مینی شعر؛ دیر کردی...

برترین‌ها : شعر، نشانه یک زندگی عالی و بشری است. انسان با خیال زندگی می‌کند و بهترین چیزی که خیال را تحت تاثیر قرار می‌دهد شعر است، شعر، حقیقتی است که اگر نمی‌شود سراینده آن بود، دست کم می‌توان خواننده آن شد و از روزمرگی رهید.

شعر در کوتاه‌ترین و موجزترین و خوش آهنگ‌ترین و مناسب‌ترین همنشینی واژه‌های آشنا، ما را با معنایی درگیر می‌کند که برای عقل، نامفهوم و موهوم و بیگانه است، اما برای دل و جان، آشنا و حس شدنی است. شعر، میزبانی صادق است که قلب مخاطبان مستعد خود را هدف قرار می‌دهد و آنان را به ساخت ناممکن‌ها و ناباوری‌ها فرا می‌خواند تا خود ببینند و باور کنند که اگر ایمان و عشق باشد، هر ناممکنی ممکن می‌شود. گاهی هم شعر ابزاری برای بیان ناگفتنی‌ها می‌شود.

قبلا گزیده‌ای از اشعار را در قالب ابیات زیبا و تاثیرگذار با تایپوگرافی‌های متفاوت در اختیار شما قرار می‌دادیم که به خواست شما تصمیم به بازنشر آن گرفتیم. هنوز هم مثل همیشه پذیرای پیشنهادات و انتقادات شما همراهان همیشگی برترین‌ها هستیم. شما هم می‌توانید اشعار شاعر محبوب خود را در قسمت نظرات برای ما ارسال نمایید.

***

ما را که تو منظوری، خاطر نرود جایی
(سعدی)

خنده ات طرح لطیفیست که دیدن دارد
(کاظم بهمنی)

صدا کن مرا، صدای تو خوب است

(سهراب سپهری)

ای جان جهان جز تو کسی کیست بگو
بی‌جان و جهان هیچ کسی زیست بگو
(مولانا)

گرچه مستوجب صد گونه جفایی، بازآ
(وحشی بافقی)

جز آستان توام در جهان پناهی نیست
(حافظ شیرازی)

دردمند عشق را دارو به جز دیدار نیست
(امیر خسرو دهلوی)

دل سودازده از غصه دو نیم افتادست
(حافظ)

من راه تــو را بسته، تـــو راه مرا بسته
امید رهایی نیست وقتی همه دیواریم
(حسین منزوی)

ما را همه شب نمی‌برد خواب
(سعدی)

روزی آید که دلم هیچ تمنا نکند
(سیمین بهبهانی)

دیـر کردی نیمه عاشق‌ترم را باد برد
(حامد عسکری)

در هوایت بی‌قرارم روز و شب
(مولانا)

گرگ‌ها همراه و انسان ها غریب
با که باید گفت این حال عجیب؟
(فریدون مشیری)

چرا ز غیر شکایت کنم، که همچو حباب
همیشه خانه خراب هوای خویشتنم
(صائب تبریزی)

طراح: بهنام رائین