طراحی مینیمال و ساده‌ی خانه یک زوجِ جوان معمار

مجله منزل: «کمتر بیشتر است، مینیمال، سادگی، تزیینات جنایت است...»

این عبارت‌ها چقدر به گوش‌تان آشنا هستند؟ اگر در زمینه‌ هنر، معماری و طراحی داخلی تحصیل کرده باشید، حتما در کتاب‌ها زیاد خوانده‌اید و اگر دستی در این حرفه‌ها نداشته باشید، احتمالش زیاد است که آنها را از گوشه و کنار شنیده باشید. با همه این اوصاف لمس این تعاریف و واژه‌ها از نزدیک و در دنیای واقعیت‌ حداقل برای ما ایرانی‌ها کمتر اتفاق افتاده است؛ ما مردمی هستیم که اکثرمان غرق در نمایش‌های پر زرق و برق خانه‌های پر از وسیله شده‌ایم که گاه حتی اصل «خانه، مأمن آرامش» را از یادمان برده‌اند. قرار بود وقتی از همهمه روزها و خیابان‌ها به خانه برمی‌گردیم، آرام بگیریم و خستگی از تن‌مان رخت ببندد ولی آنچه اکنون تجربه می‌کنیم چیزی نیست جز آمدن از یک شلوغی به شلوغی دیگر و گذر از یک نگرانی به نگرانی دیگر.

اما... در اینجا هم پیدا می‌شوند خانه‌هایی که سادگی را به زیبایی تمام به نمایش می‌گذارند و تعریف ساده مینیمال را بی‌کم و کاست تداعی می‌کنند. خانه این زوج جوان معمار مثال زنده‌ای است از هر آنچه تاکنون ادعا کردم.

وقتی آیدا و همسرش خانه خود را طراحی می‌کنند

آیدا، زن جوان معمار و خوش‌سلیقه‌ای است که از انگیزه طراحی داخلی خانه‌اش حرف می‌زند. او معتقد است: «نباید از همه انتظار داشت خانه‌های خود را مطابق با استانداردهای طراحی داخلی بچینند و در وهله اول این وظیفه جامعه حرفه‌ای است که اگر ادعای دانش در این مورد را دارند، آن را در زندگی خود بیاورند؛ اتفاقی که می‌تواند الهام‌بخش عموم مردم باشد و آنها را آگاه سازد.»

هارمونی و هماهنگی عناصر دکوراسیون در نگاه اول

به جرأت می‌توان گفت بارزترین ویژگی خانه آیدا این است که به هر بخش از قسمت‌هاي این خانه 95 متری که وارد می‌شوی همه‌چیز با هم هماهنگی دارد؛ نور و روشنایی، مبلمان، رنگ‌ها و لوازم دکوری هرکدام به اندازه خود در فضاها نقش بازی می‌کنند. رنگ زردی که پرچم‌دار خانه آیداست، بیش از حد اغراق نشده و به‌قدری هوشمندانه به فضا نفوذ کرده که نقش خود را به زیبایی تمام بازی می‌کند و در عین حال به حوزه عناصر دیگر تجاوز نکرده است. آیدا در کنار علاقه شخصی خود به رنگ زرد، دلیل انتخاب آن را پرنورتر نشان دادن خانه عنوان می‌کند.

اتفاقات زیبای سالن نشیمن خانه

آیدا می‌گوید: «رنگ سفید را به عنوان رنگ زمینه انتخاب کردم؛ زیرا سفید و رنگ‌های خنثی مثل خاکستری این خاصیت را دارند که همه‌چیز را می‌شود با آنها هماهنگ کرد و به‌راحتی با تغییر تابلوها، کوسن‌ها یا حتی رومبلی و روتختی‌ها دکوراسیون را هر از چندگاهی تغییر داد.

رنگ زرد را نیز برای روشن‌تر نشان دادن خانه و در عین حال از جهت زیبایی‌شناسی برگزیدم. در گوشه‌ای از سالن شومینه‌ای قرار داشت که برای آپارتمان ما کاربردی نداشت؛ بنابراین آن را برداشتیم و چون بهترین نقطه‌ای بود که از همه طرف دید داشت، از ديوار آن براي تلویزیون استفاده کردیم.

همچنين دو فرورفتگی این دیوار را به دلیل کنتراستی که می‌خواستیم در فضا ایجاد شود به رنگ سیاه درآوردیم.»

تابلوهای کوچک و بزرگی که روی دیوار نشیمن خانه آیدا در آرایشی زیبا چیده شده‌اند، نقاشی‌های او هستند؛ نقاشی‌هایی که از ذهن مینیمال او زاییده شده و رنگ‌های‌شان با کل خانه هارمونی دارد. آیدا با خلاقیت و سلیقه ستودنی خود، دیوار را به گالری هنری چشم‌ نوازی تبدیل کرده است.

طعم دوست‌داشتنی غذاخوری

«سادگی سقف را حفظ کرديم و دیوار کنار غذاخوری را که با همسایه مشترك بود، هفت سانتی‌متر جلو کشیدیم تا عایق صوتی ایجاد شود. فضای غذاخوری را با لوسترهای آویزی که نور متمرکزی روی میز منتشر می‌کنند، از دیگر فضاهای سالن متمایز کردیم. رنگ سیاه در این فضا در تابلو و پرنده‌های تزیینی روی دیوار دنباله‌روي تعادل رنگ و کنتراستی است که قبلا در دیوار تلویزیون اتفاق افتاده بود.» سادگی ظروف، شمع‌ها، گلدان و کوچک‌ترین عناصر این فضا به ما خاطر نشان می‌کند آیدا نگاه مینیمال خود را از هیچ چیزي دریغ نکرده است.

اتاق خواب آبی و آرام خانه

آیدا با انتخاب رنگ آبی به عنوان رنگ غالب اتاق خواب، آرام بودن این فضا را به خوبی حفظ کرده است. گلدان‌های گلی که پشت پنجره اتاق خواب دیده می‌شوند نیز به همین منظور انتخاب شده‌اند. آیدا می‌گوید: «وقتی صبح بیدار می‌شوم با دیدن این گل‌ها انرژی می‌گیرم.» از دید او وقتی همه‌چیز سفید انتخاب می‌شود، بازی دادن رنگ‌ها در عناصری مانند چراغ خواب، کوسن و لوازم دیگر می‌تواند فضا را از بی‌روح بودن و کسل‌کنندگی نجات دهد.

کنج دنج اتاق کار آیدا

در اتاق کار او در کنار بالکن کوچکش میز و صندلی جمع و جور و زیبایی به چشم می‌خورد که جان می‌دهد برای نشستن و مطالعه کردن. آیدا می‌گوید: « روی این صندلی می‌نشینم چشم به بیرون می‌دوزم و در ورای فلاورباکس‌هایی که روی دیوار بالکن قرار داده‌ام، از چشم‌انداز رشته کوه البرز لذت می‌برم.» او معتقد است فردی برونگراست و به همین دلیل نتوانسته پنجره بالکن را با پرده پارچه‌ای ضخیم مسدود و خود را از دیدن آسمان زیبا محروم كند. برای حفظ حريم خانه نیز از گلدان‌ها کمک گرفته که در عین حال جلوه زیبایی را از درون و بیرون خانه او به نمایش گذاشته‌اند.