۵۸۰۸۷۱ ۱۲ شهریور ۱۳۹۶ ۱۰:۴۶

آداب تجارت با خارجی ها

آمارهای تجارت خارجی بعد از چهار ماه وقفه، بالاخره توسط گمرک ایران منتشر شد و همان طور که انتظار داشتیم چین همچنان با ۳.۵ میلیارد دلار همچنان بزرگترین صادرکننده کالا به ایران است. پس از این کشور نام امارات، کره، ترکیه و هند به عنوان بزرگترین صادرکننده های کالا به ایران مطرح است.

روزنامه هفت صبح - علی هادی زاده: آمارهای تجارت خارجی بعد از چهار ماه وقفه، بالاخره توسط گمرک ایران منتشر شد و همان طور که انتظار داشتیم چین همچنان با ۳.۵ میلیارد دلار همچنان بزرگترین صادرکننده کالا به ایران است. پس از این کشور نام امارات، کره، ترکیه و هند به عنوان بزرگترین صادرکننده های کالا به ایران مطرح است.

چین با ۱/۳ میلیون تن به ارزش ۳.۵ میلیارد دلار همچنان بزرگترین واردکننده کالا به کشور است. سهم وزن واردات از چین ۱۱.۵ درصد و سهم ارزش این واردات ۲۲ درصد است. اگر بخواهید پا پی ماجر شوید، باید بگوییم امارات متحده عربی کشوری است که با صادرات یک میلیون و ۵۶۰ هزار و ۷۴۱ تن کالا به ایران در رده دوم جدول صادرات ایران قرار گرفته. جمهوری کره با صادرات ۴۴۱ هزار و ۷۵۴ تن کالا به ایران رتبه سوم و ترکیه با بالغ بر ۵۸۸ هزار و ۹۶۳ تن صادرات کالا به ایران رتبه چهارم را در اختیار دارد. سهم هند به عنوان دارنده رتبه پنجم ۷۷۵ هزار و ۲۷ تن کالای صادراتی است.

در میان کشورهای اروپایی آلمان در رده ششم جدول صادرات به ایران قرار دارد. نام فرانسه به عنوان کشور هشتم مطرح و انگلستان نهمین کشور صادرکننده کالا به ایران است. ایتالیا دهمین صادرکننده کالا به ایران است. این یعنی تجار ایرانی به کشورهای این فهرست سفر می کنند و با فروشندگان، بازرگانان و فعالان اقتصادی این کشورها در ارتباط هستند. تا به حال فکر کرده اید که موقع مذاکره و بستن قرارداد در هر کدام از این کشورها، باید چه چیزهایی را درباره آداب و رسوم شان بدانید؟

فرانسه

دست دادن: با همه می توانید به صورت صمیمی دست بدهید.

صدا زدن: براساس مقام و اسم فامیل صدا بزنید. بعد از مدتی می توانید با اسم کوچک و با پیشوند monsieur و madame هم صدا بزنید.

کارت ویزیت: باید به قسمت پذیرش در ابتدای ملاقات بدهید.

نحوه تعامل: فرانسوی ها از اینکه شما به زبان آنها صحبت کنید بسیار خوششان می آید. حتی اگر به صورت روان نمی توانید صحبت کنید سعی کنید تعدادی از اصطلاحات و کلمات مربوط به سلام و احوال پرسی را یاد بگیرید. صحبت های شما حتما باید مربوط به کار باشد و باید وجه حرفه ای خود را در تمام طول مذاکره حفظ کنید. به علاوه فرانسوی ها به جزییات اهمیت زیادی می دهند و بهتر است در مورد هر چیزی که صحبت می کنید حتما وارد جزییات آن شوید.

دستور جلسه: با دستور جلسه کار می کنند.

ایتالیا

دست دادن: با همه می توانید به صورت صمیمی دست بدهید. به علاوه اجازه دارید با طرف مقابل روبوسی کنید. البته نه مثل خودمان، بلکه صرفا با چسباندن لپ ها به یکدیگر. البته سعی کنید در برخورد اول از این کار پرهیز کنید.

صدا زدن: براساس مقام و اسم فامیل صدا بزنید. بعد از مدتی می توانید با اسم کوچک و با پیشوند signor و signora هم صدا بزنید.

کارت ویزیت: می توانید مستقیم به خودشان بدهید.

