ماجرای مرموز ادیسون و ماشین ارتباط با ارواح

وبسایت دیجیاتو- یونس مرادی: «از مدتی قبل مشغول ساخت دستگاهی هستم که برقراری ارتباط با ارواح و مردگان را آزمایش می‌کند.» این جمله نه از زبان یک رمال یا مخترع دیوانه بلکه در مصاحبه «امریکن مگزین» با یکی از بزرگترین دانشمندان تاریخ معاصر یعنی «توماس ادیسون» ثبت شده است. تاریخ این مصاحبه به اکتبر ۱۹۲۰ برمی گردد و در زمان خودش سر و صدای بسیاری به پا کرده بود چرا که گوینده آن با هر متر و مقیاسی سوپر استار نمایش انقلاب صنعتی به حساب می‌آمد.

قطعا اگر هر کس دیگری جز ادیسون و نیکلا تسلا از اختراع ماشین ارتباط با ارواح سخن می‌گفت، رسانه‌ها به او برچسب کلاهبردار می‌زدند یا در بهترین حالت دست انداخته می‌شد، اما ادیسون با پشتوانه ۱۰۹۳ پتنت رسمی کسی نبود که بتوان به سادگی او مورد انتقاد قرار داد. به گفته برخی محافل ادیسون موفق به اختراع ماشین ارتباط با ارواح شد. دستاورد‌های او از لامپ روشنایی و فونوگراف گرفته تا دوربین تصاویر متحرک و پروژکتور زندگی مردم را زیر و رو کرد و حالا نوبت ورود به دنیای مردگان بود.

ماشین ارتباط با ارواح

تماس با نزدیکان از دست رفته برای عموم مردم ماهیتی روحانی و تا حدودی خوفناک داشت، اما ادیسون صرفا از نقطه نظر علمی به آن می‌نگریست. او معتقد بود که زندگی فنا ناپذیر است و کمیتش را نمی‌توان کاهش یا افزایش داد؛ در نتیجه شخصیت بشر نیز مانند بدن او شکلی فیزیکی دارد و از ماهیت‌هایی مشابه اتم ساخته شده است. وی می‌پنداشت که این ماهیت‌ها احتمالا پس از مرگ فرد هم به قوت خود باقی مانده و شالوده‌ای از خاطرات و تفکرات متوفی را در برمی گیرند.

هدف ادیسون این بود که این ذرات را در اثیری اطراف یک ماشین ویژه جمع کرده و با استفاده فونوگراف تقویت و ثبت کند. در تمام سال‌های گذشته محافل پارانویایی مدعی شده اند که ادیسون موفق به اختراع ماشین ارتباط با ارواح شد، اما این دستگاه به عمد یا از روی سهل انگاری گم شده است.

بخش گم شده دفترچه خاطرات ادیسون به ماشین جادویی اشاره می‌کند

از آنجا که اثری از ماشین یا نمونه اولیه آن پیدا نشد این سوال پیش می‌آید که آیا واقعا چنین اتفاقی رخ داده یا خیر. شاید او هرگز با ارواح ارتباط برقرار نکرده باشد، اما شواهدی از انجام آزمایشاتی برای عملی کردن این ایده وجود دارد.

در سال ۲۰۱۵ «فیلیپ بودوین»، روزنامه نگار فرانسوی نسخه‌ای نادر از دفترچه خاطرات ادیسون را در یک مفازه پیدا کرد. این دفترچه قدیمی شامل فصلی به نام «مشاهدات متفرقه توماس آلوا ادیسون» بود که در نسخه مشهور سال ۱۹۴۸ به آن اشاره نشده است. این فصل گم شده به تئوری‌های وی در مورد دنیای ارواح و راه‌های احتمالی برای ارتباط با آن مربوط می‌شود.

در مصاحبه دیگری که در همان سال و توسط «ساینتیفیک امریکن» با ادیسون انجام شد وی درباره ماشین گفت: «به فکر ساخت دستگاهی هستم که افراد وارد شده به قالب یا قلمروی دیگر (فوت شده) قادر به استفاده از آن باشند.»

پس ادیسون طی دو مصاحبه جداگانه و تقریبا همزمان از طرح‌هایی برای ابداع ماشین با ارتباط با ارواح سخن گفته و در یکی از آن‌ها نیز از آغاز روند ساخت آن خبر داده است. حتی در بخشی از مصاحبه ساینتیفیک امریکن به گونه‌ای بحث شده که انگار ماشین مذکور در مراحل آزمایشی یا پروتوتایپ به سر می‌برد.

