طنز؛ کاش امریکا هم ایندولند بود!

پیمان مقدم در روزنامه ایران نوشت:

خب انتخابات امریکا تمام شد رفت پی کارش. عمراً حدس زده باشید که جناب تاجر چطور تجارت کرد و ریاست جمهوری را هم در معامله‌ای عجیب برد... و اما بعد مستحضر هستید که در رقابت میان فیل‌ها و الاغ‌ها دلواپسان یک دل داشتند و دو دلبر!

از طرفی دل‌شان می‌خواست ترامپ بیاید و برجام را پاره پوره کند و دلواپسان نفسی براحتی بکشند. اما از طرف دیگر هم بدشان نمی‌آمد کلینتون بر مصدر امور بنشیند تا دیگر هیچ‌کس نتواند اتفاقی و در مسیر با رئیس جمهوری امریکا دست بدهد.

در عین حال رئیس جمهور شدن کلینتون از منظر دلواپسان منافع دیگری هم دارد. ویکی لیکس همین‌طور داشت ایمیل‌های هک شده را رو می‌کرد و دلواپسان صدر تا ذیل ایمیل‌ها را می‌جوریدند بلکه از دل آنها خبر یک چشمک یا ایما و اشاره‌ای از سوی جناب ظریف پیدا شود یا حداقل متن مذاکرات محرمانه دولت اعتدال با کشورهای غربی منتشر گردد.

دلواپسان بارها در خواب دیده‌اند که محتوای ایمیل‌های محرمانه کلینتون حاوی رونوشت مشروح قول و قرارهای جناب ظریف با کری بوده که «شما برجام را امضا کنید؛ من کل یوم هسته‌ای را نابود می‌کنم و تمام کیک‌های زرد را قلع و قمع می‌کنم و بعدش شما برجام را اصلاً اجرا نکنید. باقیش با من..»

اما صبح شده و دلواپسان از خواب بیدار شده‌اند و دیده‌اند هیچ خبری از ایمیل مذکور نیست. حالا اصلاً ظریف و برجام و کیک زرد هیچی، حتی یک آمار تخلفات املاکی کوچولو موچولوی هیلاری هم از دل این ایمیل‌ها کشف نشد تا بلکه فشار از روی برخی‌ها در تهران برداشته شود.

اصلاً انتخابات امریکا نماد کامل یک کاریکاتور مضحک از انتخابات و دموکراسی است. مگر می‌شود انتخابات فقط با دو نامزد مطرح برگزار شود؛ آن هم در حالی که از مدت‌ها قبل فقط همین دو نامزد مدعی پیروزی بوده‌اند و تا روز آخر امکان پیش‌بینی برنده دشوار!

انتخاباتی خوب است که گزینه‌های اصلی اون پشت مشت‌ها قایم شده باشند و هر وقت جناب حداد عادل سوت بزنند از پشت پرده بیایند بیرون و تن و بدن حریف را بلرزانند. این را می‌گویند هیجان واقعی و درست حسابی.

واقعاً حالا که دلواپسان بیشتر فکر می‌کنند می‌بینند کاش اساساً نه ترامپی در کار بود و نه هیلاری! یکهو دری به تخته می‌خورد مثلاً «جاناتان گرت» رئیس جمهوری می‌شد یا «باراباس» یا «بوفالو بیل»...

یا مثل کشور «ایندولند» یک آدم خیلی معمولی ناگهان از در می‌آمد و می‌شد رئیس کشور و فرمان را از دست مستکبرین خارج می‌کرد و رابطه با «دمولند» را قطع می‌کرد و برجام را پاره می‌کرد. آخ... آخ... برجام؛ یعنی می‌شود این ترامپ بگوید مال بد بیخ ریش صاحبش...آخ اگر بشود. خدایا؛ مگر دلواپسان دل ندارند؟