شروط علمی برای آغاز جراحی های ایمپلنت

شروط علمی برای آغاز جراحی های ایمپلنت / عفونت عارضه عمل نکردن به ۴ شرط

سرپرست بخش ایمپلنتولوژی کارل زایس آکادمی سوئیس با انتقاد از عدم توجه به بهداشت دهان و دندان قبل از جراحی های ایمپلنت در ایران، گفت: اخیرا در کنفرانسی از سوی دو انجمن علمی اروپا ۴ شرط اصلی برای آغاز این نوع جراحی ها به تصویب رساندند.

دکتر بهنام شکیبایی در گفتگو با خبرنگار مهر، با اشاره به بررسی بهداشت دهان و دندان قبل از کاشت دندان (ایمپلنت) افزود: توجه به بهداشت دهان و دندان قبل از کاشت دندان از سوی متخصصان بهداشت کار دهان و دندان موجب کاهش عوارض ناخواسته و پیش بینی نشده پس از کاشت ایمپلنت و یا جراحی های بازسازی استخوان فک و لثه می شود.

سرپرست بخش ایمپلنتولوژی کارل زایس آکادمی سوئیس با اشاره به برخی از این عوارض اظهار داشت: عدم درمان عفونت های لثه، پوسیدگی دندان ها و عفونت های ریشه های دندانها قبل از شروع درمان ایمپلنت ریسک عفونت، خونریزی و یا شل شدن ایمپلنت را افزایش می دهد.

وی ادامه داد: با توجه به اهمیت پیشگیری این عوارض در کنفرانس اخیر انجمن جراحی های بازسازنده استخوان فک در اروپا (EAO) و انجمن لثه اروپا (EFP)، که از معتبرترین تشکل های علمی در رشته ایمپلنتولوژی در دنیا محسوب می شوند، ۴ شرط اصلی درون دهانی بیمار برای شروع جراحی های ایمپلنت و مرتبط به ایمپلنت تعریف و مصوب شد.


شکیبایی، با اشاره به این ۴ شرط توضیح داد: بر اساس مصوبات این دو انجمن علمی، محقق کردن بهداشت دهان بیمار با درمان ها و تعلیمات استاندارد، اثبات عدم وجود هرگونه عفونت لثه در دهان بیمار و در صورت وجود عفونت اثبات درمان آن، اثبات عدم وجود هر گونه پوسیدگی دندان و در صورت وجود اثبات درمان آن و اثبات عدم وجود عفونت های ریشه دندان ۴ شرط اساسی دارد برای آغاز درمان ایمپلنت شده است.

وی با بیان اینکه تعریف این ۴ شرط بر اساس ۸ سال مطالعات در این زمینه است، یاد آور شد: آمارهای علمی نشان می دهند که در صورت اجرایی شدن شرایط فوق در دهان بیمار قبل از آغاز جراحی های ایمپلنت، میکروب های عامل و تأثیر گذار در عفونت های استخوانی و لثه اطراف ایمپلنت (پری ایمپلنتیتیس) به صورت قابل توجهی کاهش می یابند و ریسک از دست رفتن ایمپلنت بیمار در آینده نیز به حداقل خواهد رسید.

عضو هیأت علمی دانشگاه دوسلدورف آلمان، با اشاره به عدم توجه به این موارد در ایران، اضافه کرد: در صورتی که قبل از شروع درمان ایمپلنت شرایط ذکر شده در دهان بیمار محقق نشود ریسک عفونت های استخوانی و لثه اطراف ایمپلنت افزایش می یابد و در نهایت می تواند منجر به شل شدگی زودرس و از دست دادن ایمپلنت شود.