پادگان آموزشی زنان در افغانستان

وبسایت فرادید: زنان در افغانستان در حالی همچنان برای نبرد علیه خشونت و ستیزه‌جویی به ارتش کشورشان می‌پیوندند که تهدید و مخالفت، آینده‌ای نامعلوم را برای آنان رقم زده‌است.

به گزارش رویترز، افغانستان یکی از بدترین کشورهای جهان برای زندگی زنان محسوب می شود. اما اینجا در آکادمی نظامی پلیس در حومه کابل، زنان سرباز که خود را برای دفاع از وطن آماده می کنند آموزش های نظامی، شلیک، تاکتیک های رزم و البته مسائل مربوط به کمک های اولیه و پزشکی را فرا می‌گیرند.

سازمان ملل متحد می‌گوید با وجود تلاش های چندین ساله جامعه بین المللی و سازمان های زنان افغانستان در سطح جهان برای زنان بدترین کشور است. با این حال زنانی که در این پایگاه در حال اتمام دوره خود هستند، می‌گویند به خود افتخار می‌کنند که بخشی از تلاش‌ها برای برعهده گرفتن امنیت کشور که از حملات طالبان رنج می‌برند را به دوش خواهند کشید.

«سکینه جعفری» یکی از زنان ۲۱ ساله که در حال آموزش است می گوید: «من بخاطر نجات جان مردم به عضویت ارتش درآمده‌ام و امیدوارم الگوی باشم تا دختران جوان دیگر نیز این کار را ادامه دهند.»

زنان در پادگان مجزایی از مردان در حومه کابل در حال آموزش هستند،‌ اما مربیان نظامی می‌گویند که آموزش‌ها برای هر دو گروه یکسان است. ژنرال «کبری تنها» یکی از مربیان می‌گوید، زنانی که از این دوره فارغ التحصیل می‌شوند در نقشهای مثل مدیریت، منابع انسانی، لجستیک و مباحث اطلاعاتی گماشته خواهند شد.

به گفته او تعدادی از این زنان در عملیات شبانه نیروهای ویژه ارتش برای تفتیش خانه‌ها که از حساسیت خاصی است،‌ شرکت خواهند کرد.

براساس گزارشات تنها ۹۰۰ زن در ارتش افغانستان خدمت می‌کنند که از هدف برنامه که ۵۰۰۰ زن است، فاصله زیادی دارد؛ اما همین تعداد نیز بعد از اینکه به عضویت ارتش در می‌آیند با موانع بسیاری از جمله ارتقاء شغلی مواجه می‌شوند.

برخی از این سربازان زن می‌گویند حتی به دلیل تهدید طالبان قادر به برگشت به خانه‌شان هم نیستند و شمار زیادی نیز گزارش می‌دهند که در پادگان با مشکلات زیادی روبرو هستند.

وظیفه زنان در بیرون از منزل هنوز هم در افغانستان یک مسأله جنجال بر انگیز است. مرکز تحقیقاتی «آسیا فوندیشن» سال گذشته در مورد کار زنان در بیرون از منزل نظر سنجی سالانه انجام داد که نتایج آن نشان می‌داد برای حدود ۶۰ در صد افغان‌ها کار زنان در پلیس و ارتش قابل قبول نیست.

مشکلات زنان ارتش و پلس را «بنفشه سروری» که در آکادمی نظامی تدریس می‌کند و بیست سال عمر دارد تائید می کند. او می گوید از زمانیکه به ارتش آمده، با مشکلات زیاد دست و پنچه نرم می‌کند. بیشتر این مشکلات ناشی از زندگی در یک جامعه سُنتی است. از طرف دیگر مشکلات امنیتی نیز زندگی را برای یک پلیس یا سرباز زن سخت می کند.

به رغم همه این مشکلات، زنان ارتش افغانستان بر این مشکلات فائق آمده و به دنبال ایفای نقش بیشتر در جامعه این کشور هستند.