طنز؛ نامه‌هایی که به دست رئیس‌جمهور می‌رسند

فریور خراباتی در روزنامه آرمان امروز نوشت:

پس از اینکه دکتر احمدی نژاد در سخنرانی اخیر خود در مشهد اعلام کرد«ثروت اعضای دولت‌های نهم و دهم یک صدم یک نفر از افراد دولت جدید نمی‌شود» عبیدزاکانی از آن دنیا اعلام کرد که از این به بعد دیگر راحت می خوابد چون خیالش از ادامه راه و مسیر طنز مملکت راحت شده است.

الان ما در مساله طنز دچار یک نوع پارادوکس شده ایم؛ از یک طرف تلویزیون برنامه های کمدی تولید می کند اما کسی نمی خندد، آن وقت رئیس دولت سابق جدی حرف می زند و همه می خندند(چه وضعشه؟)البته بنده با حرف های دکتر کما فی السابق موافق هستم. ثروت اعضای دولت‌های نهم و دهم یک صدم یک نفر از افراد دولت جدید نمی‌شود که البته درست هم است.هرچند در این محاسبه احتمالا صادق محصولی، سعیدلو و علی‌آبادی و اساتید رحیمی و بقایی، ب.ز و میم.ر.خ و دیگر حروف زبان فارسی محاسبه نشده اند که این نشان از گذشت و بزرگی ایشان دارد که همیشه دوست دارند افراد دیگر نزد مردم بزرگ جلوه کنند. بگذریم... یکی از روش های دولت‌های نهم و دهم ارتباط از طریق نامه با مردم کشور بود. از همین رو این عزیزان فکر می کنند که هنوز دوره، دوره نامه نوشتن و این مسائل است.

همین می‌شود که هر روز وکیل فلان دولتمرد سابق، شوهر خاله آن یکی، پدر عروس این یکی، باجناق یکی از وزیران اسبق، آقا جمال همسایه طبقه بالایی فلان نماینده نزدیک به دولت سابق مستقیما برای رئیس جمهور نامه می‌نویسند و با ایشان صحبت می کنند.این در حالی است که بنده در زمان دولت نهم یک بار برای رئیس جمهور نامه نوشتم که متن آن بدین صورت بود: «رئیس جمهور محترم، جناب آقای دکتر احمدی نژاد، ضمن رساندن سلام ویژه ما به مهندس مشایی و حومه(یعنی بقیه دوستان) لطفا برای بنده که تازه خدمت سربازی ام را تمام کرده ام، مدرک فوق لیسانس دارم، ازدواج کرده و دارای دو فرزند هستم و کار برایم پیدا نمی شود، فکری کنید» که پس از چند ماه نامه‌ای با این پاسخ به دستم رسید که نوشته بود«با سلام و احترام، باشه!» اصلا همین جواب باعث شد که بنده بروم و طنزنویس شوم.همین می شود که وکیل یکی از نزدیکان این عزیزان نامه ای به رئیس جمهور می زند و ضمن نوشتن تعداد زیادی تهمت و افترا از یکی از مسئولان به دکتر روحانی گله می کند که چرا به موکلش اتهام وارد کرده است. ببینید پارادوکس تا کجا!