طنز؛ والله قسم سؤال است!

پیمان مقدم در روزنامه ایران نوشت:

دوستان دلواپس ما از تمدید تحریم‌های امریکایی هم ذوق زده‌اند. عجب روزگاری شده! یک جوری ذوق کرده‌اند انگار به عمرشان تحریم ندیده‌اند. بابا شما دیگه چرا؟ شما که خودتان متخصص تحریم هستید. اینکه دیگر انقدر ذوق و هیجان زدگی ندارد؛ تحریم است. مثل همه آن‌هایی که حاصل دست پخت شما و دوستان‌تان بود. والله قسم تهمت هم نیست، سؤال است. چگونه است که شما قبلاً در مقابل تحریم‌ها اساساً هیچ واکنش و احساسی نداشتید و حالا تا اسم تحریم را می‌شنوید یا دست افشان و پایکوبان می‌شوید یا رگ گردن‌تان بیرون می‌زند؟ قبلی‌ها تحریم نبود؟ جدیدی‌ها هست؟ قبلاً حواس پنج گانه‌تان کار نمی‌کرد حالا به کار افتاده؟ قبلاً معنی تحریم را نمی‌دانستید و حالا می‌دانید؟ قبلاً درکی از تأثیر تحریم نداشتید و حالا دارید؟ قبلاً نفعی از تحریم می‌بردید و حالا نمی‌برید؟...

عموجان دلواپس ما یک پس گردنی پدرمادر دار به ترقوه‌مان نواخته و فریاد زدند: «الان این سؤال است؟ و احیاناً تهمت نیست؟ شما خجالت نمی‌کشید؟ شرم نمی‌کنید؟ با این نقض برجام باید کل یوم دولت همین الان استعفا دهند و به همراه رئیس مجمع تشخیص و رئیس مجلس و نایب رئیس مجلس و خیلی‌های دیگر بروند خانه و بیرون نیایند. عجیب است که آقایان انقدر شیفته قدرت هستند که هنوز خبری از استعفای‌شان نشنیده‌ایم!» خب مشکل همین جاست. کل یوم دولت و ملت تکلیفش را با شما نمی داند.

تحریم لغو می‌شود ناراحت هستید، فروش نفت‌مان بیشتر می‌شود حرص می‌خورید، قطعنامه‌های ظالمانه علیه‌مان ملغی می‌شود خون‌تان به جوش می‌آید، در اوپک پیروز می‌شویم حال‌تان دگرگون می‌شود... استعفا می‌دهیم یک جور است، پیگیری می‌کنیم، آن طوری است، سؤال می‌کنیم، فلان جور می‌شود. بالاخره چه کار کنیم؟ خب از تحریم خوشحال هستید حداقل کمی خودتان را کنترل کنید که لبخند پهنای صورت و سایت‌ها و صفحه اول روزنامه‌های‌تان را پر نکند. عموجان پس گردنی دوم را جلی‌تر نواخته و فرمودند: «ما هر طور که صلاح بدانیم و به تشخیص خودمان عمل می‌کنیم. شما بروید باز هم قربان صدقه رفقای‌تان بروید که به روی‌شان لبخند زدید و پیاده در کنارشان راه رفتید و آخرش این نتیجه شد:«هیچ و کلم پیچ!» در هر صورت که برگ برنده دست ماست. دست ملت ایران است.

بدعهدی و نقض هم دامن ناقض را می‌گیرد و آبرویش را می‌برد. مگر اینکه دوستان خودجوش و خودسر باز بر اساس صلاح خودشان و نه مصالح ملت عمل کنند و بهانه‌ای دست اجانب بدهند. احتمالاً که حمله‌ای، اشغال سفارتی، تعرض به سفیری چیزی در دستور کار دوستان خودسرتان نیست؟ عموجان خشم خود را جمع و جور کرده و دم فرو بسته و مباحثه علمی سؤال یا تهمت را به وقتی بهتر موکول فرمودند...