جزیره سنت ماری، خانه دزدان دریایی

برترین ها: جزیره سنت ماری یا نوزی بوراها، یک جزیره گرانیتی باریک در پنج مایلی ساحل شرقی ماداگاسکار است. این جزیره گرمسیری کارت پستالی با پوشش گیاهی سبز، سواحل ماسه ای، خلیج کم عمق و صخره های مرجانی زمانی خانه هزاران دزد دریایی بود. این جزیره در فاصله نه چندان دور از مسیرهای دریایی قرن ۱۷ و ۱۸ قرار داشت که کشتی های حاوی ادویه، عاج، ابریشم و ... از شرق هند از آن بازمی گشتند.

سنت ماری برای دزدان دریایی یک پناهگاه امن بود که از آنجا می توانستند کشتی هایی که نزدیک می شوند را غارت کنند. خلیج ها و ورودی های متعدد جزیره کشتی های آن ها را از طوفان حفظ می کرد، میوه های فراوان و زنان محلی گرسنگی و شهوت آن ها را راضی نگه می داشتند. سکونت دزدان دریایی در سنت ماری توسط دزددریایی مشهور انگلیسی «آدم بالدریج» بنا شد که در سال ۱۶۸۵ بعد از فرار از جامائیکا که به خاطر قتل تحت تعقیب بود به اینجا آمد.

او در طول یک سال کنترل آب راه های جزیره و بندر آن را به دست گرفت، قبایل محلی را تسخیر کرد و سران آن ها را مجبور کرد به او گاو؛ غذا و زن بدهند. او یک همکاری ساختگی با تاجر ثروتمند نیویورکی ایجاد کرد و کسب و کار موفق تبادل پول و کالا با دزدان دریایی را آغاز کرد. بالدریج از دزدان دریایی اشیای غارت شده را می گرفت و آن ها را به نیویورک می فرستاد و تجارت می کرد. همچنین بسیاری از محصولات جزیره از جمله انواع میوه (موز، نارگیل، لیمو، پرتقال، آناناس، سیب زمینی) و دام (گاو، ماهی، مرغ، لاکپشت) به دزدان دریایی می داد. او همچنین ده ها انبار در جزیره داشت که در آن ها هم گنج هایی که از دزدان دریایی جمع می کرد و هم کالاهایی که با آن ها تجارت می کرد را نگه می داشت.

جزیره در نقطه اوج خود محل زندگی هزاران دزد دریایی از جمله شخصیت های افسانه ای و بدنامی مانند کاپیتان ویلیام کید، رابرت کالیفورد، هنری اوری، آبراهام ساموئل و توماس تو شد. خود بالدریج زندگی عجیبی داشت، او یک عمارت بالای تپه و قلعه برای خودش ساخته بود و یک حرمسرا از زنان جزیره داشت.

بالدریج همچنین درگیر تجارت برده شد. او برده ها را از سواحل شرقی به قیمت ارزان می خرید و آن ها را به کشتی های عبوری می فروخت یا به امریکا و غرب هند می فرستاد. اما زمانی که تصمیم گرفت بومیان محلی را بفروشد، جمعیت جزیره شورش کردند و قلعه و انبارهای او را نابود کردند و او مجبور شد در سال 1697 از جزیره فرار کند.

بعد از رفتن او، جمعیت دزدان دریایی کم شد زیرا قادر به تامین منابع حیاتی هود برای حفظ جمعیت نبودند. در سال 1970 بسیاری از دزدان دریایی به شرط بخشش تسلیم شدند و در ماداگاسکار ساکن شدند. آن ها با دختران محلی ازدواج کردند و تشکیل خانواده دادند و در نهایت در جزیره مردند. بقایای آن ها در یک گورستان دفن شد که اکنون گورستان دزدان دریایی نام دارد. امروزه سنت ماری گردشگران زیادی را به این بهش گرمسیری روستایی جذب می کند که می توانند در آن به غواصی و تماشای نهنگ و زمان های گذشته بپردازند.