طنز؛ انواع خبرنگار

پوریا عالمی در روزنامه شرق نوشت:

خبرنگار افتخاری: خود خبرنگار افتخاری دوتاست. یکیش خبرنگار خودخود افتخاری است چون علیرضا افتخاری در سال‌های گذشته اینقدر خبرساز بوده که یک‌سری خبرنگار به‌صورت تخصصی روش کار کردند مثل خبرنگار مشایی، خبرنگار احمدی‌نژادی. این خبرنگاران با ظهور این‌قبیل اندیشمندان بروز و با غروب آنان مستور می‌شوند. نوع دیگر خبرنگار افتخاری، خبرنگاری است که به‌صورت افتخاری دنبال کارت افتخاری بگردد تا به‌صورت افتخاری بتواند کارت طرح ترافیک بگیرد. خیلی از بازاری‌ها، خیلی از تاجرها، خیلی از سیاستمدارها، خیلی از قصاب‌ها و خیلی از وانتی‌های منطقه بازار که مجهز به آرم طرح ترافیک هستند، در رزومه خود فعالیت روزنامه‌نگاری و خبرنگاری را دارند و درواقع از پیشکسوت‌های روزنامه‌نگاری پیشکسوت‌تر محسوب می‌شوند.

خبرنگار آزاد: خبرنگاری است که آزاد است که این خودش در نوع خودش بی‌نظیر است که خبرنگار آزاد باشد.

خبرنگار اقتصادی: در حقیقت خبرنگار اقتصادی باید ته‌وتوی مناسبات اقتصادی را دربیاورد. اما در واقعیت بلانسبت خبرنگاران اقتصادی بعضی از خبرنگاران اقتصادی وارد مناسبات اقتصادی می‌شوند.

خبرنگار سیاسی: خبرنگار سیاسی خبرنگاری است که سیاست را پوشش دهد. اما دیده شده سیاست، خبرنگار را تحت پوشش خود قرار داده و خبرنگار مربوطه یا سیاسی شده یا مصاحبه سیاسی کرده و به‌جای مصاحبه‌کننده سیاسی باید مصاحبه پس بدهد و سوال ‌جواب شود.

خبرنگار ورزشی: خبرنگاری است که همیشه در اماکن ورزشی است و با همه ورزشکارها رفیق است و خودش یک‌دست گرمکن ندارد و مهم‌ترین فعالیت ورزشی‌اش حرکت انگشتی است که با حرکت انگشت مبارک کامپیوتر را ظهر روشن و آخر وقت خاموش می‌کند.

خبرنگار فرهنگی: خبرنگاری است که کار فرهنگی می‌کند و اهالی فرهنگ باهاش مشکل دارند که چرا آنان را تیتر یک نمی‌کند و پس از مدتی خودش کتاب شعر یا داستان منتشر می‌کند و با خبرنگاران فرهنگی مشکل پیدا می‌کند که چرا تیتر یکش نمی‌کنند.

خبرنگار حوادث: خبرنگاری است که قبلنا می‌رفت توی دل حادثه و خون و خونریزی، اما الان چون حادثه و قتل و جرم و جنایت- خوشبختانه - دیگر در جامعه اصلا وجود ندارد، چیزی نیست درباره‌اش بنویسد.