نحوه تعامل: کسب و کار در ایتالیا بیشتر بر پایه روابط شکل می گیرد و به همین خاطر جلب اعتماد طرف مقابل اهمیت زیادی دارد. اگر در ابتدا متن صحبت های انجام شده را بنویسید بسیار بهتر است. مذاکره با ایتالیایی ها ممکن است مدت زمان زیادی طول بکشد زیر آنها دوست دارند سر صبر تصمیمات کسب و کاری بگیرند.

دستور جلسه: جلسات حتما قرار نیست به نتیجه خاصی منجر شود.

آلمان

دست دادن: با همه می توانید به صورت خیلی رسمی دست بدهید.

صدا زدن: براساس مقام و اسم فامیل صدا بزنید. بعد از مدتی می توانید با اسم کوچک و با پیشوند herr و frau هم صدا بزنید.

کارت ویزیت: می توانید مستقیم به خودشان بدهید.

نحوه تعامل: آلمانی ها نحوه تعامل بسیار خاص و سخت گیرانه ای دارند. رک گویی و بی پرده حرف زدن یک روال کاری در آلمان حساب شده و به هیچ عنوان بی ادبی به نظر نمی رسد. به علاوه همیشه خط واضح و مشخصی بین کار و زندگی شخصی وجود دارد که کسی نباید از آن عبور کند. پس اگر خواستید بحثی غیرکاری داشته باشید سعی کنید در مورد مسائلی مثل فوتبال صحبت کنید که ربطی به زندگی شخصی نداشته باشند.

دستور جلسه: با دستور جلسه کار می کنند و براساس آن خیلی سریع سراغ موضوع اصلی می روند و وقت کمی برای صحبت های متفرقه می گذارند.

اسپانیا

دست دادن: با همه می توانید به صورت صمیمی دست بدهید.

صدا زدن: براساس مقام و اسم فامیل صدا بزنید. بعد از مدتی می توانید با اسم کوچک و با پیشوند senor و senora هم صدا بزنید.

کارت ویزیت: می توانید مستقیم به خودشان بدهید.

نحوه تعامل: در اسپانیا تعامل رو در رو به تعامل تلفنی و غیره ترجیح داده می شود. سعی کنید در ارتباطات اولیه روی روابط تمرکز کنید و کمتر در مورد کار حرف بزنید. صحبت رکدن در مورد روابط می تواند شامل روابط شخصی هم بشود. همچنین معمولا چندین نفر به صورت همزمان صحبت می کنند و میان صحبت پریدن اصلا بی ادبی محسوب نمی شود.

دستور جلسه: با دستور جلسه کار می کنند ولی معمولا آن را دنبال نکرده و بیشتر جنبه فرمالیته دارد.

انگلستان

دست دادن: با همه می توانید به صورت صمیمی دست بدهید.

صدا زدن: براساس مقام و اسم فامیل صدا بزنید.

کارت ویزیت: می توانید مستقیم به خودشان بدهید.

نحوه تعامل: ایمیل و ارتباط تلفنی بسیار امر شایعی در روابط کاری انگلیسی ها محسوب می شود ولی در کنار آن جلسات رو در رو هم لازم است. معمولا قبل از بحث در مورد کسب و کار مدتی در مورد مسائل دیگر گفت و گو می شود ولی حواستان باشد خیلی وارد زندگی شخصی افراد نشوید. معمولا این صحبت ها با موضوعاتی مثل هوا چگونه است شروع می شود. وقت شناسی هم بسیار مهم است. پس سعی کنید زودتر سر قرار حاضر شوید.

دستور جلسه: با دستور جلسه کار کنید.

ژاپن

دست دادن: معمولا جلوی یکدیگر خم می شوند ولی ممکن است دست هم بدهند.

صدا زدن: براساس مقام و اسم فامیل صدا بزنید.

کارت ویزیت: با دو دست کارت ویزیت را بدهید یا بگیرید و آن را در شرایط مناسبی نگهداری کنید تا آسیب نبیند.

نحوه تعامل: معمولا در ژاپن مسن ترین فرد حاضر در جلسه صحبت را شروع می کند و اگر در طول حرف زدن هیچ کس دیگری غیر از او صحبت نکرد تعجب نکنید. از طرف شما هم باید همین اتفاق بیفتد و مسن ترین فرد صحبت کند. از طرفی باید مقابل کسانی بنشینید که در حد شما سابقه و تجربه دارند. ژاپنی حرف زدن هم نشان ادب و احترام تلقی می شود.

