مردان پرنده ای، بر فراز آسمان خراش ها

کارل راسل در حال دست تکان دادن به عکاس. این عکس بر روی تیر آهن های طبقه ی ۸۸ عمارت نیویورک به ثبت رسیده است. این مرد در ارتفاع ۱۲۲۲ پا بالاتر از تقاطع پنجم و خیابان سی و چهارم نیویورک نشسته است.

یک پزشک:

۱۳ سپتامبر ۱۹۳۰

کارل راسل در حال دست تکان دادن به عکاس. این عکس بر روی تیر آهن های طبقه ی ۸۸ عمارت نیویورک به ثبت رسیده است. این مرد در ارتفاع ۱۲۲۲ پا بالاتر از تقاطع پنجم و خیابان سی و چهارم نیویورک نشسته است. مرد عکاس با به خطر انداختن جانش از یک جرثقیل بالا رفته و این عکس تاریخی را به ثبت رسانده است. توجه داشته باشید ماشین ها و آدم هایی که بر روی زمین دیده می شوند و بسیار کوچک به نظر می رسند بیشتر از ۴۰۰ متر از این لوکیشن فاصله دارند.

ساخت و ساز ایمپایر استیت از سال ۱۹۲۹ آغاز و تا ۱۹۳۱ به طول انجامید. بازگشایی این آسمان خراش نتایج امیدوار کننده ای نداشت و اکثر واحد های اداری آن اجاره نرفتند و به همین علت به تمسخر بر روی آن اسم " ساختمان خالی از سکنه " گذاشتند. درآمدهای این عمارت در سال های ابتدایی در برابر هزینه ی ساخت آن ناچیز به حساب می آمد و تا سال ۱۹۵۰ به سوددهی قابل توجهی نرسیده بود.

برای ساخت این ساختمان از ۳۴۰۰ کارگر از اروپا و صدها نفر از جنوب کانادا استفاده شده بود. افرادی که از جنوب کانادا آمده بودند به طور اختصاصی برای کار در ارتفاعات انتخاب شده بودند و قبلا هم برای ساخت پل های متعددی, تجربه و لیاقت خودشان در کار کردن در ارتفاعات بالا را ثابت کرده بودند. تعداد زیادی از این کارگران کانادایی در ساختمان های متعددی از نیویورک و در ارتفاعات مشغول به کار بودند و خانواده هایشان هم بین سال های ۱۹۲۰ تا ۱۹۶۰ به نیویورک نقل مکان کرده بودند. این کارگران تا همین امروز هم به کارشان در ارتفاعات ادامه می دهند.

در زمان ساخت این آسمان خراش، عکس هایی زیادی از آن در روزنامه ها و مجلات به چاپ رسید و در اینجا تعدادی از تصاویر به چاپ رسیده در مطبوعات آن زمان را با هم بررسی می کنیم. مردان موهاکی ( جنوب کانادا ) هیچ ترسی از ارتفاع ندارند. آنها تا هر ارتفاعی که نیاز باشد بالا می روند و در میان آسمان و زمین راه می روند. خیلی از آنها در قدیم ملوانان کشتی ها بودند.

یک مرد موهاکی می گوید : اکثر مردم فکر می کنند که ما از ارتفاع هیچ ترسی نداریم ولی این درست نیست, ما ترس خودمان با نفر کناری خودمان را مقایسه می کنیم و این حس رقابت باعث می شود ما هر روز بهتر شویم

۲۹ سپتامبر ۱۹۳۱

بالنی در حال پرواز بر فراز این آسمانخراش

۲۶ ژانویه ۱۹۳۲

در ارتفاع زیادی بودن و مردم را به اندازه مورچه دیدن برای خیلی ها وحشت‌برانگیز است اما برای کسانی که تمام طول روز را به تمیز کردن پنجره‌ها و شیشه‌های این آسمانخراش مشغول هستند بسیار طبیعی به نظر می‌رسد. اینها هم به اندازه کارگرانی که در ساخت این ساختمان اشتغال داشتند با خطر سقوط روبرو هستند.

با نگاه کردن به پایین، آدم ها را به صورت نقطه و ماشین ها را به اندازه ی ماشین‌های اسباب‌بازی می‌بینیم و این نشان از ارتفاع زیاد دارد.

نمایی از بالای ایمپایر استیت به شهر نیویورک

۲۹ سپتامبر ۱۹۳۰

استفاده از حرکات بدنی و اشاره با دست, تنها راه ارتباطی این کارگران با افراد دیگر محسوب می شد. در آن زمان این آسمان خراش, بلندترین در نوع خودش به حساب می آمد.

۲ دسامبر ۱۹۳۲

کارگران در پایان روز کاری خودشان و در ارتفاعی بسیار زیاد برای یکدیگر سیگار روشن می کنند. اعتماد به نفس این افراد در چنین شرایطی ستودنیست

۲۹ سپتامبر ۱۹۳۰

نصب تیرک ها و ستون‌های اصلی آسمانخراش ایمپایر استیت نیویورک

۲۹ سپتامبر ۱۹۳۰

استراحت پس از یک روز کاری سخت

۲۴ مارس ۱۹۳۶

عکس یکی از نترس ترین تمیز کنندگان شیشه و پنجره های آسمان خراش نیویورک که دست از کارش کشیده و با تمام وجود از هوای پاک آن ارتفاع استشمام می کند.

۲۹ سپتامبر ۱۹۳۰

کارگرانی که با کمترین تجهیزات ایمنی به کار مشغولند

در عکس زیر یکی از کلک های عکاسی استفاده شده که کارگر انگشت خودش را به گونه ای قرار داده که انگار نوک ساختمانی را لمس می کند. این نمای زیبا هم از ایمپایر استیت ثبت شده است.

۲۹ اکتبر ۱۹۳۰

یکی از کارگران ساختمانی آویزان بر فراز آسمان خراش نیویورک

۱ می ۱۹۳۱

فرمانداران قدیم " آلفرد اسمیت " و " فرانکلین روزولت " و عده ای از افراد منصوب دولتی ایستاده بر بام ایمپایر استیت. این تصویر در صبح بازگشایی عمارت به ثبت رسیده است.

۲۸ فوریه ۱۹۵۶

نصب چراغی بزرگ در طبقه ۹۰ این آسمان خراش. این چراغ ها توانایی تولید نوری برابر با ۲ میلیارد شمع را دارند و از فاصله ی ۳۰۰ مایلی هم قابل رویت هستند. هزینه ی نصب این چراغ ها برابر با ۲۵۰٫۰۰۰ دلار تخمین زده شد.