طنز؛ بالاخره تسلیت بگیم یا نگیم؟

فریور خراباتی در روزنامه آرمان امروز نوشت:

شرایط این روزها به صورتی شده که اگر یکی از دنیا برود، آدم نمی داند درگذشت آن بزرگوار را تسلیت بگوید یا نگوید.شما در نظر بگیرید تا زمانی که یک هنرمند یا ورزشکار در قید حیات است، اگر انسان از ایشان یاد کند و تعریف و تمجید کند یک عده به آدم انگ پاچه خواری و خودشیرینی می زنند.اگر یاد نکند می گویند«زمانی که زنده بود شما کجا بودی؟» و توقع دارند که شما هر روز صبح نان بربری و پنیر لیقوان بخرید و در خانه ایشان تحویل بدهید.زمانی هم که فوت می کنند اگر ابراز ناراحتی نکرده و تسلیت نگوییم، قطعا به بنده می گویند«این هنرمند توی هر کشور دیگه ای مرده بود، همه باخبر می شدن، خاک بر سرت!»، اگر زمانی که ایشان فوت می کند، این ضایعه را تسلیت بگوییم، بازهم می گویند«آه از این انسان های مرده پرست، ای وای بر ما مرده پرستان، وا حیرتا، وا مرده پرستا! ای میان‌مایه‌ها، شما را چه به تسلیت گفتن برای عباس کیارستمی؟ شما اصلا فهم و شعور درک آثار او را داشتید؟ اگه یک نفر فیلم های کیارستمی را فهمیده، اول خودمم و دوم خودش که امروز دیگر در میان ما نیست، خلاصه دفعه آخرت باشه تسلیت میگی ها انگل!».یا به عنوان نمونه یک هنرمندی فوت می کند، پس از اینکه مردم شروع به انتشار عکس های ایشان کرده و تسلیت می گویند، یک نفر دیگر می آید و می گوید«تا وقتی زنده بود چرا یادش نبودید؟» خب الان ما باید چه کار کنیم؟ یعنی برویم و یک لیست از هنرمندان و ورزشکاران بالای هفتاد سال جمع کرده و هر روز صبح برویم در خانه آنها و مزاحم شان بشویم؟ آنوقت یک هنرمندی می آید و می گوید که افرادی که فوت عباس کیارستمی را تسلیت گفته اند«مشتی میان‌مایه!» بوده‌اند! در حالیکه ما فراموش کردیم این بزرگوار خودشان در فیلم های دیوید فینچر، اسکورسیزی و استنلی کوبریک بازی کرده اند و کسی که در فیلم هایی مانند«داداش عوضی گرفتی» و «آقا اژدر و شلوارک داغ!» بازی کرده، در واقع بدل ایشان بوده و این بزرگوار در زمان ساخت این فیلم ها مشغول ایفای نقش در فیلم پدرخوانده بوده است. وا میان‌مایه‌ها!