فرزندانمان را خجالت زده نکنیم

مجله موفقیت - ترجمه ملیکا بهزادی: هیچ کس منکر علاقه پدر و مادرها به فرزندانشان نیست. اما گاهی والدین فراموش می کنند با بزرگ تر شدن بچه ها باید شکل ابراز علاقه شان را تغییر دهند.

وقتی بچه های آرام آرام وارد بزرگ سالی می شوند، می خواهند خود را به عنوان شخصیتی مستقل پیدا و به دیگران اثبات کنند، بچه ها در این دوران ویژگی های مختلفی مانند استقلال، آگاهی، جذابیت های ظاهری، شجاعت، اجتماعی بودن، کسب تجربه از دنیای بیرون، رقابت های اجتماعی و نیز پیروزی های قهرمانانه را به دست می آورند.


نوجوان ها دوست دارند موردپذیرش جمع قرار بگیرند؛ اما وقتی نسبت به دیگران کمبودی حس می کنند یا به عبارت دیگر حس می کنند انگشت نما شده اند، شرمسار می شوند و وقتی در معرض توجه ناخواسته دیگران قرار می گیرند، حس می کنند بی دست و پا یا نادان و بی ارزش هستند.

اگر نوجوان خجالت زده شود، موقتا از جمع فاصله می گیرد و در صورتی که این احساس ادامه پیدا کند، حس می کند تحقیر شده است و در نتیجه حسی از رسواشدن در مقابل دیگران همیشه با او خواهدبود. علاوه بر این ترس از تحقیرشدن عاملی است که باعث می شود فرد تن به انجام کارها و تجربه های جدید ندهد.

همه والدین ناآگاهانه رفتارهایی از خود بروز می دهند که باعث خجالت فرزندشان می شود. ممکن است این رفتارها شخصیت بچه ها را هدف بگیرد و یا آن ها را فقط به دلیل رفتار پدر و مادرشان شرمنده و خجالت زده کند.

اگر شما هم فرزندی دارید، حتما دوست ندارید این رفتارهای اشتباه را مرتکب شوید؛ پس بهتر است آن ها را بشناسید. رایج ترین شکایاتی که نوجوان ها از رفتارهای پدر و مادرشان دارند، عبارتند از:


• پدر و مادرم در جمع مرا می بوسند یا نوازش می کنند.
• در مورد کودکی هایم داستان تعریف می کنند.
• وقتی با دوستانم هستم به من تذکر می دهند خودنمایی نکنم.
• در جمع آواز می خوانند.
• در رستوران ها و فروشگاه ها مرتب اعتراض می کنند.
• عکس هایم را خودسرانه در شبکه های اجتماعی می گذرانند.
• در جمع مرا با القاب بچه گانه صدا می کنند.
• در جمع دستانم را می گیرند.
• وقتی دوستانم به خانه ما می آیند، مرتب دور و اطراف ما راه می روند.
• موقع خریدکردن، زیاد چانه می زنند.
• از ارزان فروشی ها خرید می کنند.
• عکس های بچگی ام را به دوستانم یا پدر و مادرشان نشان می دهند.

علاوه بر این خرده رفتارهای غلط، رفتارهای دیگری هم وجود دارد که به غرور نوجوان شما آسیب می زند که ممکن است نسبت به آن ها آگاه نباشید؛ برای مثال:

• سعی می کنید جوان تر از سنتان به نظر بیایید

بسیاری از پدر و مادرها این واقعیت را که سنشان در حال بالارفتن است، نمی پذیرند و برای پوشاندن یا فراموش کردن آن مثل نوجوان ها رفتار می کنند. داشتن پدر و مادر مهربان و آرامی که با فرزندشان و دوست هایش دوست باشند، خجالت آور نیست؛ اما مشکل اینجاست که آن ها سعی می کنند مثل نوجوان ها لباس بپوشند یا حرف بزنند.

• پرهیاهو هستید و سعی می کنید جلب توجه کنید

پرهیاهوبودن هم می تواند یکی از دلایل تلاش یرای جوان جلوه کردن باشد. این کار باعث می شود نوجوان شما از رفتارتان خجالت زده شود؛ زیرا شما با این کارتان به دیگران می گویید که به توجه نیاز دارید.

• در جمع بیش از حد مراقبت فرزندتان هستید

نوجوانی دوره ای است که در آن، بچه ها می خواهند شخصیتشان را به عنوان یک فرد مستقل به دیگران نشان دهند؛ پس اگر بیش از حد مراقب آنان باشید، حس می کنند با آن ها مانند بچه ها رفتار می کنید و این برایشان بسیار خجالت آور است؛ مثلا وقتی صورتشان کثیف می شود یا لباسشان نامرتب است، در مقابل این وسوسه که سر و وضعشان را مرتب کنید، مقاومت کرده و سعی کنید این مراقبت ها را در خانه انجام دهید.


• ظاهر نامرتبی دارید

ایفای نقش پدر و مادری قرار نیست آسان باشد. شما برای اینکه بتوانید موجب افتخار فرزندتان شوید، باید بیشتر مراقبت سلامتی جسمتان باشید و آراسته لباس بپوشید.

اگرچه لباس ملاک انسانیت نیست، اما اولین چیزی است که دیگران در برخورد با ما آن را می بینند.

درست است که برای رسیدن به ظاهر خود، فرصت کافی ندارید، اما قرار نیست پا به پای آخرین مدها حرکت کنید. به این نکته توجه کنید که نوجوانان دوست دارند در جمع پذیرفته شوند و از اینکه پدر یا مادرشان تناسب اندام نداشته باشند یا لباس های نامتناسب و از مد افتاده بپوشند و با دیگران فرق داشته باشند. احساس شرمندگی می کنند.

• در جمع بر سر نوجوانتان فریاد می زنید

این نکته را آخر از همه می گوییم؛ چون باور داریم شما باهوش تر از آنی هستید که این کار را انجام بدهید. حتما شما دوست دارید یک فرزند با اعتماد به نفس بالا و موفق بار بیاورید، اما با فریادزدن بر سر او درحضور دیگران عملا یک شخص ضعیف، افسرده و بی اراده را پرورش می دهید؛ پس وقتی در حال از دست دادن کنترل خود هستید، به خود یک استراحت کوتاه بدهید، ذهنتان را به موضوع دیگری معطوف کرده و بکوشید خونسردی تان را حفظ کنید.