نشانه های یک رئیس وحشتناک

مجله پنجره خلاقیت: رئیسی خوب بودن کار آسانی نیست. در حالی که خصوصیات بسیاری وجود دارد که می تواند شما را به رئیسی خوب تبدیل کند، ویژگی هایی نیز وجود دارند که می توانند از شما رئیسی وحشتناک بسازند. اگر در گذشته رئیس بدی داشته اید، احتمالا این را می دانید که کارمندان در چنین شرایطی هیچ تمایلی برای ارائه عملکردی خوب ندارند.

متاسفانه، بسیاری از کار فرمایان وحشتناک حتی متوجه نمی شوند که در حال سخت تر کردن شرایط برای کارمندان شان هستند و به علت این بی خبری، نه تنها به کارمندان آسیب می رسانند، بلکه کسب و کار خود را نیز به خطر می اندازند. اما اگر شما نیز رئیس بدی باشید، چگونه باید متوجه این موضوع شوید؟ ممکن است قوانین و مقررات در دفتر کارتان به خوبی رعایت شود اما هنگامی که می بینید کارمندان به دلیل ترس از صحبت کردن، پیشرفتی در کار ندارند، واقعا متوجه مشکلات می شوید.

بنابراین به عنوان رئیس بد باید چه کاری انجام دهید؟ در اینجا تعدادی از هشدار های رایجی را بیان می کنیم که اگر به آن ها توجهی نشود، می توانند خود به یک مشکل بدل شوند.

۱. عدم اعتماد به کارمندان:

گاهی اوقات وحشتناک بودن کارفرمایان به دلیل آن است که فکر می کنند خیلی خوب می توانند کارهای خاصی را انجام دهند یا همه کارها را به عهده کارمندانشان می اندازند. این رفتاری فوق العاده ناامید کننده و غیر مسئولانه است اما فقط وقتی رفتار بدی تلقی می شود که کارفرما بخواهد همه کارها را خود انجام بدهد.

هنگامی که یک رئیس بخواهد در هر کاری دخالت و به کارمندانش کمک کند، حتی زمانی که آن ها به کمک او احتیاجی نداشته باشند (یا حتی بدتر از آن، بخواهد درباره موضوعی که از آن اطلاعی ندارد، نظر بدهد)، ممکن است کارمندان به سختی بتوانند به کارشان ادامه دهند.

اگر رئیسی هستید که مشغله زیادی دارید و وقت سرک کشیدن به کارمندانتان را ندارید، باید انتظارات تان را به روشنی بیان کرده و از همان اول کار افرادی را استخدام کنید که می توانید به آن ها اعتماد کنید. حتی اگر در هنگام کمک به دیگران نیت خوبی داشته باشید، باز هم باید بدانید که این نیات ممکن است دیگر مفید نباشد .

فقط سرعت کار را پایین بیاورد. عدم کنترل ممکن است برای برخی از افراد کار سختی باشد، اما چنانچه افراد صحیحی را در تیم خود به کار گرفته باشید، کارها بسیار هموارتر انجام خواهد شد. علاوه بر آن، زمانی که کارمندان احساس کنند به آن ها اعتماد شده است، احتمال بیشتری دارد که بخواهند نظرات جدیدی ارائه کنند، ریسک پذیر شوند و در نقش خود پیشرفتی داشته باشند.

2. احترام نگذاشتن به حریم شخصی کارمندان:

این عادت خاص به اشکال متفاوتی ظاهر می شود. به عنوان مثال، هنگامی که در هر ساعت غیر کاری از روز یا هر روزی از هفته با کارمندان تان تماس بگیرید. یا ممکن است انتظار داشته باشید که او فراتر از حد معقول و منطقی روی کارش انرژی و وقت بگذارد.

شکل های دیگری نیز برای اعمال فشار بر روی کارمندان تان وجود دارد که بدون ایجاد تنفر یا خستگی می توانید کار بیشتری از آن ها بخواهید. اگر کارمندی حین خستگی یا بیماری جسمی و روحی کار کند، هیچ فایده ای برای کسی ندارد. البته رئیس هایی نیز وجود دارند که حریم شخصی کارمندانشان را رعایت نمی کنند.

حال آن ها را بد می کنند رفتار مناسبی با کارمندان ندارند و فشار زندگی شخصی خود را بر سر کارمند خود خالی می کنند. این کارفرمایان معمولا کارفرمایانی خود شیفته، بدنام و متکبر هستند و از کارمندان خود حمایت نمی کنند.

3. امر و نهی کردن به کارمندان:

هنگامی که می خواهید درباره مهارت ها و خصوصیات یک رئیس خوب صحبت کنید، باید توجه زیادی به ارتباطات داشته باشید. زمانی که کارفرمایی نتواند از ارتباط روشنی با کارمندان خود برقرار کند از طریق ایمیل، چهره به چهره یا پیامک ممکن است کارمند شود. در چنین شرایطی کارمندان وقتشان را صرف انجام کاری می کنند که نیازی به انجامش نیست یا کار مهمی را به خوبی یا در زمان مقرر انجام نمی دهند.

بعضی از کار فرمایان نیز خواسته هایشان را بر سر کارمندان فریاد می زنند و به همین دلیل افراد در صورت نیاز به کمک یا توضیح بیشتر نمی توانند درخواستی از رئیس شان داشته باشند. در چنین شرایطی، حتی اگر کار مورد نظر به سرانجام برسد، کارمند نمی تواند رشد و پیشرفتی داشته باشد.

با ایجاد محیطی راحت و ارتباطی باز با کارمندان، نه تنها کارمندان کارها را به درستی و به راحتی انجام خواهند داد، بلکه محیطی سالم تر و جذاب تر به وجود خواهد آمد. علاوه بر این، داشتن محیط کاری جذاب و سالم مزایای زیادی دارد که از جمله آن می توان به رضایت بیشتر کارمندان و استرس کمتر اشاره کرد.

4. عدم قدرشناسی نسبت به کارمندان:

به رسمیت شناختن کارمند امر مهمی است اما بسیاری از کارفرمایان به مزایای این امر توجهی نمی کنند. قدردانی یا تلاش به اذعان مسئولیت دشواری که کارمند در پروژه ای به عهده گرفته، اعتماد به نفس بیشتری را به او داده، عملکردش را بهتر می کند و روابط حرفه ای را ارتقا می بخشد.

5. نتیجه گیری:

ریاست به مهارت های گسترده ای احتیاج دارد و حتی بهترین کارفرمایان نیز باز هم می توانند برخی از این مهارت هایشان را ارتقا بدهند.

متاسفانه، بیشتر کارمندان آن قدر در محیط کار احساس راحتی نمی کنند که در صورت بروز مشکل به رئیس شان اطلاع بدهند. حتی بسیاری از کارفرمایان، با وجود نیات خوبی که دارند، باز هم ناخواسته محیطی سمی در محل کارشان ایجاد می کنند.

با توجه به برخی از این هشدارها می توانید متوجه برخی از اشتباهات و عادت های بد خود شوید و برای جلوگیری از رشدشان اقدامی انجام دهید.

*نیل پیتل؛ مدیر فروش، کارآفرین و متخصص بازاریابی آنلاین - ترجمه سعیده فراهانی