مرزهایی از جنس دیوار +عکس

وبسایت فرادید: تعداد مرزهایی که با دیوار و حصار محافظت می‌شوند، از بعد از سقوط دیوار برلین چهار برابر شده است. یکی از دلایل اصلی آن جلوگیری از ورود غیرقانونی مهاجران بوده است، اما آیا این دیوارها کارایی لازم را دارند؟

به گزارش دیلی میل، در ماه‌های اخیر سیر مهاجرت به کشورهای اروپایی نظیر آلمان و سوئد چندین برابر شده و این مسئله نگرانی‌هایی را برای مقامات این کشورها به وجود آورده است. اما مسئله مهاجرت در چند دهه اخیر موجب افزایش نگرانی‌های کشور پذیرنده شده تا جایی که در برخی از موارد به برپایی حصار یا دیوار بین مرز کشورها پیش رفته است.

سیر «جهانی‌سازی» قرار بود که مرزها را از بین ببرد و جهان به یک دهکده کوچک تبدیل شود، اما مشکلات امنیتی و عدم پذیرش مهاجران در ابعاد جهانی باعث شده تا ما شاهد نصب دیوار بین مرز برخی از کشورها باشیم. البته این مرزها بیشتر بین مرزهای کشورهای جهان سوم وجود دارد.

دیوار برلین حدود ۲۵ سال پیش سقوط کرد و آلمان شرقی و غربی متحد شدند. در آن زمان تنها در ۱۶ کشور جهان مرزهای حصار کشیده شده وجود داشت، اما امروزه شرایط فرق می‌کند. الیزابت والت در دانشگاه کبک به پژوهش مشغول است و می‌گوید که در حال حاضر حدود ۶۵ مرز حصار کشیده شده در جهان وجود دارد.

نمونه‌های این دیوارها و حصارها در جهان کم نیستند: فلسطینی‌ها به دیواری که اسرائیلی‌ها بنا کرده‌اند، «دیوار آپارتاید» می‌گویند؛ هندوستان حدود 4000 کیلومتر مرز خود با بنگلادش را سیم خاردار کشیده است؛ «دیوار مراکش» که شامل حدود 2700 کیلومتر دیواره شنی برای ممانعت از ورود شورشیان صحرای غربی است. تمام این موارد نشان می‌دهد که سیاستمداران به مسئله مهاجرت و امنیت اهمیت می‌دهند، اما می‌خواهند از این شیوه آن را حل کنند.

دونالد ترامپ که خود را برای کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ آمریکا آماده می‌‎کند، برنامه‌هایی برای مرز ایالات متحده و مکزیک دارد. او می‌گوید که با ایجاد دیوار می‌توان مانع ورود «مجرمان، قاچاقچیان و متجاوزان» به خاک آمریکا شد. اما کارشناسان با هم هم‌عقیده نیستند، چرا که این نوع موانع مرزی چندان کارآمد نیستند.

در ماه ژوئیه، دولت راست‌گرای مجارستان ساخت دیواری چهار متری در مرز مجارستان و صربستان را آغاز کرد تا از این طریق بتواند مانع ورود پناهندگان سوری، افغانستانی و عراقی شود. سه کشور کنیا، عربستان سعودی و ترکیه هم درصددند که با ایجاد موانع مرزی بتواند مانع ورود گروه‌های تروریستی به خاکشان شوند.

ترکیه تاکنون حدود 11 کیلومتر از موانع مرزی خود را در شهر «ریحانلی» در استان حتای ایجاد کرده است. این نقطه یکی از مناطقی نزدیک به سوریه است که در آن قاچاق و عبور غیرقانونی از مرز به وفور انجام می‌شود. این حصار فلزی در نهایت 45 کیلومتر خواهد بود که مرز ترکیه و سوریه را از هم جدا خواهد کرد. اما این مرز در برابر مرزی که قرار است مرز عراق و عربستان سعودی از اردن تا کویت کشیده شود، تقریبا قابل فاکتور گرفتن است. آن مرز حدود 965 کیلومتر طول خواهد داشت و لایه لایه خواهد بود. آن مرز قرار است مانعی برای ورود داعش به خاک عربستان سعودی باشد.

اما کارشناسان معتقدند که این حصار کارایی لازم را ندارند، چرا که مهاجران غیرقانونی می‌توانند به طریقی از آن عبور کنند. آن‌ها می‌گویند که حتی دیوار برلین با آن همه وحشتی که به جان مردم می‌انداخت، باز هم نمی‌توانست مانعی کاملا مستحکم باشد و حتی در همان سال‌ها نیز بسیاری از آن عبور کردند. با این حال، طرفداران مرزهایی از جنس حصار فلزی و دیوار معتقدند که رخنه چند قطره بهتر از جاری شدن سیل است.

این مرزها البته بار روانی منفی نیز دارند. برای نمونه می‌توان به قبیله بومی «توهونو اودهام» اشاره کرد که پس از اینکه مکزیک مرز خود با آن‌ها را حصار کشید، تعدادی از بزرگان قبیله از روی غم و اندوه جان دادند. دیتفراید مولر هگمن، روانشناسی اهل برلین است که در دهه 70 میلادی، این مشکلات را با عنوان «بیماری‌های دیواری» معرفی کرد. او گفت که افسردگی، اعتیاد به مشروبات الکلی و سو استفاده‌های داخلی نمونه‌هایی از این بیماری‌های دیواری است.

این نوع مرزها در سطح محلی حداقل برای یک طرف نوعی حس امنیت را برقرار می‌کند، ولی نمی‌توان از آسیب‌های روانی آن به سادگی گذشت. اگر با دقت به حصارهای فلزی و دیوارهای ساخته شده در دو دهه اخیر نگاه کنیم و آن را با آمار حملات تروریستی در این مدت مقایسه کنیم، متوجه عدم کارایی این نوع مرزها خواهیم شد. یکی از دلایل آن این است که حصارهای فلزی و دیوارها به هیچ وجه در مقابل کارتل‌های قاچاق مواد مخدر و گروه‌های تروریستی کارآمد نیست، زیرا آن‌ها از طریق شیوه‌های امن‌تری مانند جعل اسناد وارد خاک کشور مورد نظر خود می‌شوند.