عکس: مظفرالدین شاه، میهمان آخرین تزار

وبسایت فرادید: اولین سفر مظفرالدین شاه قاجار به اروپا در زمانی که کیسه دولت از هر پولی خالی بود با دریافت وامی از دولت روسیه صورت گرفت؛ شاه نیز در مقابل اولین مقصد رسمی سفرش را "سن پترزبورگ" قرار داد.

مظفرالدین شاه قاجار که پس از ترور پدرش در سال ۱۲۷۵ شمسی در سن ۴۴ سالگی بر تخت سلطنت نشست از همان ابتدا علاقمند بود سفرهای پرهزینه پدرش به فرنگ را ادامه دهد. در این میان بیماری نقرس او و توصیه پزشکان به استفاده از آبهای معدنی اروپا باعث شد به بهای وام های گزاف از روسیه و انگلستان او سه بار به فرنگ سفر کند.

مظفرالدین شاه پس از صدارت امین السلطان در فروردین ۱۲۷۹ شمسی به پیشنهاد وی وامی از دولت روسیه گرفت و اولین سفر اروپایی اش را آغاز کرد. این وام در واقع قراردادی برای دریافت ۲۳ میلیون و پانصد هزار روبل از روسیه در ازای اعطای کلیه درآمد گمرکات ایران بود.

با دریافت این وام شاه به همراه چند تن از مقامات و درباریان چون امين‌السلطان ( صدراعظم)، حكيم‌الملك (وزير دربار)، وثوق‌الدوله، اميربهادر جنگ، وكيل‌الدوله، ظهيرالدوله، ناصرالملك و دكتر ادكاك پزشك مخصوص شاه عازم سفر شد. او ابتدا وارد جلفا شد و بعد از آنجا به شهرهاي نخجوان، ايروان، تفليس و از طريق آلمان به شهر ييلاقي "كنتركسويل" فرانسه رفت تا برای مداوا تنی به آبهای معدنی آن بزند. او یک ماه برای درمان در فرانسه اقامت کرد و سپس به سمت روسیه حرکت کرد.

روسیه که هزینه های سفر شاه را تقبل کرده بود در واقع اولین مقصد سفر رسمی مظفرالدین شاه بود و وی در آنجا مورد استقبال رسمی قرار گرفت. "تزار نیکلای دوم" آخرین تزار روس که بعدها و در پی انقلاب روسیه به همراه خانواده اش قتل عام شدند پس از ورود مظفرالدین شاه به سن پترزبورگ به شکل رسمی از وی در کاخ سللطنتی استقبال کرد. از سفر مظفرالدین شاه به روسیه و استقبال از وی چند عکس وجود دارد که عکاسان روسی برداشته و اکنون در موزه سلطنتی "آرمیتاژ سن پترزبورگ" نگهداری می‌شود. این عکس‌ها شاه را در ضیافت نیکلای دوم، لحظه ورود و استقبال و ادای احترام به پرپم دو کشور نشان می‌دهد.

در جریان همین سفر بود که شاه مورد سوء قصد قرار گرفت. وی پس از دیدار از روسیه به فرانسه رفت و در آنجا در حالیکه همراه با امين‌‌السلطان و حكيم‌الملك و مهماندار فرانسوي در كالسكه نشسته بود مورد حمله مرد مسلح قرار گرفت اما با شجاعتی که امین السلطان از خود نشان داد از مهلکه گریخت؛ در پی این اتفاق بود که شاه لقب اتابک اعظم را به امین السلطان اعطا کرد.