دستور جلسه: با دستور جلسه کار می کنند و براساس آن خیلی سریع سراغ موضوعی اصلی می روند و وقت کمی برای صحبت های متفرقه می گذارند.

هند

دست دادن: با همه می توانید به صورت صمیمی دست بدهید.

صدا زدن: براساس مقام و اسم فامیل صدا بزنید.

کارت ویزیت: با دست راست کارت ویزیت را بدهید و سعی کنید ترجمه هندی هم داشته باشد.

نحوه تعامل: همه اسناد و مدارک باید با دست راست به هندی ها داده شود. به نظر هندی ها دست چپ ناپاک است. پرسیدن در مورد زندگی شخصی بسیار عمومیت داشته و حتی ممکن است از شما بپرسند چقدر پول در می آورید. نه گفتن به نوعی بی ادبی محسوب شده و به همین خاطر احتمالا کلمه «شاید» را زیاد می شنوید.

دستور جلسه: با دستور جلسه کار می کنند. معمولا هندی ها دیر سر جلسه حاضر می شوند ولی شما سر وقت آنجا باشید.

روسیه

دست دادن: به صورت رسمی دست بدهید ولی باید ارتباط چشمی را نیز حفظ کنید.

صدا زدن: براساس مقام و اسم فامیل صدا بزنید. بعد از مدتی می توانید با اسم کوچک و با پیشوند mister و missus هم صدا بزنید.

کارت ویزیت: می توانید مستقیم به خودشان بدهید. ترجمه روسی هم داشته باشد.

نحوه تعامل: وقتی با روس ها در مورد کس بو کار صحبت می کنید حتما باید در محیط کسب و کاری باشید. به علاوه ارتباطات نیز به طرز خارق العاده ای مستقیم است. روس ها به صورت ذاتی دوست دارند مدل بده بستانی کار کنند. پس خیلی فریب ظاهر فرمالیته و مبادی آداب آنها را نخورید. هدیه دادن در روابط تجاری روسیه مرسوم است. ولی اگر چند بار هدیه شما را پس زدند تعجب نکنید. معمولا در نهایت قبول می کنند.

دستور جلسه: معمولا روس ها دیر سر جلسه حاضر می شوند ولی شما سر وقت آنجا باشید.

چین

دست دادن: با همه می توانید به صورت صمیمی دست بدهید ولی باید از مسن ترین فرد جمع شروع کنید.

صدا زدن: براساس مقام و اسم فامیل صدا بزنید. بعد از مدتی می توانید با اسم کوچک هم صدا بزنید.

کارت ویزیت: با دو دست کارت ویزیت را بدهید یا بگیرید و آن را در شرایط مناسبی نگهداری کنید تا آسیب نبیند.

نحوه تعامل: هنگام تبادل کارت ویزیت باید همان زمان آن را خوانده و اسم و موقعیت طرف مقابل را تکرار کنید تا علاقه خود را نشان دهید. ارتباطات رو در رو نسبت به تلفنی و غیر ارجحیت دارد. به علاوه احترام به افراد مسن و جایگاه نیز اهمیت زیادی دارد. اگر هدیه ای بدهید ممکن است قبل از قبول کردن چند بار آن را رد کنند.

دستور جلسه: با دستور جلسه کار می کنند.

امارات

دست دادن: همیشه با دست راست دست می دهند تا دست چپ همیشه پاکیزه بماند.

صدا زدن: براساس مقام و اسم فامیل صدا بزنید. بعد از مدتی می توانید با اسم کوچک و با پیشوند سید و سیدی هم صدا بزنید.

کارت ویزیت: با دست راست کارت ویزیت را بدهید و سعی کنید ترجمه عربی هم داشته باشد.

نحوه تعامل: خارج از دست دادن با دست راست، اسناد و مدارک هم باید با دست راست به عرب ها داده شود. به نظر عرب ها دادن چیزی با دست چپ بی احترامی است. صحبت کردن در جلسات با تلفن کاملا عادی تلقی می شود و فکر نکنید آن ها به شما بی احترامی می کنند.

دستور جلسه: با دستور جلسه کار می کنند ولی آن را سخت نگرفته و معمولا کاری به ساختار دستور جلسه ندارند.