جنون روی سکوهای استادیوم

هفته نامه کرگدن - امیر صدری: به قول گری لینه کر، آن تماشاگرانی که زیر برف و باران شدید به استادیوم ها می روند تا تیم های محبوبشان را تشویق کنند، احتمالا «عشق شبیه جنون» دارند.

عقیده رایج این است که تکنولوژی بالاخره فوتبال را می کشد. شیوه پخش مستقیم مسابقات با تکنولوژی هایی که روز به روز پیشرفت می کنند و کیفیت بالاتری می یابند و در یک کلام «بیشتر شبیه تماشای بازی از داخل استادیوم می شوند» اصلی ترین رقیب باشگاه ها برای جذب تماشاگران به استادیوم ها محسوب می شوند. به قول گری لینه کر، آن تماشاگرانی که زیر برف و باران شدید به استادیوم ها می روند تا تیم های محبوبشان را تشویق کنند، احتمالا «عشق شبیه جنون» دارند.

البته تیم های بزرگ و به اصطلاح غول ها تقریبا تمام بلیت های مسابقات خانگی شان را در همان اوایل فصل به فروش می رسانند و مشکی از لحاظ کاهش تماشاگران ندارند، اما آمار موسسات اقتصادی نشان می دهد که تعداد تماشاگران تیم های رده دهم به بعد چهار لیگ شاخص اروپا (لالیگا، لیگ برتر، بوندس لیگا و سری آ) در سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵ کاهش داشته است. این همان چیزی است که کارشناسان فوتبالی از آن به عنوان «خداحافظی تماشاگران فوتبال با استادیوم ها» نام می برند و دائم در مورد آن هشدار می دهند.

اما این وسط فوتبالی ها و به خصوص آن هایی که باید تماشاگران را به ورزشگاه ها بکشانند هم بیکار نیستند؛ ورزشگاه های چند صد میلیون دلاری غول پیکر باید هزینه های ساخت و نگهداری خود را تامین کنند و البته به تیم ها هم سود برسانند، طبیعی است که مدیران و مسئولان نسل جدید ورزشگاه ها و ورزشگاه های قدیمی که بازسازی شده اند هم در این کارزار تبلیغاتی- اقتصادی از تکنولوژی استفاده بهینه بکنند و بر جاذبه های ورزشگاه های خود بیفزایند.

در میان پنج ورزشگاه اول جهان از لحاظ تکنولوژی دو ورزشگاه آشنا و مشهورند و سه ورزشگاه گمنام و البته هر سه ورزشگاه گمنام در امریکا قرار دارند (مارلین پارک در میامی، یو اس بانک در مینیاپولیس و لووی استادیوم در سانتا کلارا) از امریکایی ها می گذریم و به شرح اتفاقات تکنولوژیکی که در آلیانز آرنا و ویمبلی افتاده بسنده می کنیم، شاید که زمانی در آینده اعقاب ما شاهد حضور مشابه آن ها در ورزشگاه آزادی (شاید در جشن تولد صد سالگی اش!) باشد.

هر دوی این ورزشگاه ها دارای بهترین تجهیزات ممکن برای راحتی تماشاگران هستند و سعی می کنند بهترین فضای ممکن را برای آن ها فراهم کنند. برای مثال نور آلیانز آرنا توسط سیصد هزار LED تامین می شود و ویمبلی جدید یک سیستم صوتی با بیش از ششصد بلندگو دارد که امکان کم و زیاد کردن آن ها هم به وسیله سیستم مرکزی و هم مسئولان سیار فراهم است.

اما از همه امکانات سخت افزاری بگذریم که مجال توضیح آن ها این مقال نیست و فقط برسیم به استفاده صحیح و مناسب از تکنولوژی اینترنت و فضای مجازی در این ورزشگاه ها:

هر دو ورزشگاه امکان دسترسی به پرسرعت ترین اینترنت موجود در جهان را به صورت رایگان برای تماشاگران فراهم کرده اند و این یعنی تماشاگران می توانند خیلی راحت و در لحظه فیلم و تصاویر خود از ورزشگاه ها روی شبکه های اجتماعی بگذارند. اما موضوع در همین امکان خلاصه نمی شود، به محض ورود به این ورزشگاه ها می توانید اپ ورزشگاه ها را روی تلفن هوشمندتان بگذارید و از طریق آن ها خدمات فراوانی در اختیار شما قرار می گیرد؛ از ترکیب دو تیم گرفته تا کارنامه تک تک بازیکنان و مربیان دو تیم.

شما می توانید لحظه ورود بازیکنان به ورزشگاه را ببینید و مصاحبه های آن ها را پیش و پس از بازی تماشا کنید. این اپ به شما اجازه می دهد که نمای زنده ورزشگاه را از زوایای مختلف به طور زنده تماشا کنید و عضو باشگاه هواداران تیم محبوب تان شوید و نظرات تان را با سایر اعضای باشگاه های هواداری در میان بگذارید. همین طور می توانید نتایج پیش بینی طرفداران را آن لاین ببینید و در جریان مسابقات همزمان سایر ورزشگاه ها قرار بگیرید. جدا از این ها شما با این اپ می توانید غذا و نوشیدنی و تنقلات سفارش بدهید و بخواهید که سفارشتان روی صندلی تان به شما تحویل داده شود!

همین طور می توانید ببینید در لحظه در دستشویی های نزدیک به شما چند نفر در صف هستند و کدام صف ها خلوت تر است. در حین بازی هم شما می توانید تصاویر گل ها را به صورت آهسته و از زوایای مختلف ببینید و برای انتخاب بازیکن برتر هر تیم و کل بازی رای بدهید. همین طور می توانید تصاویر و عکس های خودتان را برای باشگاه محبوبتان بفرستید تا شاید در آلبوم و موزه های تیم ها به یادگار بمانند.

آلیانز آرنا همین طور این امکان را فراهم آورده که شما با اپ استادیوم بلیتتان را رزرو کنید و جای پارک و خدماتی را که دوست دارید دریافت کنید. از قبل رزرو کنید و در زمانی که تصمیم به ترک استادیوم می گیرید هم بهترین وسیله و خلوت ترین مسیر را به شما پشنهاد می دهد.

احتمالا شما هم مثل نگارنده تاکنون در این ورزشگاه حاضر نبوده اید، اما به احتمال زیاد گذرتان به ورزشگاه آزادی (که افتخار ورزشگاه های ایران محسوب می شود) افتاده است. پس از سال ها فشار و بحث و مذاکره بالاخره این ورزشگاه صندلی دار و شماره صندلی دار شد، اما این امکان در مقایسه با امکاناتی که برشمردیم خنده دار نیست؟

اگر گری لینه کر گذرش به ورزشگاه آزادی بیفتد، مثل تمام خارجی هایی که این اتفاق برایشان افتاده، تحت تاثیر جو و اتمسفر خاص ورزشگاه تمام مردانه ای قرار خواهدگرفت که تماشاگرانش در جهان بی نظیرند؛ تماشاگرانی که باید ساعت ها قبل از شروع بازی خود را به ورزشگاه برسانند و توقع هیچ امکاناتی نداشته باشند و... بگذریم؛ خیلی راحت می شود ساعت ها در مورد این که آن ها چه دارند و ما چه نداریم صحبت کرد، اما حداقل این است که می توانیم خوش باشیم که گری لینه کر تماشاگران ایرانی را ندیده تا واقعا مفهوم «عشق شبیه جنون» را درک کند.