یاد اون روزا بخیر... (۱۰)

واااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااای یاد اون چیپسها بخیر من همیشه دغدغم این بود که چه جوری اون چیپسهرو ببرم تو مدرسه زنگ تفریح بخوریم که مامورای بهداشت نبینن.

يادش بخير،ولي يه چيزهايش دلگيرمون ميكنه

واقعا يادش بخير !

اون چیپسا.....واکمن...هیییییییییییییی یادش بخیر

واقعا یادش بخیر چقدر دلتنگ مشق شدم

دلم برا اون روزا تنگ شد :(

یادش بخیر چه روزای بی دغدغه و با صفایی داشتیم ... (دمه همه دهه شصتی ها گرم )

یاد اون مشق شب نوشتنا بخیر اخ چ روزایی بود....

یادش بخیرررررررررررر من چقدر با اون کفش فوتباله(استوک پلاستیکی) مچ پام پیچ میخورد بعد ،1 هفته پام رو با باند کشی می بستم و توی خونه و مدرسه دست به سیاه و سفید نمی زدم هههههههههههه
کاش عکس آلوچه های غیر بهداشتی رو هم میذاشتین که جلوی مدارس میفروختن چقدرم خوشمزه بود هههههههههه

خداییش عین اون کفشها را یک دنیا خاطره ازش دارم، بهش میگفتیم کتنونی میخی !!!!

خیلی عالی ، خاطره انگیز و دوست داشتنی بود. لبخند به لبامون آوردن. ولی خدایی حس نوستالژی و حال و هوایی که ما دهه شصتیا با خاطرات بچگی هامون داشتیمو بچه های الان ندارن

جالب بود يادايام گذشته بخير...

وای این بازی فکریه چه دورانی من باهاش داشتم خخخ

دمتون گرم حداقل توی این گرفتاری زندگیایادمون افتاد یه موقعی بچه بودیم.مرسی

اخ یادشان بخیر

یادش به خیر من آرزوم بود از اونا چیپسا بخورم مامانم نمی ذاشت می گفت سالم نیست نمی دونست چند سال دیگه بچه اش تو شهری نفس می کشه که با هر دم و بازدمش کلی سرب و سرطان صاف می ره تو حلقش نمی دونست بعدها هیچی حتی روح آدم ها هم دیگه تو فشار روزگار سالم نمی مونه... ای وای

خوب بود یه توضیح زیرشون مینوشتید تاماهم بدونیم این عکسا مربوط به چی بودن.من با اینکه دهه هفتادیم اما خیلی از این رو دیدم.وقتی عکس این بازی فکری رو دیدم اشک تو چشام جمع شد.هنوزم این بازی رو دارم.اووووووووووووووووووووووووووووف یاد این بازی بخیر.چقدر با بچه های فامیل بازیش میکردیم.هرکه میبرد حکم انیشتین گروه رو داشت.چقدر بامامانم میرفتیم سرکوچه وبا اون تلفن سکه ایها به مامانبزرگم زنگ میزدیم.با این نوارها اینقدر برج میساختمممممممممممممممم.......هیییییییییییییی میشه برگردم به بچه اییهام؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

یادش بخیر،حال و هوایی که ما اون زمان با این جور چیزا داشتیم عمرا بچه های الان با تبلت و لبتاب و .... دارن.
ممنون که مارو به اون روزها بردید

من یکی که اشکم در اومد.دمتون گرم

اولین روز دبستان بازگرد /کودکی ها شاد و خندان بازگرد
باز گرد ای خاطرات کودکی/بر سوار اسب های چوبکی

خیلی عالی بودند من که گریه ام گرفت.

من عاشق کارتون خونه مادر بزرگه بودم از اون انگشتر آب پاش داشتم ولی واسه انگشتم بزرگ بود .

اون قاشق خيلي برام جالب بود، چون عين اونو داشتيم. يادش به خير

کاش میشد به زمانی بازگردم که بزرگترین غم وغصه ام شکستن نوک مدادم بود....

چه دوران خوبی بود.........یادش بخیر.اشکام سرازیر شد

یادش بخیر .کاش همون سنی میموندیم.