سکانس های ماندگار سینما (۵۱)

داستان فیلم به صورت موازی و فلش بک بین گذشته و زمان حال می‌گذرد. پنج خلافکار حرفه‌ای به نام‌های دین کیتون (یک رستوران دار که در گذشته پلیس بوده ولی اخراج شده)، وربال کیتز (یک چلاغ حقیر)، تاد هاکنی (یک تعمیرکار اتوموبیل)، مک منیس و فنستر، به صورت یک باند جنایی دور هم جمع می‌شوند و جنایات متعددی انجام می‌دهند. جنایات آن‌ها را شخصی به نام کایزر شوزه طراحی می‌کند و از طریق وکیلی به نام کوبایاشی، به آنها منتقل می‌کند. آنها در حین سرقت از یک کشتی، بدلیل وجود مواد منفجره، کشته می‌شوند و فقط وربال و یک ملوان اهل مجارستان زنده می‌مانند. ملوان مجاری را به بیمارستان می‌برند و پلیس وربال را دستگیر می‌کند و از او می‌خواهد که بگوید داستان چیست...

فیلم مظنونین همیشگی، در سال ۱۹۹۵ موفق به کسب دو جایزهٔ اسکار از جمله بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (برای کوین اسپیسی) و بهترین فیلمنامهٔ اورجینال (برای کریستوفر مک کوآری) شد. مک کوآری همچنین جایزهٔ بفتای بهترین فیلمنامه را برد.

مظنونین همیشگی در بین اکثر منتقدان نیز محبوبیت دارد، با این همه نقدهای منفی هم در مورد فیلم وجود دارند. راجر ایبرت به فیلم ۱٫۵ ستاره از ۴ ستاره داد و آن را به شدت کوباند. اما این فیلم در وب‌گاه‌های گوناگون IMDB نمرهٔ بالایی گرفته (۸٫۷ از ۱۰) و در توتال فیلم نیز ۵ ستاره از ۴ ستاره کسب کرده و با عنوان شاهکار در لیست ۱۰۰ فیلم برتر تاریخ سینما حضور دارد.

سکانس زیر پایان دوگانه مورد علاقه هر مخاطبی در سینمای مدرن است. کایسر شوزه، کسی است که موجب حیرت و شگفتی شما می شود و سپس لحظه ای بعد شما را بسیار گنگ و مبهم می کند. هیچ تئاتری شما را این چنین فریب نمی دهد و قطره ای از فنجان قهوه نقطه شروع فیلم است. همان طور که روی زمین می افتد و می شکند، با درک ما از فیلم نیز همین کار را می کند. کایسر شوزه همه ما را فریب می دهد.