عکس‌هایی که بوی خانه‌ی مادربزرگ می‌دهند!

یادش بخیر

مادربزرگ من کرونا گرفت فوت کرد پنج روز پیش

ای کاش به همون دوره برمیگشتیم

اگه الان بنویسم چه صفایی داره نخود مغزها به اختلال شخصیت محکومم میکنند.

خانه های ساده بدون هرگونه تشریفاتی ولی دنیای از عشق و صفا محبت بود بوی غذای مادربزرگ را هیچ رستورانی حتی لاکچری نمیتوانی پیدا کنی چرا آن نسل اینقدر خوب بودند کجا اشتباه کردیم که زندگی های مون اینجوری شد ، خدایا فقط یک خواهش دارم بخوابم برگردم به دوره و آن دوره هم از دنیا برم

من بهمن پارسال مادر ومادربزرگم رو از دست دادم الان انگار هیچی ندارم.

کتاب غربزدگی را بخون ببین کجا اشتباه کردیم

من یه دهه هشتادی ام اما خانواده ام منو مثل یه دهه پنجاهی بزرگ کردن عاشق تشک و ملافه و پشتی و بازی هایی مثل تیله بازی و هفت سنگ و.. بازی کردم ولی همه اینا مال دوره ای بود که مادر بزرگم زنده بود و خونه شون هم مثل همین عکس بود یادش بخیر ممنون که خاطرات شیرینم رو برام زنده کردین

پارسال وقتی مادربزرگم هم از دنیا رفت. واسه همیشه خونشون فروخته شد و بین وراث پخش شد. خیلی غم انگیز بود. با رفتنش همه چیزو باخودش برد.

یاد باد آن روزگاران یاد باد

یادش بخیر روح همگی مادربزرگ ها شاد

همشون شیک و عاری از زلم زیمبوهای الان.. ولی با پارتی بازی عکس 5یه چیز دیگه است تنگ غروب حیاط رو آب و جارو می کردی و یک استکان چای به هزار تا کاپوچینو و چای سبز و چای سفید و قرمز و ارغوانی می ارزید.. متشکرم.. مرسی

خونه مادربزرگ چیه خونه خودمون اصن اینجوری بود. یاد باد آن روزگاران

خیلی جالب بود که کف خونه رو سنگ میکردن بعد موکت میکردن بعد روش فرش مینداختن بعد برای اینکه فرش کثیف نشه روش یه پارچه کناره مینداختن

تقریبا در مورد همه چیز و همه وسایل خونه همینطور بود. همین قانون

چقدر غم انگیز.چقدر زیبا.چه حس غریبی.چقدر دلم میخواد برگردم به اون زمان.حیف و هزار حیف.

خیلی زیبا بود و حس خوبی داشت۰۰بجز عکس اول خونه ی من همین شکلی قدیمی با وسایل یکم بروز تره۰۰۰پشتی واینطور چیزای سنتی هم داریم

زندگی ما هنوز هم همینجوره ولی دیگه دلی نمونده تو سینه!!!

مادربزرگ من یه خونه خیلی بزرگ داشت تو بهترین نقطه شهر . با همون باغچه ها و درختای قدیمی و زیبا . اصلا خونه شون یه بوی خاصی داشت . پر از جاهای دنج برای قایم شدن . وقتی فوت کرد و اون خونه با تمام خاطراتش فروخته شد ٬ فقط من بودم که گریه کردم . هنوز اون خونه هست گاهی اوقات میرم و از دور میبینمش و یاد اون دوران بچگی میوفتم . هی روزگار ....

نکبت و بی پولی از عکسا میباره

من هم از وقتی پدر و مادرم رو از دست دادم بعد از 6 سال با اینکه آدم مستقلی هستم و وضع زندگیم بد نیست و خواهر و برادر هم دارم . اما انگار هیج چیز ندارم انگار وقتی رفتن نیمه من رو هم با خودشون بردن من توی همون خونه با همون ویژگی زندگی می کنم و حاضر نیستم خونه را هر چیزدیگه ای عوض کنم نبودنشون خیلی خیلی غم انگیزه بعد از شش سال هنوز انگار تازه از دست دادمشون قدر پدر ومادر هاتون رو بدونید حتی اگر رابطه تون باهاشون خوب نیست..و خیلی زود دیر میشه خیلی زود