ستاد مبارزه با چرندیات (۱۳)

واقعاً نمیتوان تصور کرد که در ذهن شایعه سازانی که دست به چنین اقداماتی میزنند، چه میگذرد! حداقل ای کاش پیش از اقدام برای شایعه سازی ، اندکی در کار با فتوشاپ و برنامه های گرافیکی هنر کسب کنند تا جرمشان در شایعه پراکنی خلاصه شود و توهین به قدرت بینایی مردم به اتهاماتشان اضافه نگردد!


سوژه دوم؛ آیا هک کردن تلگرام ممکن است؟

احتمالا بار ها با پیام تبلیغاتی با مضمون هک کردن اکانت تلگرامِ شخص مورد نظرتان مواجه شده اسد، پیام هایی جذاب و وسوسه کننده که ممکن است شما را به کلیک کردن روی لینک ها موجود در پیام ترغیب کرده باشد!

نمونه ای از این پیام ها:


این ادعا دستمایه تحقیقات یکی از متخصصان ایرانی امنیت وب (آقای هوشمند) شده است و حالا ایشان نتایج تحقیقاتشان را در سایتشان منتشر کرده اند. نتایجی که نشان میدهد امکان هک کردن نرم افزار تلگرام خیلی خیلی پایین است و این اپلیکیشن به این راحتی قابل هک نیست و تا حالا نمونه موفقی از هک تلگرم به صورت مستقیم دیده نشده است. هک‌ها اکثرا با استفاده از فریب کاربر و گرفتن دسترسی به اکانت بوده و یا نصب یک بدافزار روی گوشی. گسترش ترس و استفاده از بخش پلید آدم‌ها برای پولدار شدن انگیزه و هدف اصلیِ موجود در پشت این پیام هاست.

مطلب کامل را می توانید در سایت ایشان با استفاده از لینک انتهای مطلب بخوانید اما خلاصه کلام:

۱- با بررسی مشتخصات ثبت کننده این دامنه‌ها به یک اسم رسیدم که پشت این سایت‌ها و نمونه‌های دیگری است. س . الف که با آدرس ایمیل Eghtesadefarsi@gmail.com سایت رو ثبت کرده. هرچند سعی کرده با اسم تقلبی john loo و با آدرس امریکا این دامنه رو ثبت کنه اما فراموش کرده که ایمیل هم می‌تونه اطلاعات زیادی از هویت فرد رو لو بده.

۲- جناب آقای س. الف ظاهرا شغل شریفشون فروش هک همه چیز هست. از تلگرام تا کلش آو کلنز.


۳- تحقیقات من نشون می‌ده که اصولا کار ایشون بالا بردن بازدید تقلبی از سایت‌ها و درآمد از این راه است. و تمام ادعا های هک و افزایش جم در کلش آو کلنز و غیره دروغ می باشند

ایشان برای اینکه شما را برای بازدید از سایتهایش بکشاند از این مطالب منتشر می کند.

مطلب کامل را در سایت آقای هوشمند بخوانید.


سوژه سوم؛ فرش ایرانی یا کاشی های رومی!

شایعه کشف و پیدا شدن فرش ۱۴۰۰ ساله ایرانی در ترکیه در پیج‌های مختلف می‌تازد . شایعه ای که با دستمایه قرار دادن غرور ملی و تحریک حس افتخار به تاریخ کشور، دستمایه گروه های تلگرامی و پیج های فیسبوکی قرار گرفته است.

تصاویر نزدیکتر نشان می‌دهد که نوشته‌ها رومی ست و ربطی به شاهزاده ایرانی ندارد:

شهر «زوگما» مربوط به دوره اسکندر و حدود ۳۰۰سال قبل از میلاد و به واسطه کاشی‌های موزاییکی معروفش در وبسایت‌های توریستی ترکیه شناخته می‌شود.

سوژه چهارم؛ سید محمد شریفی در برابر جاشوا بل!

