تاثیر مواد مخدر بر رابطه زناشویی

هفته نامه سلامت - دکتر محمدعلی حریرچیان: در فرهنگ عامه گفت و گو یا سوال از مسائل جنسی چندان متداول نیست و جزئی از حیاط خلوت زندگی خصوصی انسان هاست و اغلب مردم تمایلی به صحبت درباره آن حتی نزد پزشک ندارند. این ویژگی فرهنگی اگر با کمبود اطلاعات و آگاهی در زمینه مسائل جنسی همراه شود، وقتی افراد در مواجهه با مشکلات زناشویی قرار می گیرند، دردسر ایجاد می کند چون احتمال اینکه فرد برای رفع مشکل جنسی دست به کارهای غیر علمی بزند، زیاد است. یکی از این درمان های غیرعلمی مصرف مواد مخدر است.

در برخی از آمارها گزارش شده 30 درصد موارد ابتلا به سوءمصرف مواد مرتبط با اختلال در روابط زناشویی است. انسان ها هنگام درماندگی مانند غریقی هستند که برای نجات به هر تخته پاره ای چنگ می زند. هدف سرزنش کردن این افراد نیست زیرا دیده شده اشخاصی کاملا منضبط و با حجب و حیا هستند که فقط به این دلیل مواد مخدر مصرف می کنند که نتوانستند مشکل جنسی شان را حتی با همسرشان مطرح کنند.

معمولا با مصرف مواد مخدر، جوابی فریب دهنده دریافت می شود و اختلال نعوظ، زودانزالی یا کاهش میل جنسی به ظاهر برطرف می شود. مواد مخدر ابتدای مصرف و در مقادیر پایین باعث کاهش استرس و بالابردن موقت خلق می شود و شاید عملکرد جنسی را متصری بهبود بخشد اما دیری نمی پاید که اثرهای مثبت خود را از دست می دهد و مصر ف کننده را مجبور به بالابردن مقدار و دفعات مصرف می کند. طوری که وابستگی به وجود می آید و شخص در دام اعتیاد می شود.


دانش به بهبود رابطه زناشویی کمک می کند

در این مجال ذکر بسیاری از الزامات یک رابطه زناشویی مطلوب امکانپذیر نیست اما شاید پرداختن به اینکه یک ارتباط خوب و رضایتبخش چگونه است، بتواند تا حدودی گره گشاه باشد. غریزه جنسی همانند سایر غرایز انسانی جنبه مطلق جسمانی و فیزیکی ندارد و تا حدود زیادی از روان ما تاثیر می پذیرد، بنابراین ابتدا باید برای ارضای غریزه جنسی به روان خود نگاهی بیندازیم. روی سخن ما با کسانی است که زندگی مشترک دارند وگرنه ارضای غریزه جنیسی به صرف برطرف کردن میل شهوانی کار ساده ای است.

یک رابطه زناشویی رضایت بخش علاوه بر تنی سرحال و سالم، به روانی آرام و مطمئن نیاز دارد. خلق و خوی مناسب پش نیاز رابطه زناشویی خوب و ایده آل است در حالی که معمولا افراد به بعد جسمانی آن توجه دارند و از جنبه های معنوی آن غفلت می کنند. ارتباط زناشویی نمادی از همبستگی عاطفی و همدلی معنوی بین همسران است و بی اعتنایی به ابعاد روانی زندگی مشترک می تواند اثرهای مخربی روی روابط زناشویی داشته باشد. عشق، روابط عاطفی، صمیمیت، همبستگی و وفاداری در کیفیت یک رابطه زناشویی رضایت بخش حرف اول را می زند.

مشکلات زندگی را مدیریت کنید

مسائل زیادی می توانند سطح خلق و خوی انسان را کاهش دهند؛ اضطراب و نگرانی از مسائل مختلف زندگی از شغل، درآمد و هزینه های زندگی گرفته تا فرزندان و... همیشه وجود دارد و اگر قادر به مدیریت آنها نباشیم، خلق و خوی ما را پایین خواهند آورد اما بعد از خدا، همسر می تواند استرس های زندگی را برای فرد کمرنگ و خنثی کند.

تاثیرات کوتاه مدت و توام با عوارض نامطلوب مواد مخدر و محرک روی روابط زناشویی به هیچ وجه با کامیابی که محصول ارتباط صمیمانه روح نواز با همسر است، قابل مقایسه نیست. حتی اثبات شده داروهایی که برای رفع مشکلات زناشویی تجویز می شوند، گرچه ممکن است خیلی موثر باشند ولی بدون اعتنا به تحکیم ارتباطات عاطفی بین زوج کارایی چندانی نخواهند داشت و حتی بعید نیست که باعث بروز انحراف در روابط زناشویی سالم شوند.

عوامل مخرب روابط زناشویی را پیدا کنید

زوج هایی که رابطه عاطفی خوبی دارند، وقتی دچار مشکلات جنسی می شوند، باید با هم در این باره صحبت کنند و موضوعاتی را که حدس می زنند باعث تاثیرگذاری منفی روی رابطه شان شده، یک به یک بررسی کنند. گفت و گوهای دوجانبه معمولا خیلی زود به نتیجه می رسند. احیانا اگر از این گفت و گوها نتیجه دلخواه گرفته نشود، همسران می توانند به روان شناس یا روان پزشک مراجعه کنند.

درمان

مداخلات روان شناسی عمدتا بر رفتاردرمانی استوار است ولی مهم ترین اصل؛ یافتن علت است. ممکن است نیاز به تجویز دارو باشد؛ داروهای مناسب و بی خطری که می توانند اختلال نعوظ و ارگاسم، زودانزالی و کاهش میلی جنسی را برطرف کنند.

پزشکان متخصص کلیه و مجاری ادراری هم بر این مشکلات کاملا تسلط دارند و روشی کاربردی برای بیمار ارائه می دهند. حتی در طب سنتی، داروهای گیاهی موثری نیز وجود دارند که به بهبود فعالیت جنسی کمک می کنند. به هرحال مسیرهای زیادی برای رفع مشکلات زناشویی وجود دارد اما بدترین، خطرناک ترین و موقتی ترین روش استفاده از مواد مخدر است و تمام مصرف کنندگان مواد، اعم از مخدرها یا محرک ها به تاثیر منفی مواد مخدر بر تمامی شئونات زندگی خود اعتراف دارند؛ البته اعترافی دیرهنگام.