طنز؛ اهمیت آلوئه ورا در نوروز چیست؟

مهرشاد مرتضوى در ضمیمه طنز روزنامه قانون نوشت:

علاوه بر خونه تکونی که قبلا صحبتش شد، یکی دیگه از مصادیقی که ما از روی اون و بدون نگاه کردن به تقویم می‌تونیم بفهمیم عید نزدیکه، قیمت‌هاست. یعنی قیمت همه چیز جوری میره بالا که هیچ توجیهی جز رسیدن عید یا برگشتن احمدی‌نژاد نمی‌شه براش متصور بود. دومی هم که فعلا منتفیه، پس نتیجه می‌گیریم که عید داره میاد.

در بخش میوه، قیمت پرتقال که رو سر ما جا داره. یعنی اولش پرتقال گرون میشه، دولت پرتقال می‌ریزه تو بازار، همچنان گرون میشه.شایعه مرگبار بودن پرتقال میاد، بازم گرون میشه.آخرش دو نفر پرتقال می‌خورن و می‌میرن و از مردن‌شون فیلم می‌گیرن که ملت بترسن و قیمت پرتقال بیشتر از این نره بالا. مردم هم ویدیو رو می‌بینن و می‌ترسن و پیش خودشون میگن تا پرتقالای مسموم بیشتر از این شایع نشده بریم بخریم. بنابراین بازم گرون میشه! حالا پرتقال و موز و کیوی اشکال نداره، آخه آلوئه ورا چه ربطی به عید داره که گرونش می‌کنین؟!

خونه و ماشین هم که جای خودشون رو دارن. کلا خودروسازها شیش بار در سال برنامه فروش ویژه دارن که هر کدوم 2 ماه طول می‌کشه. توی این فروش‌های ویژه هم خودروهای جدیدی مثل پراید 152.1 یا سمند شتر عرضه میشه که فرق‌شون با نمونه‌های معمولی تو چراغ و تعداد جالیوانی موجود بین صندلی‌هاست، ولی 12میلیون تومن گرون‌ترن! درمورد مسکن هم درسته کسی همین‌طوری هم توانایی خرید (یا در بعضی موارد اجاره) شو نداره، ولی دلیل نمیشه که گرونش نکنن!

از نیازهای اساسی، خوراک و مسکن رو بررسی کردیم، موند پوشاک. تا پونزده بیست سال پیش یه متد خاصی از «بچه بزرگ سالاری» تو خونه‌ها حاکم بود. به این صورت که برای بچه اول که 8 سالش بود یه لباس مناسب بچه 12ساله می‌خریدن و همه طرفش رو تا می‌زدن که بپوشه. کم‌کم بزرگ می‌شد و اندازه‌‌اش می‌شد، بعد هی بزرگ‌تر می‌شد و دیگه اندازه‌ش نبود. بنابراین لباس می‌رسید به بچه دوم. بعدش هم بچه سوم و چهارم و الی آخر. طوری که وقتی به دست چهارم می‌رسید، رنگ و مدل اولیه لباس فراموش شده بود، از بس که شسته بودن و وصله پینه‌‌اش کرده بودن.

اما با زیاد شدن تجمل‌گرایی در دولت اصلاحات (که دولت عدالت‌محور طفلکی هر چقدر تلاش کرد نتونست از بین ببردش) دیگه فرهنگ لباس دست دوم توی خیلی از خونواده‌ها فراموش شد و بچه بزرگ سالاری هم از بین رفت. تنها کاری که از دست دولت قبل بر می‌اومد این بود که حداقل برابری رو در خرید لباس تو جامعه رعایت کنه و یه کاری کنه که هیچ کس نتونه چیزی بخره. بنابراین الان 95درصد مردمی که شب عید میرن برای خرید، دماغ‌شون رو می‌چسبونن به شیشه بوتیک‌ها و صفرهای قیمت لباس‌ها رو می‌شمرن. ما هم دل‌مون به یه پلاسکو خوش بود که اونم اون‌جوری! الانم می‌خواستم یه گیری به شهرداری بدم، ولی باید لباسام رو ببرم یه جای ارزون رفو کنن. واقعا سمنو تو عید و هر چی که هست!