته است، كمپانی تولید فیلم خودش را دارد، صاحب یك خانه بزرگ است كه در آن زندگی شادی با خانواده‌اش دارد و از لحاظ فیزیكی متناسب و سالم است.



ولی متاسفانه حقیقت تلخ این است كه ما در دنیای بد و معیوبی زندگی می‌كنیم. افراد بسیاری را می‌شناسیم كه به‌رغم استعداد و توانایی از كار بیكار شده‌اند، ارتقای شغلی مناسبی نداشته‌اند، حقوق خوبی نمی‌گیرند، زندگی خانوادگی‌شان فاقد شادی و طراوت است و ده‌ها ناهنجاری دیگر كه در ابعاد مختلف زندگی خود با آن‌ها روبه‌رو هستیم. بسیاری از اتفاقاتی كه در زندگی برای ما رخ می‌دهد خارج از كنترل ماست. حالا چه باید كرد؟ نتیجه همه این‌ها جز عصبانیت چیز دیگری نیست.



چاك پالانیوك یكی از نویسندگان برجسته معاصر است كه عمدتا او را به‌خاطر كتاب «باشگاه مشت‌زنی» می‌شناسند(همان كتابی كه دیوید فینچر آن را به فیلم برگرداند و براد‌پیت و ادوارد نورتون، بازیگران اصلی آن بودند). او می‌گوید: «به‌عنوان یك نویسنده مجبور بودم هر كاری كه ناشر می‌گوید انجام بدهم تا این‌كه فهمیدم تمام ساعات فراغت خود را دور ریخته‌ام. آن زمان از نوشتن متنفر شده بودم؛ مثل هر شغل احمقانه دیگری كه در آن باید رئیس را از خودت راضی نگه داری. در نتیجه تصمیم گرفتم فقط برای تفنن بنویسم و هرچه را دلم خواست نوشتم. حاصل همین طرز فكر، كتاب «باشگاه مشت‌زنی» شد.»

مارك والبرگ یكی از ستارگان برجسته و پرطرفدار حال حاضر سینمای تجاری است. او درباره رمز موفقیت خود می‌گوید: «تنها كاری كه می‌كنم این است كه روی واضح‌ترین و مهم‌ترین ویژگی كار متمركز ‌شوم. تمام توجهم را معطوف به همان كار می‌كنم. اگر شما انگیزه داشته باشید و كارتان را درست انجام بدهید آن‌وقت خودبه‌خود اتفاقات خوبی برایتان رقم می‌خورد.»


بدبینی برای افراد معمولی خیلی خطرناك است. اگر شما احساس اعتماد و ایمان را از دست بدهید(نسبت به هر چیزی مثلا كار، روابط عاطفی و اجتماعی، والدین و فرزندان) آن‌وقت دیگر به هیچ دردی نخواهید خورد هرقدر هم آدم بااستعدادی باشید قطعا شكست می‌خورید. بدبینی و انتقاد از زمین و زمان به‌دلیل قلب شكسته است؛ اعتقاد قلبی به یك شركت، گروه، سیستم یا یك شخص دیگر شما را وادار می‌كند تا واقعا و با تمام وجود از خودتان مایه بگذارید كه هم به لحاظ منطقی و هم عاطفی شما را درگیر خواهد كرد. حالا اگر شما با تمام احساس و منطق خود و با حداكثر توان خود فعالیت كنید و شكست بخورید یا دیگران شما را زمین بزنند آن‌وقت قلب‌تان می‌شكند. حالا اینجاست كه باید انتخاب كنید؛ این‌كه وارد یك دور باطل دیوانه‌وار شوید یا این‌كه كار بسیار دشواری انجام دهید و دوباره به كسی یا چیزی اعتماد كنید. این یعنی حركت در مسیری كه یك‌بار قلب‌تان را شكسته است: تزویر، بی‌عدالتی، پول پرستی و رشوه‌گیری. افراد بسیار كمی‌ هستند كه در مسیر موفقیت با این مسائل تلخ روبه‌رو نشده باشند.



یك آدم بدبین و ایرادگیر موفق را نام ببرید؟ نمی‌توانید؛ حالا نگاهی به برخی افراد بسیار موفق 10سال اخیر بیندازید: استیو جابز، جورج كلونی، جی كی رولینگ، روسای گوگل و مارك زوكربرگ. هیچ‌كدام از این افراد بدبین نیستند؛ افراد بدبین هرگز به مقامات بالا نمی‌رسند، رئیس‌جمهور یا نخست‌وزیر نمی‌شوند، مجری‌های موفقی نمی‌شوند، بازیگران محبوب و مشهوری از كار درنمی‌آیند و می‌توان با قاطعیت گفت به ندرت ممكن است پولدار شوند. افراد بدبین غرغرو، پرتوقع و اعصاب‌خردكن هستند. آن‌ها مدام بر منش اعصاب‌خردكن خود تاكید می‌كنند: «بیا دور هم بنشینیم و غر بزنیم، عصبانی بودن خوب است.» این افراد وقتی دور هم جمع می‌شوند چنان فضای منفی و مایوسی اطراف خود ایجاد می‌كنند كه آدم از زندگی سیر می‌شود. وقتی هم با آن‌ها مخالفت كنید (حتی مخالفتی ملایم و اندك) طوری در برابرتان جبهه می‌گیرند انگار دارید علیه‌شان توطئه می‌كنید. آن‌ها به افراد موفق حمله می‌كنند و موفقیت آن‌ها را به بی‌عدالتی و تزویر نسبت می‌دهند. مثلا می‌گویند فلان تیم فقط با كمك داور برنده می‌شود یا فلانی فقط با روابط به اینجا رسیده یا این‌كه رئیس من زندگی‌ام را ویران كرده است. شاید این اظهارات در برخی موارد هم درست باشد اما این‌كه تمام زندگی یك نفر به چنین وضعیتی بگذرد امكان‌پذیر نیست.

نكته اینجاست: هر كاری كه انجام می‌دهید، برای رسیدن به موفقیت به عملكردی خوب و ممتاز نیاز دارید ولی ماجرا این است كه برای داشتن عملكرد خوب، شما باید به توانایی خود و سیستمی كه در آن كار می‌كنید از ته دل ایمان و اعتقاد داشته باشید در غیراین صورت عملكرد شما كیفیت مناسبی نخواهد داشت و به همین دلیل موفق نخواهید شد. در چنین فضایی بدبینی و ایرادگرفتن محلی از اعراب ندارد. آدم بدبین و ایرادگیر بی‌اعتماد و بی‌اعتقاد نیست بلكه نمی‌خواهد به چیزی اعتماد و ایمان داشته باشد؛ چنین آدمی فقط خودش را گول می‌زند.



به شما نمی‌گوییم مثبت فكر كنید، خوش‌بین باشید یا سایر چیزهایی كه مربوط به تفكر مثبت است؛ فقط می‌گوییم به اعتقاد و ایمان درونی خود صادقانه ایمان داشته باشید.

این روش درباره انسان‌های موفق آنقدر موثر بوده كه نمی‌تواند یك تصادف صرف باشد. افراد عیب‌جو و بدبین اهل چالش و مبارزه نیستند اما اگر شما اهلش هستید، راه موفقیت همین است كه گفتیم.