آنچه هم دختران جوان باید بدانند هم پیرمردها!

مجله سیب سبز : چه زماني به دستشويي مي‌رويد؟ وقتي از خانه خارج مي‌شويد از خودتان مي‌پرسيد: «حالا به دستشويي بروم يا اينكه وقتي به مقصد رسيدم؟» اينها سوالاتي است كه ممكن است خيلي روزها شما هم با آنها سروكار پيدا كنيد، اما بهترين پاسخ اين سوال چيست؟ دكتر اليزابت فارل، متخصص زنان و عضو مركز پژوهش سلامت زنان در جين هيل در اين مورد مي‌گويد: «خيلي مهم است كه بگذاريد مثانه‌تان عملكرد طبيعي خودش را داشته باشد.

شما زماني بايد به دستشويي برويد كه مثانه‌تان به شما علامت داده باشد.» شايد فكر كنيد مراجعه پياپي به دستشويي و خالي كردن مثانه به دفعات زياد باعث بهبود عملكرد كليه‌ها و مثانه‌ شما مي‌شود اما دكتر فارل مي‌گويد اين تفكر كه تفكر بسياري از مردم جامعه است، درست نيست: «اگر به كرات و به فواصل كوتاه دستشويي برويد و ادرار كنيد يعني نگذاريد كه مثانه‌تان پر شود، درنهايت اينگونه خواهد شد كه با پرشدن اندك مثانه نياز به مراجعه به دستشويي را حس خواهيد كرد.»‌


در مجموع بايد بدانيد فقط وقتي بايد به دستشويي برويد كه كاملا نياز به آن را حس مي‌كنيد. دكتر فارل مي‌گويد كه اين موضوع و اين قانون در مورد زنان تازه مادر شده و كودكان هم صادق است. اين پزشك مي‌گويد: «والدين معمولا به كودكاني كه تازه مشغول فراگيري تنها به دستشويي رفتن هستند مي‌گويند كه قبل از ‌آنكه احساس ضرورت كنند به دستشويي بروند، اما اين كار اشتباه است زيرا باعث مي‌شود كودكان بارها بي‌دليل به دستشويي بروند و حتي گاه مثانه ‌آنها حالت معمول عملكرد خود را از دست بدهد، در مورد زنان تازه مادر شده بايد گفت كه آنها هم تنها وقتي مثانه‌شان پر است بايد براي ادرار كردن اقدام كنند، اينگونه آنها عضلات مثانه و عضلات كف لگن خود را تمرين مي‌دهند و كنترل مناسبي روي اين عضلات پيدا مي‌كنند.»

خودتان را زجر ندهيد

اما دكتر جوان كارول، متخصص اورولوژي در بيمارستان «سنت جوزف نيويورك» يك نكته مهم ديگر را تذكر مي‌دهد: «اينكه گفته مي‌شود زنان تنها پس از آنكه مثانه‌شان پر شد بايد به دستشويي بروند، اصلا به اين معنا نيست كه بايد صبر كنند تا مثانه‌شان حتي بيشتر از حدمعمول پر شود، در واقع اين رفتار به مثانه ضرر مي‌رساند، اينكه حتي بعد از علامت دادن مثانه ادرار را تخليه نكنيم و همه‌چيز را به لحظه آخر واگذار كنيم باعث مي‌شود مثانه خاصيت اتساع و قدرت عضلاني و توان انقباضي مناسب خود را از دست بدهد، درچنين وضعيتي احتمال ابتلاي مثانه به عفونت و احتمال بروز عفونت‌هاي دستگاه تناسلي هم بالا مي‌رود، ا‌گر اين رفتار ادامه پيدا كند ممكن است فرد دچار بي‌اختياري ادراري شود يا اينكه تخليه مثانه او به طور كامل به زمان بسيار بيشتري از حد معمول نياز داشته باشد.»


يكي از تذكرات دكتر فارل براي خانم‌هاي متاهل این است: «زنان حتما بعد از نزديكي با همسران خود بايد ادرار كنند زيرا اين كار احتمال ابتلا به عفونت‌هاي دستگاه تناسلي را كاهش مي‌دهد. اينجا ديگر بحث پر شدن مثانه نيست، مسئله اين است كه ادرار كردن پس از ارتباط زناشويي باعث مي‌شود مثانه خالي شود و تمام باكتري‌هايي كه در مجراي ادراري و اورتراي اين زنان جمع شده است شسته شود و درنتيجه احتمال بالا رفتن آنها از دستگاه تناسلي و بروز عفونت تناسلي در زنان كاهش يابد.»


يكي از نگراني‌هاي معمول انسان‌ها اين است كه در ساعات پيش‌رو نتوانند دستشويي مناسبي پيدا كنند، چنين تفكري مي‌تواند باعث مراجعه مكرر و بي‌دليل به دستشويي در زماني كه مثانه هنوز پر نشده شود. درچنين وضعيتي احتمال ابتلا به بي‌اختياري ادراري و دفع قطره‌اي ادرار هم افزايش مي‌يابد. در زنان، بيشترين موارد بي‌اختياري ادراري، ناشي از روند طبيعي پير شدن و ايجاد مشكل در عملكرد اعضاي مختلف دستگاه دفع ادرار است، اما در زنان باردار و تازه مادر شده‌ هم موارد زيادي از بي‌اختياري نسبي تا كامل ادراري ديده مي‌شود. پزشكان متخصص زنان و اورولوژي معتقدند كه براي زنان مسن مبتلا به بي‌اختياري، بهترين عمل تمرين دادن عضلات كف لگن و انجام ورزش‌هاي خاص براي افزايش كنترل روي عملكرد مثانه است.

درمورد زنان باردار و تازه مادر شده هم اين ورزش‌ها به همراه زمان، مي‌تواند مشكل را حل كند. دكتر كارول در مورد ورزش‌هاي مناسب براي كنترل مثانه مي‌گويد: «متاسفانه بسياري از زنان بدون داشتن اطلاع كافي از اين ورزش‌ها به انجام آنها اقدام مي‌كنند كه اين مي‌تواند مشكل آنها را بيشتر كند، بهترين كار اين است كه به يك فيزيوتراپ تعليم‌ديده در اين زمينه مراجعه كنيد و تمرينات ورزشي را به طور صحيح از او ياد بگيريد و پس از انجام تمرينات زيرنظر او و مشخص شدن انجام صحيح، آنها را به‌تنهايي انجام دهيد.»


اما براي داشتن مثانه سالم چه بايد كرد؟ حتي جوانان هم بدانند كه اگر مي‌خواهند در آينده مثانه سالمي داشته باشند بايد نكاتي را درنظر بگيرند؛ اين نكات عبارتند از:

۱- هرروز حدود ۵/۱ تا ۲ ليتر آب بنوشيد.

۲- مصرف نوشيدني‌هاي حاوي كافئين را كاهش دهيد (مثل چاي، قهوه، شكلات داغ و نوشيدني‌هاي انرژي‌زا)

۳- ورزش‌هاي مخصوص عضلات كف لگن را به طرز صحيح ياد بگيريد و آنها را گاه به گاه انجام دهيد؛ حتي اگر دچار مشكل نيستيد.