رویای پسربچه ای که پا ندارد
این بازیکن جوان کریکت از خواهرش خواست چیزی که فکر می کرد توپ است را به سوی او پرتاب کند. اما توپ درواقع یک خمپاره منفجر نشده بود و انفجاری ایجاد کرد که فورا خواهرش را کشت و باعث آسیب دیدن هر دو پایش شد.
فیاض تقریبا سه ماه در بیمارستان بود و جراحان محبور شدند پاهای او را برای نجات زندگیش قطع کنند. این خمپاره از سال ۱۹۶۵ و متعلق به ارتش بوده است و ارتش این موضوع را پذیرفته است. هیچ غرامت یا بودجه ای از سوی دولت به این خانواده پرداخت نشد و مجبور شدند خانه خود را برای پرداخت هزینه های پزشکی و خرید پروتزهایی که به این پسربچه کمک کند به ورزش مورد علاقه اش بپردازد، بفروشند.
فیاض می گوید: «من پا ندارم، من آن ها را درحال بازی کریکت از دست دادم اما این بازی را ادامه خواهم داد. من می خواهم یک ضربه زن خوب شوم و برای کشورم بازی کنم. من می خواهم مانند ویرات کوهلی شوم و یک روز می رسد که او را ببینم.»
ارسال نظر