طرح‌های محرمانه

سوال اینجاست که ادیسون غرق در علم و تجربه چرا باید سراغ مساله‌ای پر از شک و تردید برود؟ در حالی که قطار انقلاب صنعتی به سرعت هرچه تمام‌تر به پیش می‌رفت، بخشی از جامعه هنوز در سایه خرافات و اسرار مرموز دنیای ارواح به سر می‌برد. پس از جنگ جهانی اول بازار مدیوم‌های مدعی ارتباط با ارواح به اوج خود رسیده بودند و با چله نشینی، انجام روش‌های عجیب و غریب و برپایی جلسات احضار روح دلار‌های بسیاری به جیب می‌زدند.

افزایش باور مردم به خرافات ادیسون را بر آن داشت که به روش‌های علمی برای اجرای آن روی بیاورد: «در صورتی که کاراکتر مردگان در قالب یا قلمرو‌های دیگر وجود داشته باشد و آن‌ها در پی برقراری تماس با ما باشند، تولید دستگاهی به این منظور در مقایسه با واژگونی میزها، جلسات احضار روح، جداول عجیب و دیگر روش‌های ابتدایی، شانس بیشتری به آن‌ها می‌دهد.»

این مخترع برجسته بر این باور بود که اگر بشر در پی پیشرفت در تحقیقات روانی و معنوی است باید مثل پزشکی، برق، شیمی و زمینه‌های دیگر با استفاده از ابزار‌های علمی به دنبال آن باشد.

جادوگر منلو پارک چه در ذهن داشت؟

ادیسون اطلاعات اندکی را در باره ماشین ارتباط با ارواح منتشر کرد که دو دلیل دارد، یا خودش هم به راهکار منسجمی دست پیدا نکرده یا اینکه از سرقت اطلاعات تجاری و تکرار ماجرای رادیوی تسلا هراس داشته است.

ادیسون اولین سوژه ماشین را هم مشخص کرده بود

وی در یکی مصاحبه هایش دستگاه را دارای ماهیتی دریچه مانند تعریف کرد که از توان اولیه آن باید به دفعات زیادی برای شناسایی ارواح استفاده کرد. ظاهرا این دریچه نسبت به ارتعاش حساسیت بالایی داشته و با روشن کردن آن یک توربین بخار عظیم شروع به کار می‌کرده؛ سپس هر زمزمه‌ای از دنیای ارواح توسط دریچه فوق حساس دریافت و چندین بار تقویت می‌شد.

طرح‌هایی که بعد‌ها نشریات از این ماشین منتشر کردند بخش‌هایی شبیه به فونوگراف را همراه با یک شیپور شیاردار و الکترود آغشته به پتاسیم پرمنگنات رسانا به تصویر می‌کشد. این شیپور به جعبه چوبی حاوی میکروفون متصل شده که به واسطه حساسیت بالا ارتعاشات را از دنیای مردگان دریافت می‌کرد.

هرچند وی از افشای جزییات بیشتر خودداری کرده، اما شکی نیست که طرح‌هایی برای ابداع دستگاه شکار ارواح در ذهن داشته است. ادیسون حتی تا جایی پیش رفته که یکی از همکاران تازه درگذشته این پروژه را به عنوان نخستین سوژه ماشین ارتباط با ارواح نام می‌برد.

هرچند ادیسون هرگز موفق نشد این ماشین جادویی را به لیست پتنهایش اضافه کند، اما حداقل توانست بخشی از هدفش را که وارد کردن علم به مبحث ارتباط با ارواح بود، محقق سازد.

تلاش‌های پس از ادیسون

از زمان مرگ ادیسون در سال ۱۹۳۱ محافل پارانورمال و افراد امیدوار به برقراری ارتباط با ارواح همچون آب حیات یا نقشه گنج به دنبال پیدا کردن طرح‌های ادیسون و آزمایش آن بوده اند. در ۱۹۴۱ تعدادی از محققان با ادعای ساخت تلفن جادویی تلاش زیادی را برای احضار روح ادیسون و تماس با وی انجام دادند که در نهایت راه به جایی نبرد.

مردم امروز هم برای شناسایی و برقراری ارتباط با ارواح به ابزار‌هایی نظیر ژئوفون و رکوردر‌های صدای الکترونیک پناه می‌برند. این افراد با در اختیار داشتن ابزار‌های سنجش میدان الکترومغناطیسی، دوربین و رکوردر به مناطق ظاهرا تسخیر شده رفته و در پی ثبت صدای الکترونیک هستند. طی این فرایند‌های مرموز صدایی شبیه به انسان از منبعی نامشخص در ابزار‌های دیجیتال ثبت می‌شود.

در سال ۲۰۱۲ فردی به نام «فرانک سامپشن» با اختراع رادیویی ویژه مدعی شد که ارواح قادر به سخن گفتن هستند. رادیویی او که «جعبه فرانک» نام داشت فرکانس‌های دریافتی از منابع ظاهرا روحانی را به کلمات قابل فهم تبدیل می‌کند.