طنز؛ آزادی، یه نفر

محمدامین فرشادمهر در روزنامه ایران نوشت:

چهارمین سالگرد تأسیس مجموعه طنز فراجناحی (!) دکتر سلام هم برگزار شد. در این جشن از چهره‌های تأثیرگذار در رشته‌های مختلف جامعه دعوت شد. مثلاً کارگردان فیلم قلاده‌های طلا به‌عنوان چهره تأثیرگذار رشته استنداپ کمدی در این جشن حضور داشت. آنچه که از این جشن بسیار سر و صدا کرد، اعتراض دکتر سلامی‌ها و رسانه‌هایشان به جابه‌جایی محل برگزاری این جشن بود. به ادعای ایشان قرار بوده جشن در ورزشگاه دوازده هزارنفری آزادی برگزار شود اما با کارشکنی‌های دولت، مجوز جشن لغو شده و جشن در ورزشگاه شهدای هفتم تیر برگزار شده.

در نتیجه دکتر سلامی‌ها در رسانه‌هایشان از «بسته شدن راه آزادی» سخن گفتند، یا از کف دستشان کمک گرفتند و روی آن با ماژیک نوشتند: «آزادی من کو؟»، یا شعار دادند «دَلامی (دکتر سلامی) می‌میرد، ذلت نمی‌پذیرد»، یا اشاره کردند که در جشن ما بانوان در ورزشگاه آمده‌اند اما دکتر روحانی برای ورود بانوان به ورزشگاه چه کرد؟‌ها ها! جالب‌تر از همه این بود که می‌گفتند دولت ترسیده که ۱۲۰۰۰ دکتر سلامی یک جا جمع بشوند. واقعاً اگر حافظه‌ام کمی ضعیف‌تر بود می‌گفتم اینکه این جملات آنقدر برایم آشنا است به دلیل پدیده دژاوو است!

گذشته از اینکه لغو و سنگ‌اندازی در مراسمی که مجوز دارد از سوی هر فرد و جناحی محکوم است، اما صحبت برخی عزیزان از آزادی مثل مهربانی فردی است که به گوسفندی تشنه جرعه جرعه آب می‌دهد تا بتواند نامبرده را هرچه سریعتر بسمِل کند. عزیزان! خوبان! جالب است یادآوری کنیم که کل عمر پربرکت دکتر سلام (92 تا 96) در دوره همین دولت بوده و شما تا توانستید فراجناحی دولت را تخریب کرده‌اید! در همین مراسم، کارگردان محبوبتان در شروع صحبت‌هایش رو به حضار می‌گوید: «گرمه؟». جواب می‌دهند «بله». سپس در حالی که به لحاظ قافیه این انتظار می‌رفت که در ادامه بپرسد: «نرمه؟»، دوباره رو به حضار می‌گوید: «وقتی رئیس جمهورتون رئیسی باشه همینه! حقتونه!».

همچنین در ادامه شیرین‌زبانی‌هایش نیز یک ویبره دیگر به جان و تن طنازان بزرگ تاریخ می‌اندازد و می‌گوید «به جان آشنا راست می‌گم!». عزیزان! خوبان! باور کنید وقتی از مظلومیت آزادی می‌گویید، آزادی برگ برگ قرص اعصاب می‌خورد. به علاوه شکایت شما از عدم آزادی بیان، به معنای آزادی بیان کامل ما است. البته چیز بعیدی نیست؛ فقط احتمالاً ما هم مثل آدمی که در عمق چندین متری آب به او میکروفن داده‌اند، خیلی با حرف زدن حال نمی‌کنیم! عزیزان! خوبان! ما «خودمان» را هم در پوشه‌های تو در توی مغزمان، با نام «گلچین شاد ایرانی» پنهان می‌کنیم؛ پیش ما از آزادی نگویید! عزیزان! خوبان!...