طنز؛ تکذیب مسئولان نه از ره کین است

مهرشاد مرتضوى در ضمیمه طنز روزنامه قانون نوشت:

یکی از نماینده‌های تهران در مجلس گفت: «حادثه پلاسکو برای همه ما درس عبرت محسوب می‌شود». خیلی خوبه که مسئولان ما همیشه بتونن جنبه‌های مثبت هر قضیه‌ای رو ببینن و از هر حادثه‌ای _هرچقدر تلخ_ فیلم بگیرن... ببخشید، درس بگیرن و برن توی خلوت خودشون در موردش عمیق فکر کنن. فقط لطفا اگه در این بین حادثه دیگه‌ای اتفاق افتاد، حواسشون رو پرت نکنین و بذارین درسشون رو بگیرن.

اما درسی که مسئولان از حادثه پلاسکو گرفتن، چی بود؟

اینکه میشه همه چیز رو تکذیب کرد. قدیم‌ترها یک دوست بزرگواری زحمت انواع تکذیب رو به عهده گرفته بود و هرچی بهش می‌گفتن رکود، تحریم، برنامه و بودجه، جواب می‌داد «تحریم دیگه چیه؟» ولی امروز این مساله بین همه مسئولان ذی‌ربط و بی‌ربط نهادینه شده و خوشبختانه دیگه انحصاری نیست. مثلا همون روز اول حادثه، يكي از مسئولان شهري تهران اومد گفت: «۲۰ نفر از آوار بیرون آورده شدند» که بعد از شاخ درآوردن عده زیادی از مردم و موقعی که جناب مسئول تازه به محل حادثه رسید، تکذیب شد. بعد یه مسئول دیگه گفت ۵ نفرو بیرون آوردیم. دو دقیقه بعد تکذیب شد. گفتن حادثه به خاطر انفجار گاز بوده، که البته معلوم شد ساختمون اصلا به شبکه گاز متصل نبوده و در نتیجه این هم تکذیب شد.

گفتن آتیش ساختمون رو ضعیف کرده، تکذیب شد. گفتن آبی که واسه خاموش کردن می‌ریختن ساختمون رو سنگین کرده، اونم تکذیب شد. این که میگن ۷ نفر پیدا شدن هم شاید تا فردا تکذیب شه. الان تنها چیزی که ازش مطمئنیم، اینه که واقعا حادثه‌ای رخ داده که اونم به دلیل وجود خرابه‌های ساختمونه. یعنی چند وقت دیگه که کار آواربرداری و تسطیح تموم بشه، ممکنه کل قضیه زیر سوال بره و اصلا این سوال پیش بیاد که «ساختمون پلاسکو دیگه چیه؟» پس اگه دیدین فردا یکی اومد گفت «آقای میرسلیم اصلا کاندیدای ریاست جمهوری نشده»، یا «مگه عباس جدیدی تو شورای شهره؟!» یا «چیزی به اسم برجام اصلا وجود خارجی نداره» تعجب نکنید. اینا همون تکذیب عادیه، ولی چون دوستان دست‌شون به کم نمیره، ممکنه وجود برج میلاد تو تهران رو هم به دلیل اینکه لای آلودگی‌ها دیده نمیشه، تکذیب کنن.

درس دیگه‌ای که از این حادثه می‌گیریم، بازی دست‌رشته برون سازمانیه. به این صورت که دولت میگه تقصیر من نیست، من مصوبه برخورد با ساختمان‌های فرسوده رو داده بودم. بعد مجلس میگه تقصیر من نیست، من تایید کرده بودم مصوبه رو، یکی دیگه باید حکم تخریب می‌داده. یکی دیگه قضیه رو این‌جوری توجیه می‌کنه که ما اخطاریه دادیم، اخطاریه شدید و محکم هم دادیم. دیگه اینکه نترسیدن تقصیر ما نیست. اصلا شهرداری باید اقدام می‌کرد و بچه‌های سدمعبر رو می‌فرستاد واسه اعمال قانون. شهرداری هم تا اینجای کار توضیح چندانی نداده و به گفتن «آخه مگه با چهارتا پنجه بوکس و گازانبر میشه یه ساختمون به اون گندگی رو خراب کرد؟» مسئولیت رو از گردن خودش باز کرده. فکر کنم اگه با همین فرمون پیش بریم، آخرش از کارگرای پلاسکو نفری ۵۰میلیون تومن خسارت خراب شدن خیابون و آسفالت بگیرن و قضیه ختم به خیر شه.