چرا فرزندمان از ما فاصله مي گيرند؟

مجله موفقیت: آیا تا به حال اتفاق افتاده حرفی از فرزندتان بشنوید و تعجب کنید چقدر با او فاصله گرفته اید و از اینکه این قدر با هم غریبه اید به وحشت بیفتید؟ آیا پیش آمده روزها به این فکر فرو بروید که این همه فاصله کی بین شما ایجاد شده است؟ در این صورت باید بدانید این درد مشترک بسیاری از فرزندان و والدین است. برای جلوگیری از بروز این شرایط بحرانی توصیه های زیر را جدی بگیرید.

احترام بگذارید، این یک قانون است!

اگر کسی مرتب اهداف شما را به مسخره بگیرد، ناکامی هایتان را به رویتان بیاورد، در جمع، جایگاه شما را خرد کند و از همه کارهایتان ایراد بگیرد واکنش شما چیست؟ شما از آن فرد کینه به دل می گیرید و گوشتان را به روی حرف هایش می بندید و به عبارت دیگر او را ندید می گیرید. پس در صورتی که خود این رفتار را با فرزندتان دارید انتظار دارید او چه عکس العملی مقابل شما از خود نشان دهد؟

بدانید احترام، احترام می آورد. شان فرزندتان را حفظ کنید و از طریق کارهایی مثل نادیده گرفتن او در گرفتن تصمیماتی که بر تمام خانواده تاثیر می گذارد، سرکشی کردن به کارهای شخصی اش و به مسخره گرفتن ارزش هایشان او را پایین نیاورید. شما درصورتی حق دارید به حریم خصوصی فرزندتان وارد شوید که بفهمید او در حال منحرف شدن از مسیر صحیح است.

دوستشان باشید تا دوستتان باشند!


شما می خواهید با فرزندتان دوست باشید. برای همین مرتب مثل یک کودک ۲ ساله که درست و غلط را از هم تمیز نمی دهد به او امر و نهی می کنید؟! بدانید رفتار دوستانه جواب رفتار دوستانه است. اگر صلاح نمی دانید فرزندتان با فلان دوستش معاشرت کند در کنار او بنشینید و به او بگویید: پسرم، من فکر می کنم معاشرت کردن با پسری که سابقه شرارت دارد به صلاح نباشد. تو این طور فکر نمی کنی؟

اگر به فرزندتان حمله کنید او در مقابل شما موضع خواهد گرفت و حرف های شما را نخواهد شنید. پس به جای این که در مقابلش باشید، سعی کنید کنارش باشید.


اعتمادسازی کنید

کاری کنید او احساس کند شما بهترین گوش شنوای حرف هایش هستید و اسرارش بین شما دو نفر می ماند و هیچ جای دیگر نمی رود. فکر می کنید اگر فرزندتان ببیند اسرارش پخش شده، بار دیگر با شما سخن خواهد گفت؟

برایشان وقت بگذارید!

حتما فرزند شما آن قدر مهم هست که دقایقی از روز را به او اختصاص دهید تا با هم گپ بزنید. هرگز به رویاها و دغدغه های او نخندید و بگذارید او آنها را پیش شما بیان کند نه هیچ کس دیگر. به نظراتش احترام بگذارید و آنها را در گرفتن تصمیمات مشارکت دهید و اگر با رای آنها موافق نیستید به نحو دوستانه ای به او بگویید که نظرش محترم است اما رای اکثریت اعضا خانواده چیز دیگری است.


مقایسه کردن با دیگران ممنوع!

فرزند شما خودش است نه پسر همسایه! فرزند شما خودش است با استعدادها و توانایی های خودش. اگر او نتواند به اندازه شخص دیگری که با او مقایسه می شود موفق باشد، احساس ناکامی می کند و از شما دلخور می شود. شما فقط می توانید او را با خودش مقایسه کنید. مثلا به او بگویید: به نظر می رسد نسبت به قبل نمراتت افت کرده؟ فکر می کنی علت چیست؟