طنز؛ الفبای دلواپسی!

فریور خراباتی در روزنامه ایران نوشت:

یکی از نمایندگان دلواپس اسبق مجلس در مورد برجام صحبت‌هایی کرده که فردوسی حکیم با تمام اعضا و جوارحش «بسی رنج بردن در این سال سی» را لمس کند.ماجرا از این قرار است که ایشان عنوان کرده: «میم مشترک حذف شد و ما به برجا و در نهایت به درجا رسیدیم» و احتمالاً پس از برجا به درجا و در نهایت برپا می‌رسیم.البته اگر ما«میم» مشترک را حذف کنیم که به«شترک» می‌رسیم، به هرحال دلواپسی است هزار مسأله مهم.اما صرفاً جهت تنویر افکار شما عزیزان باید اعلام کنیم که در دوران پیشابرجام، ما حتی در حالت«درجا» هم نبودیم، دوستان مملکت را در وضعیت «به چپ، چپ!» و «عقبگرد!» گذاشته بودند.حالا همین که«برجام» به «درجا» تبدیل شده به تنهایی ثابت می‌کند که چقدر پیشرفت کرده‌ایم.البته این نخستین باری نیست که دوستان دستی به سر و گوش زبان و ادبیات فارسی می‌کشند.

در دوران دولت سابق آموزش الفبا در مدارس تغییر پیدا کرده بود و به«ب مثل بابا!» به «ب مثل ب.ز.»، «میم مثل میم.ر.خ»، مجدداً«میم مثل میم.ر» و «سین مثل سین.میم» رسیده بودیم که چون از اتفاقات کف جامعه استخراج شده بودند، بچه‌ها زودتر آنها را یاد می‌گرفتند که البته با آمدن دولت یازدهم این ضربه مهلک به بدنه آموزش ابتدایی وارد شد.برخی دوستان دلواپس نیز دستاورد برجام را«هیچ» نامیده‌اند که بر این اساس؛ الف- با توجه به عملکرد دولت سابق این«هیچ» خودش خیلی است! ب- چرا وقتی دلواپسان می‌گویند: «هیچ» برخی روزنامه‌ها می خندند؟ ج- شرایط اقتصادی به گونه‌ای است که مردم با همین«هیچ» هم از صبح برجام یکدیگر را در آغوش گرفته و اشک شوق ریختند، ببینید دوستان حتی معنی«هیچ» را هم تغییر داده‌اند، الان«هیچ» به تنهایی خودش«خیلی» است.

مثلاً زمانی که دکتر روحانی به نیویورک می‌رود و در سازمان ملل سخنرانی می‌کند، مردم امیدوارند دستاورد این سخنرانی همان«هیچ» باشد و به خِیر بگذرد زیرا در گذشته استادان با یک هیأت صد‌نفره به نیویورک می‌رفتند و دستاوردشان چند قطعنامه جدید بود، یعنی آنقدر قطعنامه با خودشان می‌آورند که دیگر دست‌هایشان پر بود و بان‌کی‌مون مجبور بود قطعنامه‌های باقی مانده را توی جیب کاپشن دوستان بگذارد.بنابراین امروز مردم از«هیچ» و «درجا» خوشحال هستند و افتخار می‌کنند، پس لطفاً دلواپسی‌هایتان را جای دیگری خرج کنید!