عکس: راز و رمزهای دریاچه اسکلتِ روپکاند

وبسایت گجت نیوز - چنگیز قیاسی: دریاچه اسکلتی روپکاند در هیمالیا اگر چه برای بیشتر مردم دنیا ناشناخته است اما به دلیل وجود اسکلت های فراوان در آن هنوز راز بزرگی را زیر لایه ضخیم یخی خود نهفته دارد؛ این دریاچه در مکان دور افتاده ای قرار دارد که ارتفاع آن به بیش از پنج هزار متر می رسد. اما وقتی یک ماه در سال، یخ دریاچه کاملا آب می شود و عمق دو متری آن به چشم می آید، آن موقع است که شگفتی آن پدیدار می شود. انبوهی از اسکلت های انسان ها زیر لایه ضخیمی از یخ که جا خوش کرده اند نمایان می شوند.سال های زیادی از عمر این دریاچه اسرارآمیز می گذرد. بیشتر اوقات سال، راز این دریاچه زیر لایه ضخیمی از یخ مدفون است. فقط یک ماه از سال می توان تاریخی که سال ها دریاچه در خود نگه داشته را دید. راز این دریاچه، اسکلت هایی است که عمر آنها به بیش از هزار سال می رسد.

این اجساد به جا مانده متعلق به مسافرانی است که میان راه، دچار حادثه اسرارآمیزی شدند و جانشان را از دست دادند. در رشته کوه های هیمالیا در هندوستان، دریاچه کوچکی به نام روپکاند وجود دارد که راز بزرگی را زیر لایه ضخیم یخی خود نهفته دارد؛ دریاچه در مکان دور افتاده ای قرار دارد که ارتفاع آن به بیش از پنج هزار متر می رسد.


دریاچه روپکاند در بیشتر اوقات سال یخ زده است. خیلی ها از وجود این دریاچه خبر ندارند و بعضی از کوهنوردان تصادفی به آن می رسند. برای همین در نگاه اول، این دریاچه چندان جذاب و شگفت انگیز به نظر نمی رسد اما وقتی یک ماه در سال، یخ دریاچه کاملا آب می شود و عمق دو متری آن به چشم می آید، آن موقع است که شگفتی آن پدیدار می شود. انبوهی از اسکلت های انسان ها زیر لایه ضخیمی از یخ جا خوش کرده اند و برای همین نام دیگر روپکاند را «دریاچه اسکلت» گذاشته اند.

اسکلت های باستانی: برخی می گویند که این اسکلت ها بیش از ۱۲۰۰ سال عمر دارند و نه تنها در عمق دریاچه بلکه در اطراف آن نیز دیده می شوند. خیلی ها معتقدند که دریاچه اسکلت مکان یک قبر فراموش شده است. از قرن نوزدهم، بومیان هیمالیا از وجود چنین دریاچه ای باخبر بودند و درباره آن حرف می زدند تا این که سال ۱۹۴۲ یک انگلیسی ناشناس برای انجام تحقیقات درباره دریاچه اسکلت، به منطقه مورد نظر رفت و وجود روپکاند را به طور قانونی به ثبت رساند. کاشف انگلیسی که در فصل تابستان به جستجوی دریاچه رفته بود از دیدن آن وحشت کرد چرا که نزدیک به ۲۰۰ اسکلت نه تنها در عمق دریاچه بلکه در لابلای صخره های منطقه کوهستانی که همیشه پوشیده از برف بود به چشم می خورد.

روپکاندچگونه معروف شد: دریاچه پر از اسکلت خیلی زود توجه مردم را به خود جلب کرد و تبدیل به موضوع مورد علاقه ماجراجوها شد. هر یک از محققان سعی می کردند نظریه ای درباره این که اسکلت ها از کجا آمده اند و متعلق به چه کسانی هستند ارائه دهند.

