مزايای نگه داشتن حيوانات خانگی برای كودكان

روزنامه قانون - علي روستايي: در دوران کودکی‌ام همواره آرزوي داشتن يك حيوان خانگي را داشته‌ام. يك سگ، يك گربه يا يك جوجه. در فصل بهار دستفروشاني در كوچه و خيابان بودند كه جوجه‌هاي رنگي مي‌فروختند. صورتي، زرد، بنفش اما من هر وقت از مادرم مي‌خواستم يكي از آنها رابرايم بخرد، مي‌گفت: اين‌ها هزار جور مريضي دارند.

اين آرزو براي من هيچگاه محقق نشد و من به نوعي حسرت به دل ماندم. اما حالا براي فرزندم يك جوجه خريده‌ام. يك جوجه‌اردك زردو زيبا. باور كنيد شايد من بيشتر از فرزندم از ديدن آن لذت مي‌برم. چيزي كه پس از خريدن اين پرنده زيبا كاملا درك مي‌شود اين است كه فرزندم از وقتی صاحب جوجه شده است رفتارهای اجتماعی و خلقی‌اش بسیار ملایم‌تر شده و مهارت‌های بسیاری پیدا کرده است. در پی پژوهش‌های متعدد مشخص شده که نگهداری و ارتباط با حیوانات خانگی می‌تواند اثرات مثبتی در بهبود سلامت درونی افراد داشته باشد.

برخی پزشکان و روانشناسان اعتقاد دارند که با حضور حیوانات خانگی ، روابط بین انسان‌ها افزایش می‌یابد و امروزه در این شکی وجود ندارد که حیوانات به‌نوعی تسریع‌دهنده بهبود رفتاری در اجتماع هستند. به طور مثال نگهداری از جوجه، به کودک کمک می‌کند تا احساسات مثبتش را درباره حیوانات رشد داده و باعث افزایش عزت نفس و اعتماد به نفس او شود. به‌طور کلی ارتباط مثبت با حیوانات می‌تواند به رشد ارتباط‌های معتمدانه با دیگران کمک کند.

در نگاه كلي کودکان در نگهداری از حیوانات دو خصیصه را رشد می‌دهند؛ یکی مسئولیت‌پذیری و دیگری مراقبت از حیوان. کودک در این جریان یاد می‌گیرد که با به موقع غذا دادن به حیوان، از او مراقبت کند. او در اين ارتباط نظم و انضباط را فرا مي‌گيرد چرا كه حيوان به موقع نياز به آب، غذا و مراقبت‌هاي ديگر دارد.

مطالعات متعددی نشان داده اند كه کودکانی که در خانه‌های خودبا یک حیوان پشمالو زندگی کرده اند احتمال بروز آلرژی و آسم در بزرگسالی برایشان کمتر است زیرا سیستم ایمنی آنها قوی‌تر شده است.

حیوانات آغاز کننده مکالمات هستند. اگر كودكان‌تان اضطراب اجتماعی یا شرم مزمن دارند حیوانات می‌توانند به آنها در ملاقات افراد کمک کنند. كودكاني که از حیوان خانگی نگهداری می‌کنند از افسردگی کمتری رنج می‌برند و در موقعیت‌های استرس‌زا بهتر می‌توانند شرایط را تحمل كنند.

نکته مهم ديگر مواجهه کودک با پدیده مرگ است. همستر ۲ سال عمر می‌کند، خرگوش ۶ سال و گربه ۸ تا ۱۲ سال بنابراین انسان حتی اگر یک سوم عمر طبیعی خودش را داشته باشد حتما مرگ حیوان خانگی‌اش را مي‌‌بیند. بنابراین کودک تمرین می‌کند که چطور مرگ عزیز را ببیند و تحمل کند. برای مثال هنگام مرگ جوجه، کودک یک گام جلوتر افتاده و او از نظر عاطفی احساس تعلق خاطر و فقدان را تجربه می‌کند. بنابراین در بسیاری از مواقع فرآیند سوگ و عزاداری را در کودکی که جوجه اش را از دست داده است، می‌بینیم. این فرآیند، یک گام کودک را جلوتر برده و کودک درک می‌کند که اگر اکنون جوجه‌اش را از دست داده، دیگر قابل برگشت نیست و جوجه مثل عروسک او نبوده که در صورت خراب شدن دوباره تعمیر شود.