دریاچه آسفالت طبیعی!

برترین ها: برخی از عجیب ترین دریاچه های جهان با آب پر نشده اند بلکه پر از آسفالت و قیر طبیعی هستند، یعنی همان موادی که برای هموار کردن جاده ها از آن استفاده می شود. بخش عظیمی از آسفالتی که امروزه استفاده می شود از نفت گرفته شده اما آسفالت به شکل طبیعی نیز در طبیعت یافت می شود. گاهی اوقات آن ها از زمین تراوش می شوند و گودال های بزرگی به نام چاله های قیر یا دریاچه های آسفالت تشکیل می دهند. گاهی آن ها آغشته به شن و ماسه نیز دیده می شوند همان طور که در ماسه های نفتی آتاباسکا در شمال شرقی آلبرتا در کانادا دیده می شود که بزرگترین ذخیره قیر طبیعی جهان است. هم چنین آسفالت به صورت فوران آتشفشان های زیر آب نیز شناخته می شود اما این نادر است و تنها در سال ۲۰۰۳ کشف شد.

تعداد کمی دریاچه آسفالت بزرگ شناخته شده در سراسر جهان وجود دارند. بزرگترین آن ها در روستای «La Brea» در جنوب غربی ترینیداد قرار دارد و دریاچه پیچ نام دارد. این دریاچه حدود ۴۰ هکتار وسعت و ۷۵ متر عمق دارد. آسفالت مایع بسیار غلیظ و چسبناکی است که می توان روی آن راه رفت. اما اگر برای مدت طولانی روی سطح آن بایستید به آرامی در آن غرق می شوید. اگر چه دریاچه به نظر بی حرکت می رسد اما به آرامی حرکت می کند و شما می توانید خطوط جریان را روی سطح آن ببینید. همانطور که قیر حرکت می کند، درختان ماقبل تاریخ و اشیای دیگری که در آن افتاده بودند ظاهر می شوند، سپس ناپدید می شوند و دوباره ظاهر می شوند...

این دریاچه هزاران سال پیش توسط فرآیند فرورانش ایجاد شده، زمانی که پوسته منطقه کارائیب زیر پوسته دیگری قرار گفت. این موضوع باعث شکست هایی در زمین شد که اجازه داد نفت خام از مخازن زیرزمینی عمیق به سطح بیاید، جایی که در یک دهانه آتشفشانی جمع شد. هوا موجب تبخیر عناصر سبک تر نفت شد و آسفالت سنگین، مخلط نفت، رس و آب باقی ماندند. این دریاچه در سال ۱۵۹۵ کشف شد و از سال ۱۸۶۷ به صورت تجاری مورد استخراج قرار گرفته است. تاکنون حدودا ۱۰ میلیون تن آسفالت از دریاچه پیچ استخراج شده و حدود ۶ میلیون تن آسفالت هنوز باقی مانده است. همچنین این دریاچه یکی از جاذبه های توریستی است و حدود ۲۰ هزار بازدیدکننده را سالانه جذب می کند. گاهی اوقات مردم در آب های این دریاچه شنا می کنند زیرا بر این باورند که دارای خواص درمانی است.