طنز؛ بلبل بی اخلاق و بخوان دَررو!

آیدین سیارسریع در روزنامه قانون نوشت:

* بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت
واندر آن برگ و نوا خوش ناله‌های زار داشت
تفسیر: نکته قابل توجه در این بیت عبارت «خوش ناله» است که نشان می‌دهد در قرون ماضی علاوه بر بشر حیوانات هم ناله می‌کردند و دائم غر می‌زدند. بنا بر برخی تفسیرها عبارت خوش ناله نسخه اولیه همین سس ناله‌ای است که ما امروز می‌گوییم و چون در آن زمان هنوز سس گوجه فرنگی اختراع نشده بود مردم از خوش ناله استفاده می‌کردند.
مثال: - سرم درد می‌کنه، برک آپ کردم، ناخنم شکسته. میخوام موهام رو کوتاه کنم...
+ بسه دیگه اینقدر خوش ناله نکن!

* گفتمش در عین وصل این ناله و فریاد چیست
گفت ما را جلوه معشوق در این کار داشت
تفسیر: حافظ از بلبل پرسیده چرا اینقدر داد و فریاد می‌کنی؟ بلبل ضمن آخ و اوخی که می‌کرده جواب داده: جلوه معشوق را دیده‌ام. حافظ پرسیده: خب این که خوبه. بلبل گفته: جلوه واقعیش رو دیدم. حافظ گفته: مگه جلوه غیرواقعی هم داشته؟ بلبل پاسخ داده: تو اینستاگرام اصلا این شکلی نبود. بعد به آی و اوی ادامه داده.

* یار اگر ننشست با ما نیست جای اعتراض
پادشاهی کامران بود از گدایی عار داشت
تفسیر: بلبل که ظاهرا از چهره شخص مورد نظر رضایت خاطر نداشته سعی دارد جوری بپیچاند که طرف مقابل فکر کند خودش پیچانده. پدرسوخته به طرف می‌گوید: با ما ننشستی هم جای اعتراض نیست، من لیاقت تو رو ندارم ...

* در نمی‌گیرد نیاز و ناز ما با حسن دوست
خرم آن کز نازنینان بخت برخوردار داشت
تفسیر: بلبل همچنان دارد می‌پیچاند.

* گر مرید راه عشقی فکر بدنامی مکن
شیخ صنعان خرقه رهن خانه خمار داشت
تفسیر: بلبل که از بخت بد با مقاومت شخص مورد نظر برای برک آپ مواجه شده است امید خود را از دست نمی‌دهد و می‌گوید: اگه یکی دیگه رو دوست داری اصلا فکر نکن که من ناراحت میشم، راحت باش عزیزم. می‌دونم من بلبل نر خوبی برات نبودم. و در مصرع بعد دست به جعل حقایق می‌زند و می‌گوید: یار شیخ صنعان هم به خاطر عدم توانایی او در رهن و اجاره یک خانه مناسب یک روز گذاشت و رفت.

* چشم حافظ زیر بام قصر آن حوری سرشت
شیوه جنات تجری تحتها الانهار داشت
تفسیر: بلبل که خود را عاجز از پیچاندن یار می‌بیند در آخر با اشاره به حافظ به بلبل ماده می‌گوید: اونی که باهات چت می‌کرد حافظ بود که عکس پروفایلش رو بلبل گذاشته بود و من خودم زن و بچه دارم. در نهایت پر می‌زند و حافظ را با بلبل ماده تنها می‌گذارد.