ابتدا شما را به خواندن متن شایعه دعوت میکنیم:

"یکی از صبح‌های سرد دی ماه ، مردی در متروی تهران ویولن می‌نواخت. او به مدت ۴۵ دقیقه، ۶ قطعه از باخ را نواخت. در این مدت، تقریباً دو هزار نفر وارد ایستگاه شدند. بیشتر آنها سر کارشان می‌رفتند. بعد از سه دقیقه یک مرد میانسال، متوجه نواخته شدن موسیقی شد. او سرعت حرکتش را کم کرد و چند ثانیه ایستاد، سپس عجله کرد تا دیرش نشود. ۴ دقیقه بعد: ویولنیست، نخستین پولش را دریافت کرد. یک زن پول را در کلاه انداخت و بدون توقف به حرکت خود ادامه داد. ۵ دقیقه بعد: مرد جوانی به دیوار تکیه داد و به او گوش داد. سپس به ساعتش نگاه کرد و رفت.۱۰ دقیقه بعد: پسربچه‌ی سه‌ ساله‌ای در حالی که مادرش با عجله دستش را می‌کشید، ایستاد. ولی مادرش دستش را محکم کشید و او را همراه برد. پسربچه در حالی که دور می‌شد به عقب نگاه می‌کرد و ویولنیست را می‌دید. چند بچه‌ی دیگر هم کار مشابهی کردند، اما همه‌ی پدرها و مادرها بچه‌ها را مجبور کردند که نایستند و سریع با آنها بروند. ۴۵ دقیقه بعد: نوازنده بی‌توقف می‌نواخت. تنها شش نفر مدت کوتاهی ایستادند و گوش کردند. بیست نفر پول دادند، ولی به مسیر خود بدون توقف ادامه دادند. ویولینست در مجموع ۱۴۵۰۰ تومان کاسب شد. یک ساعت بعد: مرد نواختن موسیقی را قطع کرد.هیچ‌کس متوجه قطع موسیقی نشد. بله. هیچ‌کس این نوازنده را نمی‌شناخت و نمی‌دانست که او «سَیّد محمّد شریفی» است؛ یکی از بزرگ‌ترین موسیقی‌دان‌های دنیا. او یکی از بهترین و پیچیده‌ترین قطعات موسیقی را که تا حال نوشته شده، با ویولن‌اش که ۳۵ میلیون تومان می‌ارزید نواخته بود. تنها دو روز قبل، سَیّد محمّد شریفی در برج میلاد کنسرتی داشت که قیمت هر بلیط ورودی‌اش به طور متوسط ۱۰۰ هزار تومان بود. این یک داستان واقعی است. روزنامه‌ی همشهری در جریان یک آزمایش اجتماعی با موضوع ادراک، سلیقه و ترجیحات مردم، ترتیبی داده بود که سَیّد محمّد شریفی به صورت ناشناس در ایستگاه مترو بنوازد. سؤالاتی که بعد از خواندن این حکایت در ذهن ایجاد می‌شوند: در طول زندگی خود چقدر زیبایی در اطرافمان بوده که از و نتیجه‌ای که از این داستان گرفته می‌شود: اگر ما یک لحظه وقت برای ایستادن و گوش فرا دادن به یکی از بهترین موسیقی‌دان‌های دنیا که در حال نواختن یکی از بهترین موسیقی‌های نوشته شده با یکی از بهترین سازهای دنیاست نداریم، … از چند چیز خوب دیگر در زندگی‌مان غفلت کرده ایم؟؟؟"

اما واقعیت چیست؟

واقعیت تقریباً همان است! با این تفاوت که این اتفاق در واشینگتن افتاده! روزنامه‌ی «واشینگتن پست» مجری آن بوده و نوازنده، شخصی است به نام «جاشوا بل» که او را در عکس می‌بینید. او آن روزحدود ۱۵۰ دلار درآمد داشت، درحالی که سه روز قبل در تالار اپرای بوستون هر صندلی برای گوش دادن به نوارندگی گروهش ۱۰۰ دلار قیمت داشت. ویولون او به قیمت ۳/۵ میلیون دلار خریداری شده و …

شایان ذکر است که با بررسی‌های آنلاین ، نوازنده‌ای به نام سید محمد شریفی نیافتیم!

مقاله‌ی «جین واینگارتن» را در سایت واشینگتن پست ببینید.