طنز؛ دیکشنری: فراستیسم

ماهنامه خط خطی - مهرشاد مرتضوی: در سینمای کشور ما فقط یک منتقد وجود دارد و بقیه ای در کار نیست، یا اگر هست ۲ میلیون دلار بیاورید و آزدشان کنید! این متن قصد دارد شما را با کلیدواژه های مخالفت سینمایی آشنا کند که با خیالی راحت تر جلوی برنامه هفت سر تکان دهید و الکی تایید کنید:

در نیامده: من حال نکردم- اینجا باید به جای تیر خوردن سوژه، ابژه از گوشه تصویر می افتاد!

ابژه: هر چی که گوشه تصویره!

مقوا: وقتی یک صحنه تماما درست درآمده و چیزی برای تخریب باقی نگذاشته است، در نگاه فراستیستیک مقوا نامیده می شود تا ارزش آن بدون اشاره به نکته خاصی از بین برود- اَخ.

قصه ندارد: احتمالا فیلم از سطح معمول فلسفی یا اجتماعی عمیق تر و لایه دارتر است، اما چون من متوجهش نمی شوم، چنین سطحی هم وجود ندارد.

اخراجی ها: عشق- نقس- کوبریک و هیچکاک و جیم جارموش سگِ کی باشند؟ ترکیب امپرسیونیسم، برگمانیسم، کوبیسم، مازوخیسم، استالاگتیتیسم، و ده ها ایسم دیگر- نماد سینمای اخلاق گرا، سناریو محور، مفهومی، اکشن، درام- در مجموع گل های گل است و بعد از منچستر، اول.

روشنفکر: من، من، فقط من.

ماقبل سینما: رجوع کنید به مقوا.

شبه وسترن: هر اکت یا پلانی که تویش تیراندازی ببینیم و در فیلمی غیر از فیلم هایی که توی این لیستی که توی دست منه گرفته شده باشد!

مک لوهان، تارکوفسکی، بیلی وایلدر، شهدخت و دیگران: نقل و نبات، ابزار- گاهی لازم است با نقل جمله «هوا چقدر گرم شده» از یک کارگردان در بعدازظهری تابستانی، فیلم جدایی اصغر فرهادی را تخریب... ببخشید نقد کنیم و با سند و مدرک نشان دهیم که ماقبل سینما و بدون قصه و مقواست.

خرسِ Revenant: نماد مبارزه، دانش سینما و بی نظیرترین بازیگر قرن معاصر- شایسته جایزه اسکار، خرس برلین، نخل کن، سیمرغ فجر و هزاران جایزه نقدی و غیرنقدی دیگر- بازیگرهای هالیوود که جلویش عددی نیستند و بازی باورپذیرش را فقط می توان در سطح بازی خیره کننده امین حیایی در قلاده های طلا دانست.

ژست: جایگزین مناسب برای معلومات.

آنتلکت: برای تاثیرگذاری باید با لهجه افتضاح تلفظ شود- قابل جایگزینی به جای کلمات: خوب، بد، روشن، تاریک، مفهومی، نامفهوم، عمیق، سطحی، کتاب، مداد، شیب و بام.
...: در همین حد می توانیم بگوییم که اصطلاحه، فحش نیست!

مبتذل: هر جا که بازیگران یک فیلم بخندند و آن فیلم در لیستی که قبلا اشاره شد نباشد.

ماقبل بازیگر: کسی که انگار بار اولش است بازی می کند- دی کاپریو، برد پیت، جرج کلونی، آنجلینا جولی که نگو اصلا، رضا عطاران، پرویز پرستویی، و اون آقاهه که یه بار با من مخالفت کرد و اسمش یادم نیست.

ده نمکی: تارکوفسکی دوران- کوبریک زمان- الیا کازان عصر حاضر- هر چی کارگردان خوبه مال تو، اصلا تو کجا بودی قبل از فیلمسازی؟ نمی خواد بگی حالا!