طنز؛ «بیا برویم از این ولایت من و تو»

مجله خط خطی - علیرضا کاردار: وزیر مسکن گفته: «150 هزار واحد مسکن مهر در مناطق پرت و پلا است که بدون متقاضی مانده». ضمن تقدیر و تشکر از بانیان این ساخت و سازها و خاندان شان، به نظر من فقط دو راه پیش پای مردم و مسئولان است. یا قید سکونت در آن خانه ها را بزنند و به همان اجاره نشینی و خوش نشینی خود ادامه بدهند، یا پیه «مهاجرت» را به تن بمالند و به آن مناطق «پرت و پلا» کوچ کنند بلکه بر اثر عبور و مرورشان کم کم جاده ای درست شود و خودشان چاه آبی بزنند و چهارتا درختی بکارند و بعد هم دولت توی رودربایستی بماند و برایشان برق و گاز و تلفن بکشد.

شاید بعد از صد و بیست سال آن مناطق پرت و پلا رونق بگیرد و تبدیل به روستا و شهر شوند. شهرها که از اول آباد نبوده اند، بعید نیست تمدن های بزرگ و شهرهای مهم جهان هم همینطوری احداث شده باشند. مثلا داریوش با همین روش مسکن مهر، پارسه را بنیانگذاری کرده باشد!


«چه شب هایی سفر کردم به دنیای تخیل»

از قدیم می گفتند نقرس بیماری پولدارهاست چون بر اثر زیاد خوردن گوشت قرمز پدید می آید. حالا جریان وزیر بهداشت است که پرده از بیماری های دولتی ها برداشته و گفته: «در میان اعضای هیات دولت بی خوابی زیاد اتفاق می افتد. من دیده ام که آقای روحانی سر مذاکرات هسته ای ۵-۴ شب نخوابیده است. برای اعضای هیات دولت خیلی از بیماری هایی که تاکنون پیش آمده ناشی از نگرانی و استرس است که ما به آن می گوییم مرض های وزارتی»!

یعنی یک عمر بی خوابی و چشم به سقف دوختن داشتیم و فکر می کردیم از بدبختی مان است، نگو مرض وزارتی داشتیم و خبر نداشتیم!

«به من بگو دروغاتو، یا این که اون قسم هاتو»

بار دیگر بهمان اثبات شد که شکسته نفسی و خود کوچک - نشان دهی یک یاز صفات بارز ماست، نمونه اش مصاحبه شهرام جزایری چند ماه بعد از پایان دوران محکومیتش.

نکته مهم در این مصاحبه آخرین پرسشی است که خبرنگار از وی پرسیده که باعث شد به احترام خضوع و خشوع این بزرگمرد سرپا بایستیم. شهرام جزایری در پاسخ به این سوال که از نظر شما باگ های اقتصادی کشور برای سوءاستفاده های مالی کدامند؟ فقط در دو کلمه گفته: «بلد نیستم»!

«این چی چی بود آوردین، آبروی ما رو بردین»

یکی از اعضای کمیسیون انرژی مجلس از پرونده فساد مالی ۸۰ میلیاردی در ستاد مدیریت حمل و نقل و سوخت کشور خبر داده و گفته: «اما به دلیل آنکه مبلغ این فساد پایین بود، این پرونده در ستاد مبارزه با مفاسد اقتصادی قابلیت طرح پیدا نکرد.»

شکسته نفسی به کنار، مناعت طبع و سعه صدر و بلندنظری هم یکی دیگر از صفات بارز و خصایل اخلاقی ماست که این جور وقت ها خودش را نشان می دهد، کیست که قدرمان را بداند!

«هر چی که مردم میگن بشنو و باور نکن»

درست است که چینی ها در زمینه تقلب و بدل کاری و انواع روش های کلاهبرداری حرف اول را می زنند ولی خبری منتشر شد که اصلا برای ما عجیب نبود و حکم خاطره را داشت: «مرد چینی با ساخت بانکی تقلبی و راه اندازی یک ساختمان ساختگی با دستگاه های عابربانک و آرم تقلبی با عنوان یکی از بزرگترین بانک های جهان، تعداد زیادی مشتری را فریب داد و مبالغ بالایی به دست آورد.»

باید اعتراف کنیم خیلی بی خیال از کنار این خبر گذشتیم چون در این مورد ما نه تنها از چینی ها عقب نیستیم بلکه سال ها پیش از اینکه چشم بادامی ها حتی به فکرشان برسد که می شود بانک تقلبی زد و پول مردم را جذب کرد و بعد هم «دِ برو که رفتیم»، ما توانسته بودیم به این تکنولوژی دست پیدا کنیم و با ایجاد شعبه های مختلف صندوق های قرض الحسنه در تمام نقاط کشور این فناوری را به تولید انبوه هم برسانیم!