طنز؛ بده به من اون قلم و کاغذ رِ!

فریور خراباتی در روزنامه ایران نوشت:

یک تحلیلگر دلواپس در مورد نامه رئیس دولت سابق به رئیس جمهوری فعلی امریکا چنین تحلیل کرده که«اگر آن دارایی‌های بلوکه شده به کشور بازگردد به دلیل این نامه و اگر برنگردد بخاطر برجام بوده است!» بدون شک اگر«جوزف پولیتزر» روزنامه نگار معروف امروز زنده بود پس از خواندن این اظهارنظر کارشناسانه شغل روزنامه نگاری را رها و به فروش خیار با وانت روی می‌آورد.هرچند زمانی که انسان می‌بیند افرادی برای دو خط نامه، سه صفحه تحلیل نوشته‌اند به عمق محتوای آن نامه پی می‌برد اما مسأله اصلی اینجاست که نوشتن این نامه‌ها بدون شک تمرکز اوباما و نامزد موردنظر او هیلاری کلینتون را بهم خواهد زد و بهم خوردن این تمرکز قطعاً به نفع دونالد ترامپ خواهد بود.حال چرا بنده دوست دارم که دونالد ترامپ انتخاب شود؟

دلیل اول: حضور دونالد ترامپ ‏باعث ایجاد بحران در جهان می‌شود، با مصاحبه‌هایی که نامبرده در این مدت انجام داده حالا یقین داریم که حضور او در قدرت باعث افزایش ‏بحران در همه جا می‌شود و این خیلی خوب است، حالا هم که وسط بحران قرار دارند(نقل از صدا و سیما، هر روز!).

دلیل دوم: کارشناسان بر این باورند که آمدن ترامپ باعث به وجود آمدن تنش در مناطق مختلف جهان می‌شود، پس دیگر چه فرصتی بهتر از این؟ حالا که حتی آقا جمال نگهبان ساختمان ما هم می‌داند که دونالد ترامپ فقط یک ‏پیش‌بینی نیست، بلکه یک اتفاق واقعی است که بزودی رخ خواهد داد دیگر نباید لحظه‌ای تردید ‏کنیم و همین‌طور مدام برای اوباما نامه بنویسیم و از سیاست‌های او انتقاد کنیم تا مردم امریکا هشیار شوند و به ترامپ رأی بدهند.شاید مردم امریکا خودشان ندانند اما ما می‌دانیم که آمدن ترامپ باعث چه اتفاقاتی خواهد شد و ترامپ همان کاری را خواهد کرد که تا به ‏حال در سخنرانی‌هایش گفته، پس سکوت جایز نیست (بده به من اون قلم و کاغذ رِ!). شاید مردم امریکا ندانند که ممکن است روزی ترامپ رئیس جمهوری آنها شود اما ما که در این زمینه‌ها تخصص و تجربه داریم می‌دانیم که همه چیز ممکن است(نیازی هم به مثال ندارد).

دلیل سوم: ما می‌دانیم که آدمی مثل ترامپ را نمی‌توانیم تخریب کنیم، چون اساساً یک چیزی باید وجود داشته باشد که بتوانیم آن را تخریب کنیم اما اوباما را می‌توانیم با نوشتن نامه‌های متعدد حسابی تخریب کنیم تا نتواند از کلینتون حمایت کند و اگر هم حمایت کند کسی آن را به دمپایی حمام خانه‌اش هم حساب نکند.

دلیل چهارم: نوشتن نامه به رؤسای جمهوری کشورهای مختلف کار بسیار خوبی است و نشان می‌دهد که ما چقدر خفن و با کمالات هستیم و همچنین نشان می‌دهد که دیپلماسی لبخند و دولت تدبیرو امید با ننوشتن نامه در این سه سال چه ضربه مهلکی را(به هرچی و هر کجا!) وارد کرده و بهتر است به جای مذاکره رو در رو، مدام نامه برای آنها ارسال کنیم تا راحت‌تر به مقاصد اصلی برسیم(همانطور که قبلاً رسیدیم!).