کسی که خطرناک‌ترین سلفی‌ها را می‌گیرد

وبسایت فرادید: نام «دنیل لائو» چندی پیش با عنوان شخصی که خطرناک‌ترین سلفی‌های دنیا را می‌گیرد، در شبکه‌های اجتماعی مطرح شد. اما او چطور جرات پیدا می‌کند که با دست خالی از ساختمان‌های مرتفع بالا برود؟

به گزارش سی ان ان، تعریف کار خطرناک برای بسیاری از آدم‌ها مشابه هم است، اما دنیل لائو دوست ندارد مانند دیگران باشد. برنامه او این است که بدون هیچ تجهیزاتی از آسمان‌خراش‌ها بالا برود یا به قول خودش «به پشت‌بام برسد.» ماجراجویی‌های خطرناک او در رسانه‌های چین غوغا به پا کرده است. آغاز شهرت او زمانی بود که از بالای چهارمین ساختمان مرتفع چین یک عکس گرفت و در رسانه‌های چین منتشر کرد.

به افرادی که با دست خالی و بدون استفاده از تجهیزات خاصی از ساختمان‌های مرتفع بالا می‌روند در اصطلاح «روف تاپر» گفته می‌شود. در فارسی، «روف» به معنای سقف یا بام است و «تاپر» نیز به شخصی اشاره می‌کند که به بام یا همان صعود می‌کند.

دنیل لائو یکی از روف تاپرهای (Rooftopper) مشهور جهان است، اما روف تاپرهای دیگری نیز هستند. زمانی که دنیل از برج ۴۵۰ متریِ زیفِنگ در نانجینگ بالا رفت، دو روف تاپرِ دیگر نیز همراه او بودند: ولادیمیر سیدوروف و ایوان کوزنِتسوف. لائو در ماجراجویی‌های دیگری نیز حضور داشته است. سال گذشته میلادی عکسی از او در بالای یکی از آسمان‌خراش‌های هنگ‌کنگ در فضای مجازی پخش شد که مونوپاد عکاسی سلفی دست خودش بود. دنیل در آنجا هم تنها نبود؛ دو روف تاپر دیگر نیز در آن عکس بودند که در حال خوردن موز عکس انداخته بودند.

چرا این همه علاقه؟

اما چرا یک شخص باید تا این اندازه به این نوع فعالیت‌ها علاقه داشته باشد؟ پاسخ دنیل لائو به این سوال واقعا جالب است. او می‌گوید: «خب به خاطر این است که زندگی بر روی زمین پر از استرس است. این ورزش [بالا رفتن از ساختمان‌های مرتفع] مثل یک راه خروجی از زندگی برای من است. هنگ‌کنگ شهری شلوغ و پر جنب‌وجوش است که آلودگی صوتی و فشار کاری آدم ا اذیت می‌کند. اما وقتی من به بالای بام یک ساختمان می‌رسم، همه چیز آهسته می‌شود. جز باد دیگر هیچ چیزی را نمی‌شنوی و تمام جنب و جوش خیابان برایم کند و آهسته می‌شود.»

دنیل در علاقه خطرناک خود تنها نیست. او سال ۲۰۱۴ با کمک «دِکس ان.جی» و «لارنس تسوئی» شرکت «اکزِتیکس» را تاسیس کرد تا بتوانند ماجراجویی‌های خطرناک خود را ثبت کنند. این تیم سه نفره تاکنون از ساختمان ۱۱۵ طبقه‌ی پینگان، آسمان‌خراش بزرگ شِنژن (مرتفع‌ترین ساختمان چین و دومین ساختمان مرتفع جهان) و برج ساتهورن یونیکِ بانکوک (مرتفع‌ترین ساختمان متروکه جهان) بالا رفته‌اند. این سه مورد تنها نمونه‌ای از موفقیت‌های آن‌ها است.

دنیل می‌گوید: «بالا رفتن از ساختمان‌های متروکه حتی جالب‌تر است... وقتی که داشتم از برج ساتهورن یونیکِ بانکوک بالا می‌رفتم، آهن زیر پایم زنگ زده بود و جیر جیر می‌کرد. برای همین باید خیلی بیشتر مراقب اوضاع بود.»

این کار البته خیلی خطرناک است. دو روف تاپر روسی به نام‌های وادیم ماخوروف و ویتالی راسکالوف در سال 2013 از اهرام ثلاثه مصر بالا رفتند که در نهایت مجبور به عذرخواهی شدند. این ورزش بدون تلفات هم نبوده است. در اوایل سال جاری میلادی، یک گردشگر جوان فرانسوی که تنها 21 سال داشت از ساختمانی به پایین پرتاب شد و مرد. پس از بررسی‌های اولیه، پلیس اعلام کرد که آن شخص قصد داشته از ساختمان بالا برود که گویا با مشکلی روبه‌رو شده است.

دنیل لائو می‌گوید که این کار به حد و اندازه‌ی هر شخص برمی‌گردد. او می‌گوید: «من از روح خیلی می‌ترسم و نمی‌دانم که چرا بعضی‌ها به دنبال آن‌ها می‌گردند. اما از این ورزش نمی‌ترسم. بنابراین هر کس باید خودش را بشناسد. من به شخصه از ارتفاع ترسی ندارم، اما هر کاری ریسک هم دارد که ما باید مسئولیت آن را بپذیریم.»

در ادامه تصاویر از ماجراجویی‌های دنیل لائو را مشاهده کنید.