یکی از اولین نظریه ها این بود که اسکلت ها بقایای جسد سربازهای ژاپنی جنگ جهانی دوم است که در شرایط سخت آب و هوایی جان باخته اند اما اسکلت ها به دلیل قرار گرفتن در شرایط آب و هوایی بسیار سرد از بین رفته بودند و همین نشان می داد که عمر آنها بسیار بیشتر از جنگ جهانی است و به این ترتیب نظریه سربازان ژاپنی رد شد.

نظریه دیگری می گوید اسکلت ها متعلق به جنگجوی کشمیری «زوگاوارسینگ» و ارتش اوست که پس از یک نبرد وقتی از تبت بازمی گشتند به طرز اسرارآمیزی ناپدید شدند. عده دیگری عقیده دارند که دریاچه روپکاند محل خودکشی دسته جمعی گروه مذهبی به نام زیلوتس است. نظریه های دیگری همچون سربازان یک نبرد یا گروهی از ماجراجوها که گرفتار بهمن شده اند نیز وجود دارد.


سال ها در ابهام: مطالعات گوناگونی روی این دریاچه یخی انجام شد. دهه ۱۹۵۰ گروه تحقیقاتی انسان شناسی هندوستان نیز پیش قدم شد تا شاید به راز این دریاچه پی ببرند اما تلاش آنها بی نتیجه باقی ماند تا اینکه سال ۲۰۰۴ نشنال ژئوگرافی تحقیقات گسترده ای در این باره انجام داد و با انجام آزمایشات دی ان ای و تحقیقات علمی به نتایج قابل توجهی رسید.

تحقیقات روی ۳۰۰ اسکلت نشان داد که عمر آنها تقریبا به سال ۸۵۰ بعد از میلاد مسیح (ع) بازمی گردد. همه این اسکلت ها متعلق به یک قوم بوده و همه آنها در یک زمان مرده بودند اما پس از مرگشان، شرایط آب و هوایی، اسکلت ها را در وضعیت خوبی نگه داشته بود؛ به طوری که با وجود گذشت بیش از ۱۲۰۰ سال از عمرشان، اسکلت ها هنوز سالم باقی مانده اند، حتی روی بعضی از اسکلت ها هنوز مو و گوشت دیده می شود و جواهرات و لباس چرمی که هنگام مرگ به تن داشته اند، دست نخورده باقی مانده است.

آزمایشات بیشتر دی ان ای نشان داد در میان اسکلت ها دو گروه وجود دارد. یک گروه قدبلندتر از گروه دیگر بودند که به نظر می رسد گروه قد کوتاه تر، بومیان منطقه بودند که نقش باربر را داشتند.

بررسی لوازم شخصی که همراه اسکلت ها بود نشان می داد که جانباختگان مسافر بوده اند. همچنین در مطالعات دقیق تر معلوم شد که روی همه جمجمه ها، کبودی هایی وجود دارد که بر اثر برخورد جسمی سخت و گرد با سر جانباختگان به وجود آمده است. نکته عجیب این بود که کبودی ها فقط در ناحیه سر و شانه اجساد دیده می شد و به نظر می رسید که برخورد جسم سخت از بالای سر صورت گرفته است.

به عقیده دانشمندان فقط بارش جسم سنگین از آسمان باعث مرگ ۳۰۰ نفر به طور دسته جمعی خواهد شد. این جسم های سخت احتمالا به اندازه توپ کریکت بوده اند و قطر آنها به ۲۲ سانتیمتر می رسیده است.

روپکاند وعده گاه ماجراجوها: در سال های اخیر، روپکاند بیش از پیش در هاله ای از رمز و راز فرو رفته است. خیلی از ماجراجوها برای دیدن دریاچه اسکلت قدم به هیمالیا می گذارند و پنج روز، خطرات راه را به جان می خرند تا به مقصد برسند. بنا بر اطلاعات و آمار موجود به دلیل رفت و آمد بسیار در این منطقه، از تعداد اسکلت های موجود کاسته شده است زیرا خیلی از ماجراجویان تکه ای از این اسکلت ها را به عنوان سوغاتی با خود می برند و به دلیل این که دسترسی به دریاچه بسیار سخت است، نظارت و حفاظت از آن با مشکلاتی روبرو است.