طنز؛ حتماً شوخی می‌فرمایید جناب روحانی!

پیمان مقدم در روزنامه ایران نوشت:

رئیس جمهوری محترم گلایه کرده‌اند که چرا نویسندگان، رسانه‌ها و صدا و سیما حقایق را به مردم نمی‌گویند!

خب ما شک نداریم که مزاح می‌فرمایند. صدا و سیما دیگر چقدر درباره خسارت‌های برجام و خباثت‌های «اف.ای. تی. اف» و ناکارآمدی دولت اعتدال ویژه برنامه و میان برنامه و مستند داستانی روی آنتن ببرد و پرسش و پاسخ برگزار کند.

بیست و سی ترکید بس که در باب رکود بازار و میانگین سنی بالای کابینه و خنده‌های ظریف و کری و نقاشی‌های خانوم ابتکار به مردم آگاهی داد. دیگر یک رسانه چقدر باید برای انعکاس حقایق تلاش کند؟

مگر یک رسانه چقدر انرژی دارد؟ بچه‌ها چه قدر مگر توان دارند؟ اگر می‌خواهید حقایق بیشتری به مردم گفته شود حداقل بودجه صدا و سیما را اضافه کنید و کمی از این دلارهای از تحریم رها شده را به دوستان بدهید تا درباره اینکه برجام هیچ تأثیری نداشته بیشتر حقایق را منتشر کنند.

اما اینکه نویسندگان و رسانه‌ها چرا حقایق را به مردم نمی‌گویند هم دلیل واضحی دارد. برخی رسانه‌ها مثل روزنامه توپخانه و باقی متحدین اقماری‌اش دلواپس حال مردم هستند.

می‌ترسند اگر همه حقایق را درباره دولت اعتدال به مردم بگویند، مردم پس بیفتند و قالب تهی کنند.

بالاخره حقیقت این دولت خیلی تلخ است و خباثت‌ها و خیانت‌های برخی عناصر دولتی اگر منتشر شود مردم باید کار و زندگی‌شان را ول کنند و اشک توبه بریزند و طلب استغفار کنند که چرا ما هنوز تحریم نیستیم و این برجام چه کوفتی بود که مثل جذام به جان مملکت افتاد و همه دار و ندارمان را از دست‌مان ستاند.

برخی رسانه‌ها و نویسنده‌ها هم هستند که خیلی حقایق را می‌دانند اما خب نگران وضعیت بعد از انتشار حقایق هستند. خب به هر حال درست است که این روزها بازار عذرخواهی برخی مقامات از برخی خطاهای فاحش گذشته‌شان داغ است اما این چه ربطی به آن دارد؟

همه چیز را همگان دانند اما قرار نیست همگان شروع کنند به وراجی کردن و هر حقیقتی را برملا کنند. توجه داشته باشید که برخی رسانه‌ها هستند که انتشار حقایق اساساً در شرح وظایف آنها نیست.

یعنی صلاحیت انتشارش را ندارند. باید آنقدر صبر کنند تا خود حقیقت بزرگ شود و سر از تخم بیرون بیاورد و آنوقت همه صدای قارقارش را بشنوند.

اصلاً جناب روحانی می‌شود کمی گوش مبارک‌تان را بیاورید نزدیک تر... (ما کل یوم یک خانه اجاره‌ای داریم و یک ماشین قراضه... وسع‌مان به وثیقه‌های سنگین برای انتشار حقایق نمی‌رسد. منتها نخواستیم توی جمع بگوییم که مشت‌مان باز بشود)... بله بله؛ فهمیدیم که درباره حقایق و این‌ها شوخی کرده‌اید!