جراحی های دستگاه تناسلی و مراقبت های بعد از آن

ماهنامه دنیای سلامت - دکتر محمد رنجبری، جراح و متخصص ارولوژی: جراحی های دستگاه تناسلی شامل جراحی های کیسه بیضه و جراحی های مرتبط با آن در ناحیه شکمی (جراحی عوارض تومورهای بیضه) و یا کشاله ران (جراحی واریس های بیضه و یا واریکوسل) می باشد. مراقبت های عمومی شبیه همان مراقبت های جراحی مثانه می باشد فقط در بعضی موارد تفاوت وجود دارد که در زیر به آنها اشاره می شود.

1- معمولا پس از این جراحی ها سوند گذاشته نمی شود، ولی گذاشتن لوله یا درن در محل زخم شایع است. این لوله اغلب 1-3 روز پس از جراحی خارج می شود که برای تخلیه خون و ترشحات زخم می باشد. در جراحی های شکمی نیز این مساله صادق است.

2- استراحت کامل در 1-2 روز اول پس از عمل کاملا ضروری است.

3- تورم ناحیه عمل بسیار شایع است که ممکن است حتی تا چند هفته برای از بین رفتن کامل آن زمان لازم باشد.

4- زمان بهبودی اغلب بسیار کوتاه بوده، بین 5-7 روز است.

5- در عمل وازکتومی برای کنترل باروری عمل زناشویی پس از 24 ساعت مشکل ندارد. در حالیکه در اعمال جراحی باز کردن لوله های منی، منع زناشویی تا یک ماه تمام توصیه می شود. در بقیه موارد پس از 3-5 روز رابطه جنسی بدون مانع است.


۶- در جراحی ها شکمی عوارض تومورهای بیضه (خارج کردن غدد لنفاوی پشت شکمی) ممکن است توانایی جنسی به شدت مختل شود و انزال منی قطع گردد. جراح شما قبل از انجام جراحی شما را در جریان مشکلات احتمالی قرار می دهد.

۷- کبودی محل عمل جراحی و ترشح مایع از محل زخم پس از جراحی شایع است که ممکن است تا یک هفته نیز به درازا بکشد.

۸- پوشیدن لباس های زیر تنگ و چسبان در کاهش تورم ناحیه عمل کمک کننده است.

۹- استفاده از داروهای مسکن به جز آسپرین پس از اعمال جراحی در کاهش درد و مشکلات بیماران بسیار کمک کننده است.

۱۰- اغلب ضرورتی به استفاده از آنتی بیوتیک پس از جراحی های این منطقه نمی باشد، به جز در جراحی بیماری عفونی شدید کیسه بیضه که در افراد دیابتی شایع است و ممکن است درمان زخم تا چند هفته به درازا بکشد.

۱۱- اغلب موارد جراحان از بخیه های قابل جذب استفاده می کنند. بنابراین نیازی به مراجعه برای کشیدن بخیه ها وجود ندارد. در موارد نادر بخیه های غیرقابل جذب را باید ۷-۱۰ روز پس از جراحی خارج نمود.